Επείγον αίτημα υποστήριξης στον κρατούμενο φοιτητή απεργό πείνας και δίψας Βασίλη Δημάκη

Όλοι αναγνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι για έναν ενήλικα να διατηρεί το κίνητρό του για μάθηση στις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες που δημιουργεί η κράτηση. Όπως έχει καταγγείλει ο Δημάκης, εκπροσωπώντας τους κατ’ ιδίαν διδαχθέντες μαθητές των Φυλακών Πατρών, αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τους κρατούμενους που επιχειρούν να δώσουν Πανελλήνιες, καθώς στις φυλακές δεν υπάρχει οργανωμένο πρόγραμμα σπουδών για όσους βρίσκονται στο Λύκειο. Χωρίς το κίνητρο του ευεργετικού υπολογισμού, χωρίς κατάλληλο χώρο, θέρμανση ή στοιχειώδη υποστήριξη, ο Δημάκης υπερέβαλε εαυτόν και κατάφερε να πετύχει το στόχο του. Αρίστευσε, περνώντας, το καλοκαίρι που μας πέρασε, δεύτερος κατά σειρά μεταξύ των αποφοίτων όλων των εσπερινών λυκείων της χώρας, στο Πανεπιστήμιο.

Οι καθηγήτριες που εθελοντικά υποστήριξαν την προσπάθειά του έχουν ενόρκως καταθέσει ότι ο Δημάκης αποτελούσε υπόδειγμα μαθητή που οδήγησε και άλλους συγκρατούμενούς του να θέσουν μορφωτικούς στόχους για τον εαυτό τους που ούτε καν φαντάζονταν. Γι’ αυτό και αποφάσισαν να σταθούν στο πλάι του.

Όταν ο Δημάκης πέρασε στο Πολιτικό της Νομικής μετήχθη στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού προκειμένου να μπορεί να παρακολουθεί μαθήματα, υπό το καθεστώς της ηλεκτρονικής επιτήρησης, ενώ την επιτυχία του χαιρέτισε ο Υπουργός Δικαιοσύνης απονέμοντάς του έπαινο. Ούτε η μεταγωγή, ωστόσο, ούτε ο έπαινος μπόρεσαν να εγγυηθούν ότι ο Δημάκης θα παρακολουθήσει το Τμήμα στο οποίο πέρασε, όπως σύμφωνα με τον νόμο δικαιούται.

Το Συμβούλιο των Φυλακών υποστήριξε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι απαραίτητο εφόσον διασφαλίζεται η εξ αποστάσεως παρακολούθηση μέσα από τη φυλακή, ενώ είναι γνωστό ότι δεν έχουν μέχρι σήμερα υλοποιηθεί όσα η νομοθεσία ορίζει (βλ. Κ.Υ.Α. 29809) για την εξ αποστάσεως φοίτηση στο Κ.Κ. Κορυδαλλού.

Ως πολιτες και πολίτισσες με δημοκρατική συνείδηση ενώνουμε τη φωνή μας:

‐με τη φωνή των εκπαιδευτών ενηλίκων, των φοιτητών και καθηγητών της Νομικής του ΕΚΠΑ και του ΑΠΘ και τη φωνή των καθηγητών του Πολιτικού Τμήματος της Νομικής ΕΚΠΑ που διά στόματος του Προέδρου της διαβεβαιώνουν ότι η παρακολούθηση των μαθημάτων αποτελεί προϋπόθεση για την ουσιαστική ένταξη του Βασίλη Δημάκη στην εκπαιδευτική κοινότητα

‐ με τις φωνές των υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που τεκμηριώνουν ότι ο Βασίλης είναι ο μόνος που εξαιρέθηκε από το δικαίωμα της πρόσβασης, επειδή είχε το “ελάττωμα” να λέει τη γνώμη του και την τόλμη να παλεύει και για τα δικαιώματα των συγκρατουμένων του

‐ με τις φωνές των κρατούμενων μαθητών των Φυλακών Κορυδαλλού που ανακοίνωσαν ότι η απόρριψη της άδειας «είναι ένα ηχηρό μήνυμα ότι οι όποιες προσπάθειες για καλυτέρευση είναι μάταιες, και δεν αξίζει καν να προσπαθήσουμε».

‐με τη φωνή του Βασίλη που δήλωσε στο ThePressProject: «Θέλω να μοιραστώ την αποφασιστικότητά μου, αντίστοιχη αυτής με την οποίαν οπλίστηκα για να διακόψω κάθε σχέση με την παραβατικότητα και να βελτιωθώ ριζικά, να μην ξαναφάω, ούτε να ξαναπιώ ποτέ, αν η Πολιτεία μού αρνηθεί το επίδικο αυτονόητο δικαίωμά μου, το οποίο ξεπερνά την εκπαίδευση και αγγίζει την ίδια την καρδιά της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς μου».

Υπερασπιζόμαστε την ιδέα ότι ΚΑΘΕ άνθρωπος ΜΠΟΡΕΙ, εφόσον το θέλει, να αλλάξει και ότι η πίστη στη δυνατότητα της αλλαγής πρέπει να διαπνέει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη το σωφρονιστικό σύστημα και την εκπαίδευση που παρέχεται στο πλαίσιό του.

Υπερασπιζόμαστε τους όρους που επιτρέπουν την ουσιαστική παροχή εκπαιδευτικών ευκαιριών με συνέπεια και χωρίς διακρίσεις, για όλους.

Υπερασπιζόμαστε τον αγώνα του Βασίλη Δημάκη επειδή είναι δίκαιος και, επιπλέον, επειδή εκπροσωπεί τον αγώνα όλων των ανθρώπων που παλεύουν να μορφωθούν χωρίς να υπάρχει η παραμικρή εγγύηση ότι θα ανταμειφθούν γι’ αυτό.
Υπερασπιζόμαστε τον Βασίλη και όσους τολμούν να ελπίζουν χάρη στο παράδειγμά του.

Κατανοούμε γιατί ο αγώνας του έχει τον χαρακτήρα του επείγοντος και γιατί αποφάσισε, μετά από χρόνια προσπάθειας, να βάλει την ίδια τη ζωή του σε άμεσο κίνδυνο για να διεκδικήσει αυτό που δικαιούται.

Για το λόγο αυτό, καλούμε σήμερα κιόλας, 

‐τον Πρωθυπουργό, να δώσει σε πολιτικό επίπεδο τέλος σ’ αυτό το όνειδος

‐τον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Κοντονή και ‐ιδίως‐ τον Γ.Γ. κ.Ευτύχη Φυτράκη, να κάνουν δεκτή την προσφυγή του Βασίλη αντί ν’ αποφεύγουν την αρμοδιότητά τους από το άρθρο 6.2 του Σωφρονιστικού Κώδικα

‐το Συμβούλιο της Φυλακής, το οποίο δεν έχει απαντήσει την Αίτηση Θεραπείας του Βασίλη 3 εβδομάδες τώρα.

Δεν μιλάμε για το Δικαστήριο Εκτέλεσης Ποινών, από το οποίο ζητάμε να ανατρέψει αυτή την αδικία, στο όνομα του Λαού, στο οποίο εκδίδονται οι δικαστικές αποφάσεις ‐γιατί μέχρι την Τρίτη που θα “ξανανοίξει” ο Βασίλης πιθανότατα είτε δεν θα ζει, είτε δε θα είναι πια αρτιμελής.