Η βραδιά της 6ης Δεκεμβρίου 2008 και οι επόμενες μέρες που ακολούθησαν ήταν ένα γεγονός που αρχικά αιφνιδίασε τα ΜΜΕ. Στο λεγόμενο “άβατο των Εξαρχείων” εκεί “που δεν πατάει η αστυνομία” ένα περιπολικό έχοντας κατεύθυνση προς την οδό Αλεξάνδρας για τροχαία παράβαση, σταμάταει στη συμβολή των οδών Πηγής και Τζαβέλλα.
Μετά από ένα διαπληκτισμό με μια ομάδα νεαρών, οι δύο άνδρες, ο Επαμεινώνδας Κορκονέας, Βασίλειος Σαραλιώτης του περιπολικού αφήνουν το όχημα τους στη Χαριλάου Τρικούπη και επιστρέφουν στην οδό Μεσολογγίου. Οι αστυνομικοί βρίζουν τους νεαρούς. Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος ζητάει το λόγο, ο Επαμεινώνδας Κορκονέας υψώνει το περίστροφο και πυροβολεί. Ο Γρηγορόπουλος πέφτει αιμόφυρτος.Οι αστυνομικοί επιστρέφουν στο περιπολικό και επιστρέφουν με τα πόδια και ενημερώνουν πως δέχθηκαν επίθεση, χωρίς να ενημερώσουν για το συμβάν και το παιδί που έχουν πυροβολήσει.
Στα media επικρατεί σύγχυση. Μεταδίδουν πως υπήρξε συμπλοκή. Είναι βράδυ Σαββάτου και δεν υπάρχουν διαθέσιμοι δημοσιογράφοι, λόγω των περικοπών. Η μοναδική πηγή ενημέρωσης είναι οι αστυνομικοί συντάκτες, με τις πληροφορίες από τη ΓΑΔΑ. Αρχικά μιλάνε για τραυματισμό και στη συνέχεια για “εξοστρακισμό της σφαίρας” από πυροβολισμό σε μαρκίζα. Οι δρόμοι γεμίζουν με κόσμο, ξεκινάει το ποτάμι της αντίδρασης. Στο δρόμο βρίσκονται λίγοι δημοσιογράφοι και μεταδίδουν. Αυτό που ξεσπάει είναι τεράστιο ποτάμι, το οποίο τα Μέσα αδυνατούν να διαχειριστούν.
Η Κυριακή είναι η επόμενη μέρα της διαχείρισης της κρίσης. Υπουργοί στην κυβέρνηση Καραμανλή εισηγούνται μια δυναμική απάντηση, πέρα από τα καθιερωμένα. Κάποια στιγμή δύο υπουργοί θα προτείνουν την κήρυξη στρατιωτικού νόμου. Στα Μέσα, τις πρώτες ώρες μετά τη δολοφονία, “χτίζεται” η υπερασπιστική γραμμή της αστυνομίας και της κυβέρνησης. Ξεκινάει αρχικά μια δυσφημιστική επίθεση σε βάρος του Γρηγορόπουλου, ότι δήθεν “είχε αποκλίνουσα συμπεριφορά”, η οποία θα διαρκέσει ως και τη δίκη.
Στα ΜΜΕ τις πρώτες ώρες επικρατεί αναβρασμός. Ξεκινάει ι η διαχείριση των πληροφοριών που έρχονται από τις διαδηλώσεις. Από την μια πλευρά κατασκευή μιας διαφορετικής πραγματικότητας. Το MEGA προσθέτει ηχητικά εφέ (σπασίματα και φασαρίες), στο αποκαλυπτικό βίντεο της Λητώς Βαλλιάτζα, η οποία έχει καταγράψει το συμβάν της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου και αποτελεί αποδεικτικό υλικό. Ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος θα ζητήσει λίγο μετά συγγνώμη. Ο “Ελεύθερος Τύπος” της Γιάννας Αγγελοπούλου επιλέγει να μην δημοσιεύσει τη φωτογραφία του αστυνομικού που την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου στη διαδήλωση που γίνεται προς το κτήριο της ΓΑΔΑ, σηκώνει το όπλο του και στοχεύει. Η φωτογραφία δημοσιεύεται στα διεθνή δίκτυα και το Internet και Κώστας Τσιρώνης απολύεται. Η εσωτερική οδηγία που δίνεται στα ΜΜΕ είναι να μην μιλούν, αλλά για φόνο, διότι δεν έχει αποδειχθεί ο δόλος. Στο μεταξύ, οι διαδηλωτές στους δρόμους πυκνώνουν κι όσα λένε τα media διαψεύδονται το ένα μετά το άλλο.
“Κοινωνικές αναταραχές, όπως αυτές που σημειώνονται στη Ελλάδα θα μπορούσαν να εξαπλωθούν , αν δεν υπάρξει καλύτερη κατανομή του πλούτου”, δηλώνει ο τότε διευθυντής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν. Το πολιτικό περιβάλλον είναι βαρύ στη Ελλάδα, ενώ η Αμερική αντιμετωπίζει την κρίση από τα ενυπόθηκα δάνεια. “Στην περίπτωση που παρουσιαστούν δυσκολίες δανεισμού του ελληνικού κράτους θα έχει δοθεί η αφορμή να διατυπωθεί η υπόδειξη ότι η λύση του προβλήματος θα πρέπει να επιζητηθεί μάλλον με προσφυγή στο ΔΝΤ. Θα είναι μια ταπεινωτική για την Ελλάδα εξέλιξη”, λέει μέσα στη Βουλή στις 18 Δεκεμβρίου του 2008 ο πρώην Πρωθυπουργόις Κώστας Σημίτης, μιλώντας για τον Προυπολογισμό του 2009 που έχει συντάξει η κυβέρνηση της ΝΔ. Η αναφορά υποβαθμίζεται από τις εφημερίδες, υπό το βάρος των γεγονότων της δολοφονίας Γρηγορόπουλου. Είναι όμως αντιληπτό πως έρχεται μια νέα πραγματικότητα στη χώρα, τόσο από τα ΜΜΕ όσο και από την ελίτ της χώρας.
Ο χειρισμός της δολοφονίας Γρηγορόπουλου με την κατασκευή της πραγματικότητας, είναι το πρώτο ισχυρό crash test, για όσα θα έρχονταν, μετά το Μάιο του 2ο10, με την έλευση της Τρόικα μέσω Καστελορίζου, με δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού.
Το Δεκέμβριο του 2008, οι δημοσιογράφοι δεν διστάζουν να πουν ψέματα από τον αέρα ή να σκληρύνουν τη στάση τους. Το μοντέλο της παραπληροφόρησης έχει δοκιμαστεί σε “συνθήκες μάχης” ενώ ενεργοποιείται και ο μηχανισμός των διανοούμενων για να διατυπώσουν απόψεις εναντίον των διαδηλωτών. Η πρώτη κοινή τέτοια δήλωση έρχεται τρεις συγγραφείς, τον Απόστολο Δοξιάδη, τον Τάκη Θεοδωρόπουλου και τον Πέτρο Μάρκαρη. Μετά την επιβολή του Μνημονίου θα ακολουθήσουν κι άλλες δηλώσεις για την αναγκαιότητα του.
Η δολοφονία Γρηγορόπουλου το 2008, είναι ο αστάθμιστος παράγοντας. Η μεγάλη έκρηξη και η τεράστια προσπάθεια επικοινωνιακής της αντιμετώπισης. Ο φόβος διαχέεται από τις οθόνες. Ακολουθεί η αποχώρηση της κυβέρνησης του Κ. Καραμανλή από την εξουσία, η φράση “λεφτά υπάρχουν του Γιώργου”, και το “‘οπλο πάνω στο τραπέζι” . Το ΔΝΤ ήρθε στην Ελλάδα, με πρόσκληση της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου, με τα ΜΜΕ να θέτουν το δίλημμα για μια χώρα που είχε χρεοκοπήσει, πολλαπλώς: “Μνημόνιο ή χρεκοπία;”
