Του Πέτρου Κοντραφούρη
«Επηρώτησε δε αυτόν ο Ιησούς λέγων· τι σοι εστιν όνομα; ο δε είπε· λεγεών· ότι δαιμόνια πολλά εισήλθεν εις αυτόν». κατά Λουκάν η’ 30 .
Ίσως τα λόγια αυτά να μην είναι αρκετά να απεικονίσουν την σημερινή πραγματικότητα στην ΕΡΤ, ούτε οι λέξεις παράνοια, τρέλα, ντροπή…….!. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια, βρίσκεται σε μια δίνη ενός κυβερνητικού κυκλώνα που κινδυνεύει να την παρασύρει στο βυθό, και να έχει την τύχη της Ολυμπιακής Αεροπορίας.
Το πρώτο κρατικό κανάλι ήταν πάντα το άντρο κυβερνητικής προπαγάνδας, αναξιοκρατίας, σπατάλης, ρουσφετιών και διορισμών υμετέρων. Με δυο λόγια ήταν η αγελάδα που κάλυπτε σε μεγάλο βαθμό τις κυβερνητικές ανάγκες! Ήταν η μικρή «Ολλανδέζα».
Όλες οι προσπάθειες που έγιναν στο παρελθόν, για εξιχνίαση του φορέα, αναδιάρθρωση των υπηρεσιών του και αξιοκρατία, έπεσαν στο κενό, από την εποχή του Σερ Χιού Γκρήν μέχρι σήμερα.
Υπήρχαν περίοδοι που άφησαν ανεξίτηλα τα σημάδια τους πάνω στο ήδη βαριά άρρωστο σώμα της ΕΡΤ, με την ανοχή των κυβερνήσεων, των διοικήσεων και τον εναγκαλισμό των συνδικαλιστών.
Παναγιώτης Παναγιώτου (Παν-Παν). Ο μακροβιότερος πρόεδρος-διευθύνων σύμβουλος όλων των εποχών(93-95 γενικός διευθυντής ΕΡΤ-2 και 1996-2002, πρόεδρος-διευθύνων σύμβουλος επί Σημίτη). Φέρει τεράστιες ευθύνες μαζί με τους συνδικαλιστές. Κομματικοποίησε το φορέα στον υπέρτατο βαθμό. Μοναδικό επίτευγμα, να ενοποιήσει χωρίς μελέτη ΕΤ-1 και ΕΤ-2, ονομάζοντας το ένα κανάλι ΝΕΤ, ξοδεύοντας χρήμα χωρίς αντίκρισμα.
Περίοδος,(2004-2009) με το τρίδυμο Χρήστου Παναγόπουλου-Θοδωρή Ρουσόπουλου-συνδικαλιστές, της έδωσαν τη χαριστική βολή οικονομικά, αν και τα έσοδα έφθαναν τα 300 εκατ. ευρώ το χρόνο. Ποσό φανταστικό για τη δημόσια τηλεόραση.
Μέσα από φιλίες και κυβερνητική εντολή, έφερε στην ΕΡΤ μια στρατιά ειδικών συμβούλων και συνεργατών. Νέες προσλήψεις και διάταγμα Παυλόπουλου. Αναθέσεις παραγωγών-σειρών-εκπομπών, με ειδικές συμβάσεις, δίνονται αμύθητα ποσά και Bonus, για τα ελληνικά δεδομένα, που φθάνουν και τις 340.000 ευρώ το χρόνο. Βλέπε, Λυριττζή-Οικονόμου-Χούκλη-Τσαπανίδου και άλλοι/ες. Το ίδιο σε εκπομπές- σειρές. Αγορά προγράμματος(Wall Disney κλπ)Eurovision και παραγωγές δεν είχαν προηγούμενο. Aποκορύφωμα, το φιάσκο της ψηφιακής τηλεόρασης-εγκαίνια από Καραμανλή-που δαπανήθηκαν περισσότερα από 100 εκατ. ευρώ.
Με την έλευση του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, το 2009 ξεκίνησε μια νέα περίοδος εξιχνίασης. Χυτήρης-Γιανουλάτος-Μόσιαλος. Αλλάζουν νόμους πρόσωπα και επιχειρούν το διαχωρισμό προέδρου-διευθύνοντος συμβούλου. Μειώνεται το προσωπικό, μισθοί συμβάσεις, παραγωγές χαμηλού κόστους. Η ΕΡΤ αρχίζει να ανασαίνει οικονομικά, αλλά ο πολιτικός έλεγχος εξακολουθεί να υπάρχει. Έτσι αρχίζουν οι παραιτήσεις της ηγεσίας.
Ο κυβερνητικός έλεγχος και η κρίση δεν την αφήνουν να ανασάνει. Οι εκλογές του Ιουνίου του 2012, ανατρέπουν και πάλι το σκηνικό. Την ηγεσία της ΕΡΤ αναλαμβάνει Νίκος Τέλης και Νίκος Σίμος. Κυβερνητικές παρεμβάσεις και διαφωνίες, δείχνουν την απομάκρυνση λίγους μήνες αργότερα στο Νίκο Σίμο. Διευθύνων σύμβουλος αναλαμβάνει ο Γκίκας Μάναλης. Δύο μήνες αργότερα πέφτει το «μαύρο» και μπαίνει «λουκέτο» μέσα σε θύελλα αντιδράσεων. 2.600 εργαζόμενοι βρίσκονται στο δρόμο, με μια απόφαση «σοκ» που κάνει το γύρω του κόσμου. Η ΔΗΜΑΡ αποχωρεί και η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ να μιλάει για τη δημιουργία, μιας νέας τηλεόρασης στα πρότυπα του……. BBC.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αναγγέλλοντας το κλείσιμο της ΕΡΤ, μιλάει για έναν φορέα σπάταλο, αναξιόπιστο, με συνεχείς απεργίες, ανομίες και γεμάτο ασθένειες οργανισμό, που ο βίος του τελειώνει «απόψε». Τα ίδια επαναλαμβάνει την επομένη σε ομιλία του και ο ίδιος ο πρωθυπουργός για την ΕΡΤ. Ένας «παράνομος οίκος ανοχής, γεμάτος αφροδισιακά νοσήματα είχε κλείσει!!!».
Ο Γκίκας Μάναλης από διευθύνων σύμβουλος, εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία, γίνεται ειδικός διαχειριστής της περιουσίας της ΕΡΤ, ενώ ο Παντελής Καψής αναλαμβάνει αρμόδιος υφυπουργός τηλεόρασης, για να στήσει το νέο «BBC».
Από την 11η Ιουνίου 2013 μέχρι σήμερα. 18 μήνες μετά η κυβέρνηση κατάφερε:
-Να δημιουργήσει ένα μεταλλαγμένο μόρφωμα της(ΕΡΤ) ΝΕΡΙΤ που δεν έχει καμία σχέση με τηλεόραση και να λοιδορείται διεθνώς.
–Να στείλει τα ΜΑΤ στον ναό της ενημέρωσης.
–Να χρεοκοπήσει την ΕΡΤ και να χρεώσει τον Έλληνα φορολογούμενο με κάποιες εκατοντάδες εκατ. ευρώ.
–Να λειτουργεί με ενοικιαζόμενους υπαλλήλους του ΥΠΟΙΚ.
–Να έχει αλλάξει μέσα σε ένα χρόνο τρία ΔΣ.
–Να υπάρχουν τρεις διαφορετικές υπηρεσίες στο Ραδιομέγαρο, με δικούς της κανόνες η κάθε μια. ΕΡΤ, ΔΤ, ΝΕΡΙΤ, με λογιστήρια και υπηρεσίες.
–Να βρίσκονται προκηρύξεις στον αέρα, ως παράνομες που ερευνά για την εγκυρότητα τους δικαιοσύνη και Συνήγορος του πολίτη.
–Να απαξιωθεί εντελώς η δημόσια τηλεόραση από τον ελληνικό λαό.
–Να αποπεμφθεί από την EBU-Eurovision και διεθνείς οργανισμούς.
–Να απομακρυνθούν καταξιωμένα στελέχη και όλο το εξειδικευμένο και έμπειρο τεχνικό και διοικητικό προσωπικό.
–Να έχουν κατατεθεί εκατοντάδες αγωγές των απολυμένων διεκδικώντας τη δικαιωσή τους, με τεράστιο κόστος για το φορέα.
–Να παραμένει κλειστή η κεντρική είσοδος όπως οι φυλακές Κορυδαλλού.
–Να έχουν καταρρεύσει όλες οι οικονομοτεχνικές υποδομές του φορέα με ανυπολόγιστο κόστος.
–Να χάσει το πλεονέκτημα για την ψηφιακή τηλεόραση-Digea που δόθηκε σε ιδιώτες, μαζί με κέντρα εκπομπής. Πάρνηθα, Ακαρνανικά και άλλα, έναντι πινακίου φακής
–Να έχει «συσσίτιο» 91 εκατ. ευρώ από τα 300 που είχε. Τώρα θα είναι 191, αλλά τα 100 εκατ. θα τα παίρνει το κράτος.
–Να δημιουργήσει μία δυναμική στους απολυμένους της ΕΡΤ, αυτοδιαχειριζόμενοι την ERTopen, ΕΡΤ3 και περιφερειακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, με τη συνεργασία και συμπαράσταση της ΠΟΣΠΕΡΤ, στέλνοντας το μήνυμα, ότι η ΕΡΤ δεν έκλεισε και σύντομα θα επαναλειτουργήσει.
Η εμπειρία σε όλο αυτό το διάστημα έδειξε την λάθος κυβερνητική και αψυχολόγητη απόφαση, και ότι υπάρχουν ακόμη περιθώρια συνεννόησης για μια τίμια και δίκαιη λύση του προβλήματος.
Ένα τραπέζι με την διοίκηση, συνδικαλιστικό φορέα και διακομματική πολιτική επιτροπή, σε μια αμοιβαία και ειλικρινή συζήτηση, μακριά από κυβερνητικούς βεντετισμούς, θα φέρει αποτελέσματα, αφού μετά την εξόντωση των εργαζομένων της ΕΡΤ, οι εν ενεργεία μάχιμοι, από 2.650 έχουν μειωθεί σημαντικά.
Όλα αυτά και πολλά άλλα θα είχαν αποφευχθεί, αν η κυβέρνηση δεν έδειχνε τέτοια αλαζονεία και αυταρχισμό, σε ένα πρωτοφανές παραλήρημα εκδίκησης και μίσους απέναντι στους εργαζόμενους, για να βρει τα πρώτα θύματα που ζητούσαν τα κοράκια των δανειστών. Οι λέξεις «παράνοια», «τρέλα» και «ντροπή» είναι πολύ λίγες για να αποδώσουν το νόημα για τις παρενέργειες της δημόσιας τηλεόρασης. Μια μεγάλη συγνώμη προς τον ελληνικό λαό ίσως ήταν ένα δείγμα θάρρους, αλλά ποιος να το ζητήσει μέσα στο μπάχαλο που επικρατεί στην πολιτική ζωή του τόπου;
Όλοι ακολουθούν το δόγμα του Ναπολέοντα: Στην πολιτική τρία πράγματα δεν κάνεις: α)Δεν υποχωρείς β)Δεν ανακαλείς γ)Δεν παραδέχεσαι τα λάθη σου. Αλήθεια, κανένας πολιτικός δεν βλέπει τον γκρεμό μπροστά του; Τη νύχτα δεν βλέπει εφιάλτες και την τρόικα από πάνω του να τον πνίγει;
