Ρεπορτάζ μόνο στην ηλεκτρονική έκδοση
Γιατί οδεύει προς συρρίκνωση η ΕΡΤ; Ο υπουργός Επικρατείας, Ηλίας Μόσιαλος παραδέχθηκε πως δεν αποτελεί απαίτηση της Τρόικα. Και κανείς επίσης δεν σημειώνει πως οποιοδήποτε κλείσιμο δεν επηρεάζει τον κρατικό προυπολογισμό, αφού η ΕΡΤ δεν τον επιβαρύνει καθώς χρηματοδοτείται από το ανταποδοτικό τέλος. Επίσης ως τώρα δεν έχει διατυπωθεί κάποιος σοβαρός λόγος για το κλείσιμο καθώς όλα τα επιχειρήματα (“χαμηλότερη θεαματικότητα μεταξύ όλων των καναλιών , “στη Μ. Βρετανία το BBC έχει δύο κανάλια”, “έχουμε 40-50 ραδιόφωνα”), φανερώνουν άγνοια και επί των βασικών ζητημάτων. Κοινώς η κυβέρνηση δεν έχει πείσει γιατί, αίφνης, θέλει τη συρρίκνωση, όταν ειδικά η δημόσια ραδιοτηλεόραση στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι, μετά και τη μετάβαση στην επίγεια ψηφιακή τηλεόραση, ένας διευρυμένος πύλωνας ανάπτυξης
Στα οικονομικά τώρα. Το 90,53% των εσόδων της ΕΡΤ αποτελεί το ανταποδοτικό τέλος. Τα στοιχεία της ΕΡΤ για το 2010 δείχνουν έσοδα 301.121.290 ευρώ από το τέλος, 28.936.014 ευρώ από διαφημίσεις και χορηγίες(6,02%) , 6. 733.646 από “λοιπά έσοδα” (2,68%) , 2.134.930 ευρώ (0.60%)από τη “Ραδιοτηλεόραση” η οποία οδεύει προς λουκέτο και 1.303.019 από οικονομικές ενισχύσεις. Συνολικά η ΕΡΤ είχε κύκλο εργασιών 336 εκατ. ευρώ και κέρδη προ φόρων 30 εκατ. ευρώ μειώνοντας το έλλειμμα της στα 98 εκατ. ευρώ.
Η κυβέρνηση, πολύ πριν τις δηλώσεις του Ηλία Μόσιαλου, είχε “στοχοποιήσει το ανταποδοτικό τέλος, ήδη με το νόμο Παπακωνσταντίνου, εντάσσοντας ξανά την ΕΡΤ, στο νόμο περί ΔΕΚΟ: “Παρουσιάζουν αποτελέσματα με βάση ειδικούς πόρους που έχουν θεσπιστεί προς όφελός τους σε βάρος των καταναλωτών και φορολογουμένων (π.χ. ΕΡΤ)”, αναφερόταν στην εισαγωγική έκθεση του υπουργείου Οικονομικών, παίρνοντας τη “σκυτάλη” από το Γιώργο Προβόπουλο. Και λίαν προσφάτως, ο Ηλίας Μόσιαλος από την εκπομπή της ΝΕΤ , αναφέρθηκε στο ανταποδοτικό λέγοντας πως είναι “υποχρεωτική εισφορά” “δεν είναι εθελοντική”. Η μόνη λεπτομέρεια είναι πως αυτός ο μή εθελοντικός πόρος ισχύει σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και μόνο η Ουγγαρία δεν το συγκεντρώνει.
Η ουσία είναι πως το ανταποδοτικό , το οποίο αυξήθηκε το 2005 κατά 30% είναι ένα τεράστιος πόρος, ο οποίος για παράδειγμα στη Μεγάλη Βρετανία, χρηματοδοτεί και ιδιωτικούς σταθμούς, εφόσον ασκούν παρέχουν προγράμματα δημοσίου ενδιαφέροντος. Στην Ελλάδα, αυτό που επιχειρήθηκε ήταν, ύστερα από σχεδιασμό της κυβέρνησης της ΝΔ, μέρος του ανταποδοτικού να μεταφερθεί σε μια κοινή εταιρεία με την ιδιωτική τηλεόραση που θα επιχειρούσε τη μετάβαση στην επίγεια ψηφιακή τηλεόραση. Μετά από ερώτηση ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ, το εγχείρημα διακόπηκε.
Το ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση έχει κάποιο στόχο με το συγκεκριμένο πόρο. Να τον καταργήσει, να το κατευθύνει στο χρέος (1 ευρώ από τη σχεδιαζόμενη μείωση, ή αλλιώς 70 εκατ. ευρώ) ή να το διαθέσει με άλλους όρους στην αγορά. Το σίγουρο είναι πως να το διοχέτευε στην παραγωγή προγράμματος, θα διέσωζε θέσεις εργασίας.
