Τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης έσπευσαν την περασμένη εβδομάδα να εκδώσουν σύσταση για τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς, προκειμένου να μη δημοσιεύσουν ονόματα ανήλικων θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης. Στον απόηχο της υπόθεσης Λιγνάδη, η παρέμβαση αυτή του ΕΣΡ προκαλεί εύλογα ερωτηματικά για τη στάση του, όλο το προηγούμενο διάστημα, σε τραγικές υποθέσεις δολοφονιών, που μετατράπηκαν σε σκληρά, ποταπά realities σε πολλούς ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, όχι όμως σε όλους.
Δύο υποθέσεις δολοφονίας, το στυγνό έγκλημα στα Γλυκά Νερά και η υπόθεση Πισπιρίγκου, μετατράπηκαν σε τηλεοπτικά σόου, χωρίς τα μέλη του ΕΣΡ να δείξουν ενδιαφέρον για την καταπάτηση όλων των διατάξεων της ραδιοτηλεοπτικής νομοθεσίας αλλά και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, όσον αφορά την προστασία των ανηλίκων.
Παρά τη γενική κατακραυγή για την αισχρή τηλεοπτική εκμετάλλευση των δολοφονιών, το ΕΣΡ δεν προέβη σε έλεγχο τηλεοπτικών εκπομπών, που καθημερινά βομβάρδιζαν το κοινό με σκηνοθετημένες λεπτομέρειες για τα εγκλήματα. Μετά τη γενική κατακραυγή, αρκέστηκαν σε μια γενικόλογη τοποθέτηση, που δεν είχε κανένα απολύτως αντίκρισμα.
