Ο αποκλεισμός των δύο μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών του Alpha και του Star από τη δημοπρασία, δημιουργεί ένα ουσιαστικό ζήτημα. Πρόκειται για δύο τηλεοπτικές εταιρείες, των οποίων οι μέτοχοι δεν εγκατέλειψαν τις εταιρείες τους, εν μέσω του Μνημονίου να καταρρεύσουν. Διατήρησαν θέσεις εργασίας, δημιούργησαν άλλες και αξιοποίησαν τη θέση τους στην αγορά.
Η μετάδοση του σήματος από τις δημόσιες συχνότητες, γινόταν φυσικά με γνώση του ιδιαίτερως προβληματικού καθεστώτος λειτουργίας. Το ΣτΕ από το 2ο10 είχε κρίνει αντισυνταγματική την επιλογή των κυβερνήσεων να μην προκηρύσσουν τις άδειες. Αυτό δημιούργησε μια ιδιότυπη κατάσταση την οποία προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν με το εγχείρημα της Digea.
Η προκήρυξη για τους παλαιούς σταθμούς τους έφερνε εκ των πραγμάτων σε δυσμενή θέση. έχοντας αξιοποιήσει το προνόμιό τους να εκπέμπουν έναντι των άλλων, είχαν ξοδέψει σημαντικά κεφάλαια για τη λειτουργία τους. Και δεν είχαν τη δύναμη, και δεν τη διαθέτουν, ούτε αυτοί που πήραν τις άδειες, εκτιμούμε, για να υπερθεματίσουν.
Και είμαστε πλέον μπροστά σε ένα αδιέξοδο. Οι επιχειρήσεις αυτές να πρέπει να σταματήσουν να εκπέμπουν ελεύθερα με προφανή κίνδυνο για τις θέσεις εργασίας κι από την άλλη, νέοι επιχειρηματίες και “παλιοί” σταθμοί να έχουν δηλώσει πως θα πληρώσουν σημαντικά ποσά για να εκπέμψουν πρόγραμμα. Κοινώς μπλέξανε και κάποιος πρέπει να βρει τη λύση για να μην υπάρξει επανάληψη του φαινόμενου της ΕΡΤ από την αντίστροφη και για να μην σταματήσει μια προσπάθεια για τη δημιουργία ενός νέου τοπίου στην τηλεόραση που θα λειτουργεί. Τη λύση πρέπει να τη δώσουν οι πολιτικοί είτε με την προκήρυξη των θεματικών αδειών, είτε η αγορά με τη σύναψη συνεργασίων μεταξύ των νέων και των “κομμένων”. Και εδώ και πάλι οι πολιτικοί μπορούν να μιλήσουν διασφαλίζοντας τις θέσεις εργασίας. Χρόνος υπάρχει για να βρεθεί μια ουσιαστική λύση,
