Συναδέλφισσα, Συνάδελφε,
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους αυτούς που με τα λόγια τους ήθελαν να με εμψυχώσουν και να με παροτρύνουν να θέσω υποψηφιότητα για την καινούρια θητεία εκπροσώπου εργαζομένων. Όμως, η αλήθεια είναι πως ζήσαμε μεγάλα και σκληρά γεγονότα τα τελευταία χρόνια.
Δυστυχώς ο συνδικαλιστικός χώρος φέρει τεράστια ευθύνη για την εξέλιξη των πραγμάτων.
Προσπάθησα στα πλαίσια των δυνατοτήτων μου να παραμείνω κοντά σου στην προάσπιση των δικαιωμάτων μας και τη στήριξη κάθε δίκαιου και νόμιμου αιτήματός σου.
Έπρεπε να είχαμε διαπραγματευτεί και έπρεπε να είχαμε ελαχιστοποιήσει τη ζημιά. Παρά το γεγονός ότι αυτό πρέσβευα και τότε, θεωρώ πως όλοι όσοι συμμετείχαμε στα τότε δρώμενα, πρέπει να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να αφήσουμε χώρο για νέα πρόσωπα.
Δυστυχώς παρά τα όσα ζήσαμε και παρά την άσχημη τροπή που πήραν τα πράγματα, πολλοί δεν κατάλαβαν πως πρέπει επιτέλους να εγκαταλείψουν τις προσωπικές στρατηγικές και να δώσουν τη σκυτάλη στους άλλους.
Στην εργασιακή και συνδικαλιστική μου εμπειρία αυτό που δεν μπορούσα να αντιληφθώ και με τρόμαζε είναι η αδίστακτη εκμετάλλευση, η «σαρκοβόρα» διάθεση και η άγρια νοοτροπία κάποιων αντίθετων με εμένα παρατάξεων και ανθρώπων που πάντα προσπαθούν να διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, να παραποιούν και να καταργούν τις θεσμικές λειτουργίες για να πετύχουν δικούς τους στόχους.
Για τη θέση που είχα σαν αναπληρωματική εκπρόσωπος εργαζομένων από το 2012, αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω όσους στάθηκαν στο πλευρό μου, αλλά και να ζητήσω συγγνώμη για όσες φορές οι προσπάθειές μου δεν στάθηκαν αρκετές.
Εύχομαι οι καινούριες εκλογές να αναδείξουν νέους εκπροσώπους, έντιμους και συνεπείς, που να αγωνιστούν πραγματικά για τους συναδέλφους τους και για την ΕΡΤ.
Φιλικά,
Μηλιά Κοτσιώνη
