του Γιώργου Αρκουλή
Αξιότιμε κύριε πρωθυπουργέ
Κάποιες φήμες, τις τελευταίες ημέρες, σας θέλουν να νιώθετε πολύ στενοχωρημένος (προφανώς λόγω της παρατεταμένης οικονομικής αστοχίας στο άνισο μπρα ντε φερ με τον χερ Σόιμπλε και τους λοιπούς, γνωστούς τοκογλύφους), όμως, του λόγου μου, πιστεύω πως αυτό μπορεί και να μην ισχύει. Άλλωστε, όταν χρειάστηκε να κάνετε συγχαρητήριες δηλώσεις για τον τελευταίο, επιτυχημένο στόχο της δεσποινίδας Κορακάκη ή το βραβείο σεναρίου του κ. Λάνθιμου στο Φεστιβάλ των Καννών, σταθήκατε στο ύψος των περιστάσεων. Φυσικά, αυτές οι συγχαρητήριες επεμβάσεις ήταν εντελώς ανέξοδες για τη θέση σας ως κυβερνήτη αυτής της έρμης χώρας.
Προσωπικά, θα έβγαζα το καπέλο στον πρωθυπουργό μου -ως βετεράνος δημοσιογράφος, που, όπως εκατοντάδες, μη διαπλεκόμενοι συνάδελφοί μου, για τέσσερις δεκαετίες συγκέντρωνα σαν το μερμήγκι και πλήρωνα στα δύο Ταμεία μας τις εξοντωτικές ασφαλιστικές εισφορές- αν τολμούσε να αντιμετωπίσει (και αποκαταστήσει με θάρρος και ηθική) την αδικία σε βάρος του δημοσιογραφικού κόσμου. Μια αδικία που τη χαριστική βολή της έδωσε η δική σας αριστερή κυβέρνηση, μέσω του, εντελώς άγνωστου στην πολιτική ιστορία της χώρας, υπουργού Γ. Κατρούγκαλου.
Με νόμο που ψηφίστηκε, δυστυχώς και από δημοσιογράφους βουλευτές, τα αποθεματικά μας (όπως και εκείνα των Μηχανικών) αφαιρέθηκαν για να δημιουργηθεί ο… ενωτικός (και ήδη προβληματικός) ΕΦΚΑ. Για την ακρίβεια, κάπου 2,5 δισ. ευρώ κρίνατε ότι θα σας έδιναν περιθώριο να διατηρήσετε τις πολυθρόνες σας, αφήνοντας έναν ολόκληρο κλάδο στο έλεος της κλοπής! Γιατί αυτή είναι η αλήθεια. Κι όταν ΕΣΗΕΑ και ΕΔΟΕΑΠ ζήτησαν το 1/10 του ποσού μας για να μπορέσει να μείνει στη ζωή ο κλάδος υγείας μας (ΕΔΟΕΑΠ), οι κρατικοί λειτουργοί σας σφύριζαν αδιάφορα ή κρύβονταν. Αν αυτό στοιχειοθετεί έντιμη πράξη, τότε είμαι έτοιμος να δεχτώ τις όποιες αριστερές πράξεις ακολουθήσουν, προκειμένου να ενταφιαστεί για πάντα ο δημοσιογραφικός κόσμος. Ήδη, συνάδελφος με γυναίκα ετοιμοθάνατη περίμενε την πενιχρή του επικούρηση προκειμένου να συγκεντρώσει τον προϋπολογισμό της ταφής, ενώ άλλος πληροφορήθηκε ότι άμεσο συγγενικό του πρόσωπο προσεβλήθη από ζόρικη αρρώστια την ώρα που πήγε να πληρωθεί…
Είμαι εντελώς σίγουρος ότι κρυμμένος στο γραφείο σας, κύριε πρωθυπουργέ, πληροφορείστε όσα δραματικά έχουν προκύψει τις τελευταίες ώρες για τους δημοσιογράφους. Ο ΕΔΟΕΑΠ, διαλυμένος από τις απανωτές αφαιμάξεις των αποθεματικών του (Προβόπουλος κ.λπ.) αλλά και την απαράδεκτη κατάργηση του αγγελιοσήμου, δεν είναι σε θέση να πληρώσει τις πενιχρές συντάξεις στα «υπερήφανα γηρατειά» του κλάδου.
Την ίδια ώρα, η άρνηση της πολιτικής ηγεσίας να αποκαταστήσει την αδικία με αναγκάζει να σκεφτώ ότι θεωρείτε τους 5.803 συναδέλφους (δηλαδή όλα τα μέλη της ΕΣΗΕΑ) διαπλεκόμενους, πονηρούς, καλοπερασάκηδες, μιντιάρχες, εκδότες κ.λπ. Δεν είναι έτσι. Το γεγονός ότι ρίχνετε το μπαλάκι στους εκδότες-καναλάρχες, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να συμφωνήσουν με τον συνδικαλιστικό μας φορέα, δεν είναι παρά ένα ακόμα τρικ αποφυγής ευθυνών. Να διαπραγματευτούμε με ποιους; Αυτούς που χρωστάνε αγγελιόσημο; Αυτούς που έχουν εξευτελίσει και ταπεινώσει τους δημοσιογράφους με αμοιβές πείνας και μπλοκάκια;
Ωστόσο, μόνο η πένα ενός Τζορτζ Οργουέλ ή ενός Τρούμαν Καπότε θα μπορούσε να περιγράψει, δίνοντας διεξοδικά την εικόνα του δράματος, αν είναι λογικό (!) να προσφερθεί από τον ΕΦΚΑ στον ΕΔΟΕΑΠ δάνειο 10 εκατ. ευρώ, με επαχθείς όρους, που ούτε οι τράπεζες δεν τολμούν να απαιτήσουν. Στόχος (εδώ γελάνε!) να μπορέσει να καλύψει τις ανάγκες του ο ΕΔΟΕΑΠ για λίγους μήνες, έως ότου ξεκαθαρίσει το τοπίο! Για να μάθει, λοιπόν, ο κόσμος τι συμβαίνει ουσιαστικά με αυτό το δάνειο: Για να εκταμιευτεί το ποσό απαιτείται έγκριση από το Ελεγκτικό Συνέδριο, δηλαδή η έγκριση θα δοθεί (αν δοθεί) ύστερα από κάποιους μήνες! Όταν με ένα μόνο κλικ στον υπολογιστή, δηλαδή μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα, τα δικά μας χρήματα έγιναν κυβερνητικό μαξιλαράκι…
ΥΓ.: Κάπου διάβασα ότι ο μεγαλοεπιχειρηματίας Λάτσης θέλει πίσω τα Ελληνικά Πετρέλαια. Κάτι μου λέει ότι δύσκολα θα σκοντάψει σε κυβερνητική άρνηση…
Ευπειθώς
