Ο Νίκος Στραβελάκης και η Μίνα Καραμήτρου έκαναν την ερώτηση. Και, χωρίς ιδιαίτερη πίεση η Μαρία Καρυστιανού αποκάλυψε την σκέψη της για τις αμβλώσεις, άποψή της που συμπίπτει με την πολιτική ατζέντα που εφαρμόζει ο Ντόναλντ Τράμπ στις ΗΠΑ.
Πρόκειται για μία δημοσιογραφική επιτυχία των δύο δημοσιογράφων και του Open. Μέχρι πρότινος οι συνεντεύξεις της Μ. Καρυστιανού γίνονταν με την ιδιότητα της μητέρας που θρηνεί για την απώλεια της κόρης της σε ένα τρομακτικό δυστύχημα, εξού και είχαν ένα πλέγμα άτυπης προστασίας.
Εκ των πραγμάτων, προκύπτει, πως αυτό δεν έπρεπε να υφίσταται, από τη στιγμή που είχε διαφανεί πως η φιλοδοξία της για την εξουσία υπερβαίνει το πένθος.
Οι δύο δημοσιογράφοι και ο τηλεοπτικός σταθμός προσέφεραν μια σημαντική αποκάλυψη στο δημόσιο διάλογο.
Και οι κατηγορίες Καρυστιανού πως φταίνε τα media για τη δήθεν διαστρέβλωση, ή οι θεωρίες πως είτε δεν καταλάβαμε καλά, είτε “μετά τα είπε σωστά, είναι μια άτεχνη επιχείρηση συγκάλυψης της θέσης όπως η ίδια καθαρά τη διατύπωσε για τις αμβλώσεις
«Επειδή σέβομαι την ελεύθερη βούληση και είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη, θεωρώ ότι είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης, ας αποφασίσει η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει. Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα, γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, αλλά και του εμβρύου. Επειδή είμαι και παιδίατρος, λόγω της επιστήμης μου, διχάζομαι στο ποια δικαιώματα πρέπει να είναι παραπάνω, δεν μπορώ να τα ιεραρχήσω» είπε αρχικά η Μ. Καρυστιανού
«Μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει για το σώμα της, το θέμα είναι ότι στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει κι ένα άλλο ηθικό θέμα που για μένα είναι πολύ σημαντικό. Το θέμα δεν είναι τι πιστεύω εγώ ή εσείς, γι’ αυτό λέω για δημόσια διαβούλευση, είναι πιο δημοκρατικό, γιατί μιλάμε για μια ζωή που τώρα γεννάται» συνέχισε απαντώντας στην ερώτηση.
Ένας μύθος που χτίστηκε υπό το βάρος της απώλειας των παιδιών, κατέρρευσε με αυτή τη συνέντευξη για να αναδειχθεί μια σκέψη άκρως επικίνδυνη για την ελευθερία των γυναικών.
Και αυτό το οφείλουμε στους δημοσιογράφους που έκαναν ερωτήσεις και όχι δημόσιες σχέσεις. Ο αγώνας για την απονομή δικαιοσύνης στο δυστύχημα των Τεμπών, δεν πρέπει να ξεχαστεί , υπό το βάρος των ακροδεξιών θέσεων της Μαρίας Καρυστιανού. Ούτε, όμως ο προσωπικός πόνος μίας μητέρας από το θάνατο του παιδιού της, να συνιστά άλλοθι για επικίνδυνα πολιτικά μονοπάτια.
