Η απάντηση του προέδρου της ΕΤΕΡ , Δημήτρη Καμαρινόπουλου
Σε απάντηση του άρθρου του τον πληροφορούμε: Εμείς δεν ανήκουμε σε κανένα κομματικό μηχανισμό, άρα ούτε γνωρίζουμε ούτε θα μπορούσαμε να γνωρίζουμε την οικονομική κατάσταση των κοινοβουλευτικών συνιστωσών του κοινοβουλευτικού συστήματος της Ελλάδας. Είναι πραγματικά αξιέπαινη η όποια προσπάθεια του κόμματος για οικονομική αυτοτέλεια από την κρατική επιχορήγηση. Η αλήθεια είναι όμως ότι οι εργαζόμενοι τεχνικοί στον ραδιοσταθμό Κόκκινο δεν την αισθάνονται να «αποδίδει καρπούς», καθώς για δεύτερη χρονιά αντιμετωπίζουν το φάσμα της απλήρωτης εργασίας για έναν, δύο ή και τρεις μήνες, παρά την παροχή από την ιδιοκτησία του κομματικού ραδιοσταθμού τόσο προφορικών όσο και εγγράφων διαβεβαιώσεων περί αποπληρωμής οι οποίες στη συνέχεια δεν γίνονται πράξη. Αφήνουμε ασχολίαστο το ότι ένας ραδιοσταθμός αυτής της υφής και ιδεολογικής φυσιογνωμίας δεν έχει φροντίσει να εξασφαλίσει την βιωσιμότητά του με τρόπους διάφορους της αστικής και συστημικής επιχορήγησης Αυτό άλλωστε αφορά το στέλεχός του που, όπως σημειώνεται στο βιογραφικό του, «στο παρελθόν εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα ως στέλεχος στο χώρο της διαφήμισης και των γραφικών τεχνών και από τον Φεβρουάριο είναι διευθύνων σύμβουλος της ΑΥΓΗΣ Α.Ε. και της LEFT MEDIA A.E. ιδιοκτήτριας του ραδιοσταθμού Κόκκινο». Θα θέλαμε επιπλέον να επισημάνουμε ότι όταν κάποιος αποφασίζει να δώσει την βοήθειά του κάπου, αυτό γίνεται μάλλον ιδία βουλήσει και δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα κομματικής ή άλλου τύπου επιβολής. Μάλλον ο γραμματέας της ΚΠΕ μπερδεύει λίγο τα πράγματα, στην προσπάθειά του να συναγάγει το επιθυμητό γι αυτόν συμπέρασμα. Του υπενθυμίζω ότι η ΕΤΕΡ ποτέ δεν έχει ατιμάσει την υπογραφή της. Του υπενθυμίζω επίσης ότι όταν στις 9 Ιουλίου, προκειμένου να αποφύγει την εκδήλωση 48ωρης απεργίας μας για μη καταβολή δεδουλευμένων, υπέγραφε χαρτί για την πλήρη εξόφληση των τεχνικών την 20 /7/2011 του τόνισα προσωπικά ότι θα ήταν ολέθριο σφάλμα να αθετήσει την υπογραφή του και μου απάντησε ότι το γνωρίζει και δεν παίζει με αυτά. Εύλογο είναι ότι αν η αναγραφόμενη στο χαρτί ημερομηνία ήταν 23/7 αντί για 20, για μας κατά πάσα πιθανότητα δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Στις 19/7 μου τηλεφώνησε και μου είπε: «Δεν θα πληρώσουμε αύριο 20/7, θα πληρώσουμε Τρίτη ή Τετάρτη 26 ή 27/7». Του απάντησα ότι, εφ όσον είχαν δεσμευτεί εγγράφως θα πρέπει να τιμήσουν την υπογραφή τους, αλλιώς εμείς, όπως είχαμε δηλώσει από τις 9/7, θα προχωρούσαμε σε 48ωρη απεργία. Ξαφνικά στις 21/7 και ενώ είχε ξεκινήσει από το ίδιο πρωί η 48ωρη απεργία μας, ο Γραμματέας με πήρε τηλέφωνο λέγοντάς μου ότι την επομένη (Παρασκευή 22/7) θα αποπλήρωνε όλους τους εργαζόμενους του ραδιοσταθμού και μου ζήτησε να σταματήσει η απεργία. Αρνήθηκα εξηγώντας του ότι, από την στιγμή που η απεργία άρχισε, θα σταματούσε μόνο μετά την ικανοποίηση των αιτημάτων των εργαζομένων τεχνικών και ότι μετά την αθέτηση της έγγραφης διαβεβαιώσής του μου ήταν προφανώς δύσκολο να πιστέψω την προφορική και να σταματήσω μια κινητοποίηση παίρνοντας την πολιτική ευθύνη και βασιζόμενος σε λόγια. Είναι φανερό πως ο Γραμματέας της ΚΠΕ του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, επειδή το ΔΣ της ΕΤΕΡ έκανε πίσω στις 9/7, εξέλαβε αυτή τη στάση ως αδυναμία και θεώρησε ότι μπορεί να προβαίνει κατά το δοκούν στη διασταλτική ερμηνεία του χρόνου χωρίς να υπολογίζει ούτε τα δικά μας όργανα ούτε τις δεσμεύσεις μας προς τα μέλη μας. Γίνεται τούτο εμφανές από το όλο ύφος του λιβελλογραφήματός του εναντίον της ΕΤΕΡ στην Κυριακάτικη Αυγή όπου σήμερα, σε αυτή την συγκυρία, χρησιμοποιώντας λογική «κρίσης» και μνημονιακής σπέκουλας, αναγορεύεται σε αστικό εργοδοτικό μηχανισμό και δεν διστάζει ακόμα και να χρησιμοποιήσει τον κομματικό τύπο ώστε να κατακεραυνώσει την ΕΤΕΡ σαν να πρόκειται για κάποιο σωματείο που κάνει στον Κόκκινο πρωτόγνωρα πράγματα. Ως γνωστόν οι βιοτικές ανάγκες και οι οικονομικές υποχρεώσεις των εργαζομένων ουδόλως επηρεάζονται από την ταυτότητα του εργοδότη τους. Επομένως η συχνή προσφυγή του
τελευταίου στην τακτική της μη έγκαιρης καταβολής δεδουλευμένων και η ταυτόχρονη στηλίτευση από μέρους του ενός σωματείου που απεργεί διεκδικώντας αυτήν ακριβώς την καταβολή, τον καθιστά αυτόχρημα «κλασικό εργοδότη», όσο κι αν ο ίδιος επιθυμεί να αυτοπροσδιορίζεται διαφορετικά. Είναι εν προκειμένω ενδεικτικό το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς που ο Γραμματέας ευχαριστεί «για την ανοχή και την υποστήριξή τους» μου τηλεφωνούσαν για να συγχαρούν την ΕΤΕΡ επειδή, με την απεργία των τεχνικών, επιτέλους θα πληρώνονταν και οι ίδιοι.
Κύριε Γραμματέα, είναι απολύτως αυτονόητο ότι η ανταπόδοση που βρίσκουν οι συνδρομές των μελών του κόμματός σας εξαρτάται από τον κομματικό σας μηχανισμό που τις εισπράττει και όχι βεβαίως από την ΕΤΕΡ. Θα θέλαμε τέλος να επιστήσουμε την προσοχή σας και σε μια εύγλωττη λεπτομέρεια: στις 21 και 22/7 απεργούσαν μόνο οι τεχνικοί, δηλαδή η ΕΤΕΡ. Όταν λοιπόν στις 14.30 της 22/7 αποπληρώθηκαν όλοι οι τεχνικοί, έληξε αμέσως και η απεργία μας. Ας παρατηρήσετε όμως λίγο καλύτερα τι ακούστηκε από τους 105,5 MHZ στις 14.30: μουσική μέχρι τις 15.00 και μέχρι το βράδυ το κανονικό πρόγραμμα του ραδιοσταθμού είχε πάει περίπατο ή τριήμερο! Τόσο πολύ στην πραγματικότητα σας ένοιαξε η απεργία της ΕΤΕΡ και η αθέτηση της υπογραφής σας. Κατά τα άλλα σας έφταιγε η απεργία των απλήρωτων και
μονοαπασχολούμενων τεχνικών της ΕΤΕΡ. Προσέξτε γιατί υποπίπτετε στο ίδιο σφάλμα με τον κυβερνητικό χώρο που θεωρεί τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ υποκινητή των εκδηλώσεων της λαϊκής οργής προς τους βουλευτές του. Κάτι ανάλογο κάνετε κι εσείς τώρα: στοχοποιείτε ένα εργατικό σωματείο, όταν πρώτος «ήρξασθε χειρών αδίκων» με την αθέτηση της υπογραφής σας και μας ζητάτε και τα ρέστα που αντιδράσαμε, που απεργήσαμε για να καταβληθούν στα απλήρωτα μέλη μας τα δεδουλευμένα τους.
Και κάτι τελευταίο: Δεν χρειάζεται, κύριε Γραμματέα της ΚΠΕ του Συνασπισμού, να σας τονίσουμε ότι οι κεκαλυμμένες αλλά και οι απροκάλυπτες απειλές καινουθεσίες που απευθύνουν τα στελέχη σας και ορισμένοι παραγωγοί στους τεχνικούς του Κόκκινο μας είναι ήδη γνωστές, πλην δεν μας πτοούν. Μας θλίβουν όμως γιατί αποτελούν χαρακτηριστικό και γνώριμο στους εργαζόμενους δείγμα των μεθοδεύσεων κάθε «κλασικού εργοδότη». Γι αυτό και αν χρειαστεί θα τύχουν της δέουσας απαντήσεως. Εμείς ειλικρινά το απευχόμαστε γιατί δεν θέλουμε επ ουδενί να πιστέψουμε ότι μέσα σε αυτή τη λαίλαπα που ζουν οι εργαζόμενοι ένα κόμμα της Αριστεράς βρήκε αυτόν τον τρόπο προκειμένου «να γίνει ακόμη πιο αποτελεσματικό, ακόμη πιο χρήσιμο στην κοινωνία».
Δημήτρης Καμαρινόπουλος
Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της
Ένωσης Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας.
