Στις 3 Οκτωβρίου 1993 δημοσιεύτηκε η σελίδα των “Τυπολογιών” στην εφημερίδα “Το Παρόν”. Ήταν οι τελευταίες μέρες της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και ενώ η ιδιωτική τηλεόραση έκανε τα πρώτα της βήματα, με την εκπομπή του Mega και του ΑΝΤ1.
Πέρασαν από τότε 27 χρόνια. Έγιναν πολλά που δεν τα θυμόμαστε. Αλλά υπάρχουν και αυτά που δεν ξεχνάμε. Ήμαστε εδώ, όταν γράφαμε πως η “<<Ελευθεροτυπία>> δεν πρέπει να κλείσει”. Δίπλα στους απολυμένους του ΔΟΛ. Καρέ, καρέ καταγράψαμε το τέλος του Mega στεκόμενοι δίπλα στοθυς ανθρώπους του καναλιού και συνεχίζουμε με την υπόθεση της Ταινιοθήκης της Τηλέτυπος.
Από την πρώτη στιγμή, όταν η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, έβαλε την ΕΡΤ ήμαστε στο Ραδιομέγαρο. Δίπλα στους εργαζόμενους, με ρεπορτάζ με τη δημοσίευση των ανακοινώσεων των απολυμένων με αποκαλύψεις για το μαύρο. Φωτογραφήσαμε τις χειροπέδες του αστυνομικού στην πύλη του Ραδιομεγάρου. Με θέση και στάση απέναντι σε όσους τότε εργάζονταν για την ΝΕΡΙΤ και μας καλούσαν για να συζητήσουμε στο άδειο από εργαζόμενους Ραδιομέγαρο… Αλλά είμαστε μέσα στην ΕΡΤ στην πρώτη εκπομπή στις 6.00 το πρωί της 11ης Ιουνίου 2015, όταν ο Λάμπης Ταγματάρχης, εμφανώς συγκινημένος παρακολουθούσε μέσα στο στούντιο την επιστροφή του φορέα στους τηλεοπτικούς δέκτες.
Αποκαλύψαμε την απόκτηση του 25% του ΔΟΛ από το Σταύρο Ψυχάρη. Παρακολουθήσαμε την γιγάντωση και το τέλος του μεγάλου οργανισμού. Λέξη προς λέξη, γράψαμε για τη σύμβαση του δημοσίου με τη Multichoice, όταν χορηγήθηκε η πρώτη. Δημοσιεύσαμε το σκάνδαλο των μπόνους στην ΕΡΤ και τους υπέρογκους μισθούς στο φορέα και την απεξάρτησή της από την Digea και την ΑΕΠΙ. Αντέξαμε στις αγωγές και σε κάθε είδους πιέσεις. Υποστηρίξαμε τη χορήγηση των τηλεοπτικών αδείων, πολύ πριν αυτές μπουν στην πολιτική ατζέντα των κυβερνήσεων.
Στηρίζουμε τις επιχειρήσεις media και τους εργαζόμενους σε αυτή. Δεν εργαστήκαμε για να κλείσει καμία εταιρεία ΜΜΕ. Συνεχίζουμε, λοιπόν, επί 27 χρόνια. Να αντέξουμε, να είμαστε καλά, να τα καταφέρουμε.
