Έχει μείνει κολλημένη στο «βρώμικο χθες» η Νέα Δημοκρατία. Δεν θέλει να αλλάξει τίποτε. Προσπαθεί να γαντζωθεί στο κατεστημένο, παρότι το έχει πληρώσει ακριβά και η ίδια, αρνούμενη να αντιληφθεί ότι ο μόνος θεός που πιστεύει το κατεστημένο (οικονομικό, μιντιακό, κατασκευαστικό, προμηθευτές κ.λπ.) είναι το συμφέρον του. Και αντιδρά σαν ύαινα όταν απειλείται. Φιλίες και αγάπες πάνε περίπατο…
Της δόθηκε η ευκαιρία της ΝΔ να πάρει το αίμα της πίσω από τους νταβατζήδες – καναλάρχες. Με το νομοσχέδιο για τις τηλεοπτικές άδειες, με το οποίο επιχειρεί η κυβέρνηση σε σημαντικό βαθμό την ανατροπή του τηλεοπτικού κατεστημένου, το οποίο από το 1985 λειτουργεί ως άβατο, ως περιουσιακό στοιχείο των νταβατζήδων. Κάτι που επιχείρησε και ο δικός της άνθρωπος, ο Κώστας Καραμανλής, με τον «βασικό μέτοχο» που είχε καταθέσει η κυβέρνησή του, στην οποία μετείχαν πολλοί από τους σημερινούς γαλάζιους βουλευτές, με πρώτο τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Θυμίζουμε ότι ο Κώστας Καραμανλής ήταν ο πρώτος που μίλησε για νταβατζήδες. Και με τον «βασικό μέτοχο» τελείωνε η κυριαρχία τους γιατί θα ήταν αναγκασμένοι να παίζουν με ανοιχτά χαρτιά. Αλλά ξεσήκωσαν το σύμπαν. Μέσα και έξω από την Ελλάδα. Έφθασαν μέχρι τις Βρυξέλλες. Πολλά τα… ταξίματα… Και κάπου βρήκαν… ανταπόκριση. Ο τότε αρμόδιος Επίτροπος απέρριψε τον νόμο για τον «βασικό μέτοχο» και έτσι η καρδιά των νταβατζήδων πήγε στη θέση της. Η παντοδυναμία τους συνεχίσθηκε…
Για αυτούς δίνει μάχη η σημερινή ηγεσία της ΝΔ, με επικεφαλής τον πρόεδρό της Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ώστε να μην περάσει η νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, που βάζει τίτλους τέλους στους βαρόνους της τηλεόρασης.
Ταυτίστηκε απόλυτα με τους καναλάρχες η αξιωματική αντιπολίτευση. Λες και τους χρωστάει. Θα περίμενε κανείς ότι ο κ. Μεϊμαράκης θα άρπαζε την ευκαιρία για να μπουν κανόνες στο τηλεοπτικό τοπίο που θα ισχύουν για όλους και δεν θα αφήνουν παράθυρα για την παραγωγή νέων νταβατζήδων.
Σίγουρα το νομοσχέδιο του υπουργού Επικρατείας Νίκου Παππά δεν είναι τέλειο. Έχει κενά. Δεν ορίζονται οι δεσμευτικές προϋποθέσεις για όποιον θελήσει να διεκδικήσει μια τηλεοπτική άδεια. Όλα αυτά, όμως, θα μπορούσαν να διορθωθούν και να αποκλεισθεί κάθε περίπτωση επανεμφάνισης του σημερινού πολύχρονου τηλεοπτικού καθεστώτος με μία δήλωσή σου, πρόεδρε της ΝΔ: Ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δέχεται το νομοσχέδιο ως βάση συζήτησης υπό την προϋπόθεση ότι θα καταθέσει και τις δικές της προτάσεις, όπως θα έκαναν και όποια άλλα κόμματα το ήθελαν, και έτσι θα διαμορφωνόταν ένα νομικό πλαίσιο λειτουργίας των τηλεοπτικών σταθμών που δεν θα γεννούσε νταβατζήδες και βαρόνους.
Το ότι η ΝΔ δεν επέλεξε μια τέτοια τακτική σημαίνει ότι δεν μπορεί να κόψει τον ομφάλιο λώρο που τη συνδέει με τους καναλάρχες. Και οι θέσεις της στη συζήτηση στη Βουλή εξέφραζαν την αγωνία των καναλαρχών.
Δυστυχώς, στην ίδια γραμμή ήταν και το ΠΑΣΟΚ. Η έχθρα προς τον Αλέξη Τσίπρα -δεν μπορούν να χωνέψουν ότι τους κέρδισε και έγινε πρωθυπουργός- τους κάνει να ξεχνούν πόσο άθλια συμπεριφέρθηκαν στον Ανδρέα οι νταβατζήδες. Δικό τους έργο ήταν το «βρώμικο ’89» και η παραπομπή του στο Ειδικό Δικαστήριο.
Παρά ταύτα, η… βασιλεία των βαρόνων της τηλεόρασης τελειώνει… Να ελπίσουμε ότι δεν θα πάρουν άλλοι τη σκυτάλη…
ΥΓ.: Στα βήματα των καναλαρχών συστρατεύθηκε και η ΕΣΗΕΑ με την απεργία που κήρυξε, και μάλιστα την ημέρα που ήταν στην Αθήνα, σε επίσημη επίσκεψη, ο Πρόεδρος της Γαλλίας Φρ. Ολάντ. Σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές ήταν ολίσθημα -θα μπορούσε να χαρακτηριστεί εθνικό- που είναι αδιανόητο για δημοσιογράφους.
