ΣΧΟΛΙΟ
Από τότε που η Nielsen διεύρυνε τις ομάδες κοινού και εκτός από το λεγόμενο «νεανικό» κοινό με ηλικίες 15 μέχρι 44 πρόσθεσε και το επίσης λεγόμενο «δυναμικό» κοινό με ηλικίες από 18 μέχρι 54 (όροι που αποδίδονται κυρίως στη διαφημιστική αγορά και τονίζει την αγοραστική δύναμη των τηλεθεατών) πολλά κανάλια καταβάλλονται από άγχος για την επικράτηση στις συγκεκριμένες ηλικιακές κατηγορίες. Άλλοι μετρούν μόνο αυτά τα ποσοστά σε κάθε εκπομπή και ζώνη και άλλοι τονίζουν εκεί τη διαφορά τους από τους αντίπαλους. Όλα στο παιχνίδι είναι.
Όταν μιλάμε όμως για πρωινή ζώνη – δηλαδή μια ζώνη που εκ των πραγμάτων οι τηλεθεατές των συγκεκριμένων ηλικιακών κατηγοριών είναι λίγοι επειδή (ίσως) εργάζονται για να θεωρούνται και «δυναμικοί» – τα πράγματα είναι κάπως περιορισμένα.
Όταν το πρωί το σύνολο των τηλεθεατών (στο μέσο λεπτό) φτάνει περίπου τους 1.250.000 και μόνο το ένα τρίτο αυτών (400 περίπου χιλιάδες) ηλικίας 18-54 βλέπουν εκείνη την ώρα τηλεόραση και οι μισοί από τους παραπάνω (λίγο πάνω από 200.000) ανήκουν στο κοινό 15-44, τότε είναι λίγο αστείο να θεωρείται επιτυχία ότι οι νέοι βλέπουν το τάδε ή το δείνα κανάλι και να εξάγονται συμπεράσματα με τα ποσοστιαία νούμερα των συγκεκριμένων ηλικιακών ομάδων.
Για να γίνει κατανοητή η διαφορά με την prime time των προγραμμάτων (από τις 9 μέχρι τις 12 το βράδι) το σύνολο των τηλεθεατών (στο μέσο λεπτό) ξεπερνάει τα 4.000.000 με περίπου τους μισούς (1.900.000) να ανήκουν στις ηλικίες 18-54 και λίγο πάνω από 1.000.0000 οι 15-44.
Φίλοι τα ποσοστά μεν αλλά φίλτατοι και οι αριθμοί.
