Η ψηφιακή τηλεόραση θα είναι ο «φτωχός συγγενής» των εξελίξεων στην ανάπτυξη των δικτύων νέας γενιάς στις τηλεπικοινωνίες. Η επικείμενη χορήγηση του φάσματος των τηλεοπτικών συχνοτήτων στα UHF (φάσμα των 700 MHz) στις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας προϋποθέτει σειρά ενεργειών από την πλευρά των αρμόδιων κρατικών οργάνων και των ρυθμιστικών αρχών, για να μη δημιουργηθούν προβλήματα στην εκπομπή του τηλεοπτικού σήματος. Μέχρι σήμερα, ωστόσο, επίσημα δεν έγινε τίποτα. Με εξαίρεση έναν προσωρινό χάρτη κέντρων εκπομπής που έβγαλε το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, με βάση το οποίο η ΕΡΤ και η Digea θα πρέπει να προετοιμαστούν για να εγκαταλείψουν τις συχνότητες πάνω από την 60ή στα UHF σε όλη την Ελλάδα, δεν έχει προχωρήσει απολύτως τίποτα.
Θεωρητικά, μέχρι το τέλος του 2020 οι συχνότητες θα πρέπει να ελευθερωθούν από την τηλεοπτική εκπομπή. Όμως δεν υπάρχει ούτε ο νέος χάρτης συχνοτήτων ούτε η τεχνολογία ψηφιακής εκπομπής. Η ΕΕΤΤ δεν έχει προχωρήσει σε τροποποίηση του τεχνοοικονομικού μοντέλου για τον προσδιορισμό του ενοικίου της Digea για τα πανελλαδικά και περιφερειακά κανάλια, ενώ δεν υπάρχει καν μελέτη για το πιθανό επενδυτικό κόστος που θα απαιτηθεί για τη μεταφορά του τηλεοπτικού σήματος. Είναι φανερό και στους πλέον αδαείς πως στις λιγότερες συχνότητες δεν χωράνε όλα τα τηλεοπτικά κανάλια και για να συνεχίσουν να εκπέμπουν απαιτείται μετάβαση στην τεχνολογία DVB-T2, μια μετάβαση που απαιτεί χρόνο και νέες επενδύσεις. Σε διαφορετική περίπτωση, θα χαμηλώσει κι άλλο η ποιότητα της εικόνας.
