Άποψη
Επιτέλους ας συνομιλήσουν. Στον κλάδο των ΜΜΕ , όλοι φαίνεται να βολεύονται από την αδράνεια. Η ΕΙΗΕΑ δεν είναι σε θέση να συγκροτήσουν συμβούλιο, η ΕΣΗΕΑ δεν έκανε αυτό που έπρεπε, αποδεχόμενη τη διαπλοκή, τη διαφθορά , τη μαύρη εργασία, ενώ η ΕΙΤΗΣΕΕ έχοντας κερδίσει τη μάχη του ειδικού φόρου και της μή καταβολής τέλους συχνοτήτων, ζητάει νέες διευκολύνσεις αντίστοιχες αυτές που έλαβε την 5ετία της ΝΔ. Κανείς δεν θέλει να συζητήσει, και δείχνει όλοι να αποδέχονται τη μοίρα τους, διότι στο τέλος ελπίζουν “να τη βολέψουν”. Το δύσκολο είναι να συνεργαστούν όλες οι πλευρές και να υπάρχει αποτέλεσμα.
Οι αλλαγές στο τηλεοπτικό περιβάλλον είναι απαραίτητες , αλλά όχι προς την κατεύθυνση που ζητείται, με λουκέτα στους ιδιωτικούς σταθμούς και κατάργηση του 75% της ΕΡΤ. Η άλλη επιλογή είναι η ΕΡΤ να αρχίσει να λειτουργεί ως κέντρο παραγωγής τηλεοπτικού προγράμματος και όχι να κλείσει. Η ιδιωτική τηλεόραση να αναπροσαρμόσει τις δαπάνες της, να εξειδικευτεί , αλλά όχι να κλείσει. Αντιθέτως , εκείνοι που δεν πληρώνουν δεκάρα στο ελληνικό δημόσιο, χρησιμοποιώντας τις συχνότητες του, εκείνοι που δεν έχουν πραγματικές θέσεις εργασίας, αλλά ένα μαύρο καθεστώς εκμετάλλευσης , δεν έχουν θέση. Ομοίως και τα πρόσωπα που τουλάχιστον την τελευταία 10ετία πρωταγωνίστησαν στη “φούσκα” της ελληνικής τηλεόρασης, αποφασίζοντας για το περιεχομένο της. Με παλιά φθαρμένα υλικά , το μόνο βέβαιο είναι πως το οικοδόμημα θα καταρρεύσει ξανά.
