Για το άτυπο μονοπώλιο που ήδη εφαρμόζεται στην τηλεόραση γράφουμε στην έντυπη έκδοση αυτή την Κυριακή. Είναι ένα μονοπώλιο που λειτουργεί ενώπιον της Επιτροπής Ανταγωνισμού, του ΕΣΡ (τα μέλη του οποίου έχουν εργαστεί στα κανάλια που συγκροτούν την “Ιερά Συμμαχία”…) και της πολύ “αγωνιστικής” ΕΣΗΕΑ.
Ξεκίνησε από την ψυχαγωγία με την περίπτωση της Φαίης Σκορδά, όταν αρνήθηκε τη μείωση κατά 30% των αποδοχών της και τελικώς βρέθηκε εκτός καναλιού και εφαρμόζεται ήδη στους δημοσιογράφους κυρίως τοwυ προβεβλημένους. Οι ανανεώσεις γίνοντα,ι είτε με τα ίδια χρήματα ή ακόμη και με κάποιες μικρές, για την ώρα περικοπές.
Η ενδεχόμενη άρνηση σημαίνει έξοδο από την “Ιερά Συμμαχία” των τεσσάρων καναλιών, η υπογραφή της συμφωνίας σημαίνει …νέο μνημόνιο με μειώσεις αποδοχών, εκτός κι αν υπάρξει πρόταση από την ΕΡΤ ή από τα άλλα δύο κανάλια που βρίσκονται εκτός του καρτέλ.
Το ίδιο μοντέλο επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί και στα δικαιώματα των ομάδων για μία 4ετία. Εκεί όμως υπήρξε η άρνηση του Γιάννη Αλαφούζου να αποδεχθεί το μονοπώλιο στα αθλητικά.
Και ως “απάντηση” στη δημιουργία, από τον ΣΚΑΪ του ανταγωνιστικού πόλου , η μόνη εξαίρεση στις συμφωνίες, γίνεται σε στελέχη και δημοσιογράφους που βρίσκονται στο Φάληρο. Οι προτάσεις είναι στα όρια του …εξωπραγματικού , αρκεί να προσχωρήσουν και να υπογράψουν.
Μετά, για να μην υπάρξει το καθεστώς των πολλαπλών ταχυτήτων, με σε όσους ήδη έχουν υπογράψει το …νέο Μνημόνιο, προβλέπονται, αργότερα, μειώσεις και στους “νέους”.
