Σας ενημερώνω ότι θα είμαι υποψήφιος στις εκλογές για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΔΟΕΑΠ.
Όλοι έχουμε το ίδιο όραμα. Έναν αυτόνομο, ζωντανό και δυνατό ασφαλιστικό φορέα, που να παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες περίθαλψης και αξιοπρεπείς παροχές.
Αυτά θα έπρεπε να είναι τα δικά μας προαπαιτούμενα, μπλέξαμε όμως με τα προαπαιτούμενα της αξιολόγησης, τη γνωμοδότηση της Eurostat και ένα καινούργιο νόμο λίγους μήνες μετά την ψήφιση του προηγούμενου τον οποίο είχαμε, με συντριπτική πλειοψηφία, αποδεχθεί.
Ο νέος νόμος, δεν επηρεάζει τις αποδοχές των σημερινών συνταξιούχων. Μικρές επιπτώσεις θα έχουν και όσοι μετρούν ήδη κάποια χρόνια στην εργασία.
Τα πράγματα είναι πιο δύσκολα για τους νέους ασφαλισμένους που θα πρέπει να υπομείνουν μια «διπλή επιβάρυνση»: Θα πληρώνουν υψηλότερες εισφορές και θα λάβουν μικρότερη σύνταξη από τους σημερινούς συνταξιούχους. Η νέα Διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ και οι Ενώσεις μας πρέπει να δώσουν μεγαλύτερο βάρος στους νέους, στους πολύ νέους συναδέλφους, σε όσους εργάζονται με «μπλοκάκια», και για λόγους βιωσιμότητας του ασφαλιστικού φορέα.
Αυτό δεν αφορά μόνο τους εργαζομένους στον Τύπο αλλά όλο το ασφαλιστικό σύστημα. Οι συνάδελφοι που μοιραστήκαμε το «εργατικό ρεπορτάζ», έχουμε νοιώσει σίγουρα αυτό το «νέφος» που δεν μεταφέρεται εύκολα μέσω αριθμών και στατιστικών.
Η δυσάρεστη έκπληξη ήταν η ένταξη του ΕΔΟΕΑΠ στη γενική κυβέρνηση. Πρακτικά αυτό σημαίνει μεταξύ άλλων, πως στο εξής τις αποφάσεις για το ύψος των εισφορών και των συνταξιοδοτικών παροχών, θα τις λαμβάνει η εκάστοτε κυβέρνηση και όχι η Διοίκηση του Ταμείου, ενώ τα αποθεματικά των φορέων της γενικής κυβέρνησης δεσμεύονται υποχρεωτικά και τοποθετούνται στην ΤτΕ.
Πως έγινε όμως αυτό; Λέγονται πολλά.
Σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς, ένα από τα βασικά κριτήρια πουκαθορίζουν εάν ένας φορέας ιδιωτικού δικαίου ελέγχεται από τη γενική κυβέρνηση, είναι ο δανεισμός από την κυβέρνηση. Ήταν ένα σφάλμα, γιατί πάντοτε υπάρχουν οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα που απειλούν τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων στον Τύπο.
Έγιναν και άλλα λάθη, ο νέος ΕΔΟΕΑΠ δεν λειτούργησε αμέσως με πληρότητα ενώ υποτιμήθηκε ο ασφυκτικός έλεγχος των δανειστών στο ασφαλιστικό σύστημα και οι πιέσεις ορισμένων εργοδοτών. Είναι ενδεικτική η πίεση που ασκήθηκε για την κατάργηση της εισφοράς του 2%.
Αυτά έγιναν και δεν αλλάζουν, όμως στη ζωή μπορούμε πάντα να μετατρέπουμε τις δυσκολίες και τα προβλήματα σε νέα σημεία εκκίνησης και ευκαιρίες.
Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι η τροποποίηση του πορίσματος της Eurostatκαι η διόρθωση των αιτιών που οδήγησαν σε αυτή, ώστε να βγούμε από το λογαριασμό της γενικής κυβέρνησης.
Για ένα κλάδο σαν το δικό μας, με υψηλή ανεργία, χαμηλές αμοιβές και μεγάλη νοσηρότητα, η διατήρηση της εισφοράς του 2% για τον κλάδο της Υγείας είναι σημαντική.
Η σημερινή αντιπαλότητα της πλειοψηφίας της διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ με τις ενώσεις των εργαζομένων πρέπει να γίνει παρελθόν. Ευνοεί μόνο τους αντιπάλους μας.
Ενώσεις εργαζομένων έφτιαξαν τον ΕΔΟΕΑΠ, όπως και όλα τα ταμεία αλληλοβοήθειας που ονομάστηκαν επικουρικά μετά τον πόλεμο.
Οι ενώσεις είναι εκείνες που θα πρέπει να διαπραγματευτούν για να δημιουργήσουν σταθερές θέσεις εργασίας και να πιέσουν για να συγκροτηθεί το περίφημο ταμείο ενίσχυσης του Τύπου.
Οι ενώσεις θα πρέπει να αναζητήσουν βέλτιστες πρακτικές και καινοτόμους τρόπους και να δημιουργήσουν μακροπρόθεσμες προοπτικές εργασίας για τους ανθρώπους των ΜΜΕ, ιδιαίτερα τους νέους και τους «ελεύθερους επαγγελματίες».
Χωρίς αυτά, ούτε οι συντάξεις θα μπορούν να καταβάλλονται.
Μπορούμε να κάνουμε πολλά.
Χρειαζόμαστε ενότητα, ειλικρίνεια, καλή πίστη, σχέδιο και συνεργασία.
Δεν αρκεί να είμαστε «παικτάρες», πρέπει να αλλάζουμε και μπαλιές.
Με αυτές τις σκέψεις, ζητώ την ψήφο σας.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΑΚΟΣ
