της Εύας Νικολαϊδου
Πρόσφατα γιορτάσαμε τα 100 χρόνια από την ίδρυση της ΕΣΗΕΑ. Ουδέποτε μέσα σ’
αυτόν τον αιώνα της λειτουργίας της ήταν συσσωρευμένα τόσα πολλά και ετερογενή προβλήματα. Εργασιακό, ασφαλιστικό, συλλογικές συμβάσεις, ανεργία, διαπλοκές, τηλεοπτικές άδειες κ.λ.π.
Ουδέποτε η ΕΣΗΕΑ αντιμετώπισε αυτή την απάθεια, την αδράνεια, την αδιαφορία
συγκρότησης διοικητικού συμβουλίου. Ψηφίσαμε δημοκρατικά στις πρόσφατες
εκλογές και έχουν εκλεγεί εκπρόσωποι των παρατάξεων. Δεν έχουμε δικαίωμα να
μη σεβόμαστε την επιλογή του σώματος και να περιφρονούμε τη βούλησή του.
Επέλεξαν συναδέλφους κατά πλειοψηφία κρίνοντάς τους άξιους και ικανούς.
Αντιλαμβάνεστε άραγε, όσοι δεν συμπράττετε στη δημιουργία προεδρείου
βάσει της πλειοψηφίας και του δίκαιου αποτελέσματος, ότι απαξιώνετε την ψήφο
των συναδέλφων;
Αντιλαμβάνεστε άραγε ότι με αυτήν την κωλυσιεργία σας καταλύετε το σύστημα
της δημοκρατικής ανάδειξης των υποψηφίων; Αντιλαμβάνεστε άραγε ότι ενόψει των
σοβαρών προβλημάτων του κλάδου μας ότι “οι καιροί ου μενετοί”; Αντιλαμβάνεστε άραγε ότι θα χάσουμε από το ταμείο μας χιλιάδες ευρώ και δεν θα πληρωθούν ούτε οι άνεργοι, αν δε συγκροτηθεί άμεσα διοικητικό συμβούλιο; Σκεφτείτε τουλάχιστον ότι
με 1 ευρώ ένας άνεργος μπορεί να αγοράσει 1 κιλό ψωμί.
Αν συνειδητοποιήσετε ότι ο ρόλος σας δεν πρέπει να είναι η εξασφάλιση της
καρέκλας σας αλλά ο σεβασμός στα προβλήματα όλου του κλάδου, τότε ίσως
στον καινούριο αιώνα που θα διανύσει το σωματείο μας θα είναι επάξιο της θέσης
και της τιμής που του αρμόζει στην κοινωνία.
Εύα Νικολαίδου –
μέλος της ΕΣΗΕΑ
