Η επιλογή των νέων διευθυντών στην ΕΡΤ, δείχνει το πνεύμα συνεργασίας και ομόνοιας που είχε ζητήσει ο αρμόδιος υπουργός, Νίκος Παππάς, ανοίγοντας εκ νέου το φορέα.
Για παράδειγμα, ο Βασίλης Αλεξόπουλος διευθυντής του Αρχείου, από την περίοδο Παναγόπουλου, θεματοφύλακας του τις πρώτες μέρες του μαύρου, παρέμεινε στη θέση όταν ξεκίνησε το μόφωμα της ΔΤ και στη συνέχεια η κυβερνητική ΝΕΡΙΤ. Και τώρα φυσικά είναι στη νέα ΕΡΤ.
Ούτε το γεγονός ότι το λογότυπο της ΕΡΤ είχε σβηστεί από τα αρχεία των προγραμμάτων της ΕΡΤ και στη θέση τους είχε μπει το ΔΤ του υπουργείου Οικονομικών, ήταν ένα γεγονός που θα μπορούσε να αμαυρώσει την πορεία του επικεφαλής του Αρχείου.
Όπως είναι λογικό δεν υπήρχε εντός ΕΡΤ, άλλο πρόσωπο, πλην του Β. Αλεξόπουλου, για τη θέση. Είναι ο πλέον κατάλληλος.
Υπάρχει και μια άλλη περίπτωση του γηραιότερου και απολύτως γνώστη της λειτουργίας της ΕΡΤ, του νομικού Βασίλη Κωστόπουλου. Εκδιωχθείς την 5ετία Παναγόπουλου, επέστρεψε ως νομικός σύμβουλος της εταιρείας και στο μαύρο, βρέθηκε έξω από τα κάγκελα, στο οδόστρωμα της Μεσογείων.
Είπε “όχι” στις προτάσεις Καψή, να στελέχωσει τη ΝΕΡΙΤ και να διορθώσει το νόμο-τέρας και αντιμετώπισε την EBU, η οποία είχε αναγνωρίσει και με το παραπάνω, το μόρφωμα.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αρνήθηκε να αναγνωρίσει αυτό τον αγώνα και να δώσει μια τιμητική θέση στο ΔΣ της νέας ΕΡΤ, στον άνθρωπο αυτό που διαθέτει μια τεράστια εμπειρία και ειδικές νομικές γνώσεις.
Το αποτέλεσμα είναι πως ουδείς πλην του Λάμπη Ταγματάρχη στο ΔΣ έχει γνώσεις επί της λειτουργίας των ΜΜΕ. Αποτέλεσμα, η γνωστή δυστοκία στην καθημερινότητα του φορέα.
