Την παραίτηση της από την “Καθημερινή” υπέβαλε η επί 2ο χρόνια συντάκτρια του εργατικού ρεπορτάζ Χριστίνα Κοψίνη. Η δημοσιογράφος,όπως αναφέρει στην προσωπική της σελίδα στο Facebook θα εργαστεί ως δίπλα στο πλευρό της Κωνσταντίνα Κούνεβα στην Eυρωβουλή.
Διαβάστε αναλυτικά τι γράφει η Χριστίνα Κοψίνη για την απόφασή της αυτή:
“Αποφάσισα να κάνω μια μεγάλη γεωγραφική και επαγγελματική αλλαγή στη ζωή μου και να αποδεχτώ την τιμητική για μένα πρόταση που μου έκανε η φίλη μου Κωνσταντίνα Κούνεβα η οποία εξελέγη ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Την ευχαριστώ.
Στις 29 Αυγούστου υπέβαλα την παραίτηση μου από την εφημερίδα Καθημερινή για να συμβάλλω επαγγελματικά ως συνεργάτης της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο γραφείο των Βρυξελλών. Η απόφαση δεν ήταν εύκολη. Διότι η ζωή μου είναι συνυφασμένη με τη δημοσιογραφία την οποία η εφημερίδα Καθημερινή /με ό,τι αυτό σημαίνει για τον εκδότη, τη διεύθυνση και τις εκάστοτε διευθύνσεις της και κυρίως για τους αγαπημένους συναδέλφους μου/ μου έδωσε τη δυνατότητα να ασκήσω με αξιοπρέπεια και μάλιστα με εμπιστεύτηκε επί 20 χρόνια στο ίδιο πόστο του εργατικού ρεπορτάζ.
Προβλήματα, εντάσεις, αυτολογοκρισία,
απογοητεύσεις πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν. Αλλά καταμετρώντας τα συν και τα πλην, θεωρώ ότι κέρδισα πάρα πολλά όλα αυτά τα χρόνια. Οχι πολλά χρήματα, αλλά πολλά συναισθήματα, φίλους, γνώσεις, εμπειρίες, νέες ευαισθησίες. Επίσης, ύστερα από τόσα χρόνια στο καθημερινό ρεπορτάζ μπορώ να προσθέσω / αν νομίζετε ότι μπορεί σε κάτι να βοηθήσει αυτή η σκέψη/ ότι η δημοσιογραφία, εν τέλει, δεν μπορεί να είναι αντικειμενική. Μπορεί όμως να ασκείται με έναν περισσότερο ή με λιγότερο έντιμο τρόπο. Κι αυτό κάναμε πολλοί συνάδελφοι και στην Καθημερινή και σε άλλα ΜΜΕ.
Η Κούνεβα θα παρακολουθεί την Επιτροπή Απασχόλησης και αυτό αποτελεί μια πρόσθετη πρόκληση για μένα αν και δεν τρέφω μεγάλες αυταπάτες για τον πραγματικό ρόλο της Ευρωβουλής στην αλλαγή των εργασιακών συνθηκών των ευρωπαίων πολιτών. Τρέφω όμως μεγάλες προσδοκίες στην αναδιαμόρφωση μιας νέας ευρωπαϊκής Αριστεράς τα βήματα της οποίας αξίζει κανείς να παρακολουθήσει και στο κέντρο της θεσμικής Ευρώπης. Κι ακόμη περισσότερο ελπίζω ότι όλοι μας, σήμερα περισσότερο από ποτέ πρέπει να γίνουμε πιο εξωστρεφείς. Να στρέψουμε το βλέμμα και έξω από τη χώρα, σε όλα τα σημεία του ορίζοντα για να καταλάβουμε τί έγινε και οδηγηθήκαμε σε αυτόν το βούρκο ζωής. Δεν φτάνει η προσκόλληση στο Νότο .
Δυστυχώς η συγκεκριμένη εργασία στην Ευρωβουλή δεν συνάδει και με την άσκηση της δημοσιογραφίας επαγγελματικά. Γι αυτόν το λόγο δεν μπορώ να δημοσιογραφώ όπως ενδεχομένως θα ήθελα να συνεχίσω να κάνω. Ισως ήλθε, λοιπόν , ο καιρός να απολαύσω κι εγώ περισσότερο την ανάγνωση και κυρίως το χρόνο για στοχασμούς τους οποίους θα μοιράζομαι μαζί σας.”
