Η πρώτη επίσκεψη του πρέσβη της Ρωσίας στην Αλεξανδρούπολη στις 2 Φεβρουαρίου παραλίγο να είχε εξελιχθεί πολύ άσχημα λόγω της συμπεριφοράς ενός ξενοδόχου, ο οποίος παρουσιαζόταν να συνοδεύει – μαζί με τον αδελφό του – τον πρέσβη. Όπως αποκαλύφθηκε από καταγγελίες δημοσιογράφου που είχε παρευρεθεί και καλύψει επισκέψεις άλλων επισήμων στο Μνημείο των Ρώσων στρατιωτών που πέθαναν στην Αλεξανδρούπολη κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο, και ήταν επίσης παρών σε αυτήν, δέχθηκε απρόκλητη έμπρακτη (έργω) εξύβριση από τον τοπικό ξενοδόχο.
Ο ξενοδόχος και ο αδελφός του είναι στο ΔΣ ξενοδοχείου που πρόσφατα – μέσω franchise – πέρασε σε μεγάλη αλυσίδα αμερικανοτουρκικών συμφερόντων και μάλιστα με κορυφαίο στέλεχος τουρκικής καταγωγής να είναι παρών στη συμφωνία, ενώ άλλαξε το όνομά του σε χαρακτηριστική μουσουλμανική ονομασία. Ο δημοσιογράφος έφτασε νωρίτερα στο προαύλιο της Μητρόπολης όπου βρίσκεται το Μνημείο των Ρώσων στρατιωτών. Είναι οι στρατιώτες από το Σύνταγμα που απελευθέρωσε την Αλεξανδρούπολη και κατέστρωσε το ρυμοτομικό σχέδιο ώστε με βάση αυτό να χτιστεί η σύγχρονη πόλη και ο Φάρος της.
Ο χώρος του Μνημείου είναι κλειδωμένος λόγω βανδαλισμών που έγιναν στο παρελθόν «από αγνώστους». Το άτομο που είχε τα κλειδιά και είναι γνωστός για τη δράση του στην ελληνορωσική συνεργασία και ανέγερση του Μνημείου, είχε έρθει και πήγαινε για λίγο μέχρι το αυτοκίνητο όταν έφτασε ο δημοσιογράφος. Ενώ περίμενε ήρθε ο πρέσβης της Ρωσίας και άλλοι και ο δημοσιογράφος τηλεφώνησε στον προαναφερθέντα, να έρθει να ανοίξει. Τότε άρχισαν όλα.
Εν συντομία, ο ξενοδόχος πετάχθηκε μπροστά στον δημοσιογράφο και του απαγόρευσε (!!!) να μιλήσει με το εν λόγω πρόσωπο, χτυπώντας τον μάλιστα μερικές φορές στο στήθος με το δάχτυλό του, φθάνοντας στο σημείο να τον απειλήσει «για το καλό σου το λέω κόψε την επαφή μαζί του»!!! Του είπε επίσης το κλασσικό «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;» και ο δημοσιογράφος του είπε όχι και τον ρώτησε αν εκείνος ξέρει πού βρίσκονται δείχνοντας τον Μητροπολιτικό Ναό και το Μνημείο των Ρώσων στρατιωτών. Ο ξενοδόχος έκανε προσβολή μνήμης νεκρών με αυτή την συμπεριφορά του, εκτός από την ποινική παράβαση της απρόκλητης έργω εξύβρισης και της απειλής.
Ο δημοσιογράφος δεν γνώριζε προσωπικά τον ξενοδόχο και τον μεγάλο αδελφό του που παρακολουθούσε την επίθεση και περιεργαζόταν τον δημοσιογράφο με το βλέμμα του χωρίς όμως να σταματά τον μικρό αδελφό του. Ενώ τους είπε ότι είναι δημοσιογράφος και ότι το εν λόγω πρόσωπο έχει τα κλειδιά του χώρου και τον κάλεσε για να ανοίξει, ο ξενοδόχος αφ’ ενός θύμωσε που ο δημοσιογράφος δεν τον γνώρισε (!) και αφ’ ετέρου διότι ο άλλος είχε τα κλειδιά του περιφραγμένου χώρου (!).
Συνοπτικά, η στάση του ξενοδόχου – υπό την ανοχή και επίβλεψη(;) του μεγάλου αδελφού του – δημιούργησε σοβαρό θέμα ακόμη και ασφάλειας για τους Ρώσους επισήμους. Είναι γνωστό ότι τέτοιες περιπτώσεις αναστάτωσης είναι πολύ χρήσιμες για επίδοξους επιτιθέμενους, τρομοκράτες κλπ. Φυσικά μπροστά στο περιστατικό ήταν αξιωματικός της Αστυνομίας και αστυνομικοί για την ασφάλεια του πρέσβη, αλλά το θέμα είναι να μην δημιουργούνται ευνοϊκές συνθήκες αναταραχής.
Ο δημοσιογράφος δεν αντέδρασε τότε διότι θα έπρεπε όλοι να πάνε στην Αστυνομία και η απόδοση τιμών στους Ρώσους στρατιώτες – που συμμετείχαν στην απελευθέρωση της πόλης από τους Τούρκους – δεν θα γινόταν ή θα γινόταν «στο πόδι».
Ένα σημαντικό στοιχείο στην καταγγελία είναι ότι ο ξενοδόχος μιλούσε εναντίον του άλλου προσώπου επικαλούμενος δημοσιεύματα τοπικής ιστοσελίδας. Η ανάγνωση περιεχομένων της δείχνει τυφλό και ρατσιστικό αντιρωσισμό με πλήθος ειρωνικών και ανακριβών δημοσιευμάτων από ότι οι Ρώσοι προσάρτησαν με βία την Κριμαία, ότι δεν βοήθησαν στην Μικρασιατική καταστροφή – ενώ είχαν επανάσταση τότε – μέχρι και εκθειαστικό δημοσίευμα υπέρ του πρώην πρέσβη του Αζερμπαϊτζάν ως «φίλου της Θράκης και Ανατολικής Μακεδονίας», τη στιγμή που οι ταραχές για ανατροπή της κυβέρνησης Καραμανλή και μπλοκάρισμα του ρωσικού αγωγού Μπουργκάζ-Αλεξανδρούπολη, οδήγησαν στην ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα του αζέρικου αγωγού ΤΑΠ που υποστηριζόταν από τουρκοαμερικανικά συμφέροντα.
Πέρα από το προκλητικό του γεγονότος κατά του δημοσιογράφου, προβληματίζει το γεγονός της ύπαρξης τέτοιων ανθρώπων, οι οποίοι – σύμφωνα με τις δικές τους δηλώσεις – ήταν «μαζί με τον πρέσβη», όταν έχουν τέτοια προκλητική συμπεριφορά που θα μπορούσε να τον θέσει και σε κίνδυνο, όταν δεν σέβονται όχι μόνο τον χώρο ιερού ναού της ίδιας της Μητρόπολης, αλλά και τους Ρώσους στρατιώτες που πέθαναν στον πόλεμο κατά της Τουρκίας και κυρίως όταν στηρίζουν αυτή τη συμπεριφορά σε δημοσιεύματα ιστοσελίδας με ακραίο αντιρωσισμό. Άλλοι πρέσβεις μπορεί να το περνούσαν αυτό στα μαλακά, αλλά όταν αυτοπαρουσιάζονται να σχετίζονται με τον πρέσβη της Ρωσίας;
