ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Την Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου, το Idols είναι αφιερωμένο στον Νίκο Κούρκουλο. Θεατράνθρωπος, σταρ του σινεμά αλλά και σύμβολο μιας γενιάς Ελλήνων, ο Νίκος Κούρκουλος χαρακτήρισε μια ολόκληρη εποχή με την παρουσία του, την προσωπικότητα και κυρίως με το ανεξίτηλο στίγμα που άφησε στη συλλογική ελληνική κουλτούρα.
Ο Σάκης Ρουβάς ξεδιπλώνει τη ζωή ενός πραγματικού «ειδώλου» του θεάτρου και του κινηματογράφου από τα αξέχαστα παιδικά χρόνια στου Ζωγράφου και τον άδικο χαμό του αδελφού του όταν βυθίστηκε το πλοίο στο οποίο εργαζόταν, μέχρι την καριέρα στο ποδόσφαιρο και τη “στροφή” προς το θέατρο. Την πρεμιέρα της ταινίας «Ο ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ» που τον έκανε σταρ σε μια νύχτα στα 27 του χρόνια αλλά και την καθοριστική συμβολή του στην αναμόρφωση του Εθνικού Θεάτρου.
«Την ψυχή του την βρήκε στο θέατρο» θα πουν στην εκπομπή συνάδελφοι και συνεργάτες. Ο Νίκος Κούρκουλος θυμόταν την «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» του Σοφοκλή που διδάχτηκε στο σχολείο και τον είχε συναρπάσει η ιστορία – τον συγκλόνισε ακόμα περισσότερο, μετά τις τραγωδίες που είχαν χτυπήσει την οικογένειά του. Μια παράσταση με τον Μάνο Κατράκη που είδε αργότερα, του αποκάλυψε τον μοναδικό δρόμο. Το Θέατρο.
Για τον Νίκο Κούρκουλο μιλούν άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών. Είχε συμμετοχές σε 37 κινηματογραφικές ταινίες, απέσπασε βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου το 1965 με τους «ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΥΣ» και το 1970 με τον «ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟ» αλλά και την υποψηφιότητα για το Βραβείο Tony στην Αμερική με το «ILLYA DARLING» – τη μεταφορά σε μιούζικαλ στο BROADWAY του «ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ» του Ντασέν δίπλα στη Μελίνα Μερκούρη.
Το 1965 ερωτεύεται τη Μελίτα Κουτσογιάννη με την οποία παντρεύτηκε ένα χρόνο μετά και απέκτησε μαζί της δύο παιδιά. Σημαντική στιγμή στην προσωπική του ζωή και η γνωριμία με τη δεύτερη σύντροφο της ζωής του και μετέπειτα σύζυγό του Μαριάννα Λάτση, με την οποία απέκτησε ακόμη δύο παιδιά, και η οποία τον συντρόφευσε μέχρι το τέλος, που ήρθε το 2007 μετά από μια εξάχρονη περιπέτεια υγείας.
Οι αγαπημένοι του άνθρωποι, φίλοι και συνεργάτες τον θυμούνται με αγάπη και νοσταλγία.
«Ήταν άνθρωπος που ασκούσε την αρετή χωρίς ακροατές και χωρίς θεατές. Η αρετή ήταν μέσα του.» θα πει η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, η οποία τον θυμάται για την Ελληνικότητά του.
«Ήταν αυτό που έβλεπες στις ταινίες. Ένας γενναίος, όμορφος, άντρας, ένα παλληκάρι. Ωραίος σαν Έλληνας. Άλλαξε τα πάντα στο Εθνικό Θεάτρο.» τονίζει ο Σωτήρης Χατζάκης.
Ο Αριστείδης Καμάρας τον θυμάται για το ταλέντο του στο ποδόσφαιρο και τη μεγάλη του αγάπη για τον Παναθηναϊκό.
«Ήταν ένα είδωλο της εποχής του που είχε στο έπακρο τις προϋποθέσεις που έπρεπε να έχει ένας σταρ» λέει ο Γιώργος Λιάνης, καταλήγοντας ότι η ζωή έδωσε μεγαλεία στον Κούρκουλο αλλά τον χτύπησε σκληρά με τις τραγωδίες της ζωής του και την περιπέτεια της υγείας του, στην οποία, θυμάται, ότι η Μαριάννα Λάτση ήταν πάντα δίπλα του.
Η Καρυοφιλιά Καραμπέτη θυμάται ότι στο θέατρο τον αγαπούσαν όλοι, καλλιτέχνες, διοικητικό και τεχνικό προσωπικό. «Είχε δημιουργήσει μέσα στο Εθνικό Θέατρο την αίσθηση μιας οικογένειας.» μας λέει.
Για την ικανότητά του στη διοίκηση του Θεάτρου θα μιλήσει και η Λυδία Κονιόρδου. «Είχε εμπειρία για το τι χρειάζεται και πώς να οδηγήσεις ένα Θέατρο».
