Το πρώτο χτύπημα ήταν με την κατάργηση της υποχρέωσης δημοσίευσης των ισολογισμών στις εφημερίδες. Το δεύτερο ήρθε με την παραγωγή σύγχυσης στη Διαύγεια, με τις αλλαγές που επέφερε ο αρμόδιος υπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Στόχος όπως όλα δείχνουν είναι η προσπάθεια συσκότισης στην αναζήτηση των πληροφοριών που αφορούν τη διοίκηση και τις εταιρείες που κινούνται στο δημόσιο βίο, κατά το «χτίσιμο» της «νέας Ελλάδας».
Η πολυδιαφημισμένη Διαύγεια 2 με περίτεχνες και βαρύγδουπες δηλώσεις της κυβέρνησης για την τεχνική και τεχνολογική της αναβάθμιση πέτυχε ουσιαστικά το στόχο της, να αποκόψει τους πολίτες και δημοσιογράφους από τις χιλιάδες πράξεις της διοίκησης, οι οποίες αποκρύπτονται και «εξαφανίζονται» μέσα στο περίπλοκο σύστημα λειτουργίας της. Από τη λειτουργία της Διαύγειας 2 από τις αρχές Ιουνίου αποκαλύφθηκε πως έχουν «εξαφανιστεί» από τις πρώτες σελίδες, εύκολα προσβάσιμες από τους πολίτες, εκατοντάδες φορείς του δημοσίου. Οι αναζητήσεις γίνονται μόνο μεσα από τα υπουργεία και ορισμένων μόνο φορέων. Το σημαντικότερο είναι πως έχει καταργηθεί η χρονολογική σειρά, με αποτέλεσμα ο δημοσιογράφος που παρακολουθεί έναν τομέα να απαιτείται να δαπανήσει τριπλάσιο χρόνο για να βρει αυτό που αναζητά. Τις περισσότερες φορές αυτό είναι αδύνατον. Με τις αλλαγές που έγιναν στην ουσία κρύβονται από την «ενοχλητική» παρακολούθηση και αποκάλυψη οι αποφάσεις και ενέργειες των μηχανισμών του κράτους. Παράδειγμα οι αποφάσεις των περιφερειών που διαχειρίζονται εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από προγράμματα και μοιράζουν έργα σε οικονομικά συμφέροντα, έχουν εξαφανιστεί από το σύστημα της διαφάνειας.
Με τους ισολογισμούς έχει στην κυριολεξία χαθεί η μπάλα. Από τη στιγμή που καταργήθηκε η υποχρέωση δημοσίευσης των ισολογισμών στις εφημερίδες, οι περισσότερες εταιρείες ερμήνευσαν την απόφαση αυτή ως συνολική κατάργηση της υποχρέωσης. Η κατάσταση πλέον έχει ως εξής. Πλέον ελάχιστες εταιρείες δημοσιεύουν τους ισολογισμούς τους στις εφημερίδες. Εκείνες που δεν το πράττουν αποφεύγουν να αναρτούν στις ιστοσελίδες τους, τους ισολογισμούς, κάτι που σύμφωνα με το νόμο συνιστά υποχρέωση. Την ίδια ώρα ελάχιστες εταιρείες έχουν μπει στο σύστημα του ΓΕΜΗ, το οποίο υποτίθεται πως θα υποκαθιστούσε το σύστημα δημοσίευσης των εταιρειών και θα έπαιρνε τη θέση του Εθνικού Τυπογραφείου. Το Τυπογραφείο αν και ποιο αργό στις δημοσιεύσεις της δραστηριότητας των εταιρειών, αυτή τη στιγμή αποτελεί το μόνο σταθερό σημείο πληροφόρησης για τη δραστηριότητά τους.
