Για την γενική συνέλευση της ΕΣΗΕΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η θλιβερή εικόνα της πρόσφατης «Γενικής Συνέλευσης» της ΕΣΗΕΑ, με παρόντες μερικές δεκάδες συνδικαλιστικών παραγόντων του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ είναι άλλο ένα δείγμα του ξεπεσμού της πλειοψηφίας του ΔΣ. Η «Συνέλευση» εξελίχθηκε σε ένα ακόμα παραμάζωμα εργοδοτικών συνδικαλιστών, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν έχουν ιδέα του τι συμβαίνει στους χώρους δουλειάς, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βγάζουμε το ψωμί μας οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι.

Το ΠΑΜΕ Τύπου & ΜΜΕ επισημαίνει ότι αυτή η κατάσταση έχει αιτίες και υπεύθυνους. Η πλειοψηφία της διοίκησης της ΕΣΗΕΑ απέδειξε για μια ακόμα φορά ότι ούτε θέλει ούτε μπορεί να οργανώσει συλλογικές και μαχητικές διαδικασίες για λογαριασμό της πλειοψηφίας του κλάδου.

Για τα μάτια του κόσμου προκήρυξαν μια ολιγόωρη στάση εργασίας, δήθεν για να γίνει η Συνέλευση, ξέροντας ότι οι περισσότεροι συνάδελφοι δεν μπορούν να συμμετάσχουν με αυτό τον τρόπο. Μάλιστα όταν η κυβέρνηση παρήγγειλε στην ΕΣΗΕΑ να σπάσει τη στάση εργασίας για να μεταδοθεί από το ΑΜΠΕ άλλη μια φιέστα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με τον Μοσκοβισί, η πλειοψηφία έκανε τα στραβά μάτια, επιτρέποντας την απεργοσπασία.

Ακόμα και το περιεχόμενο της συζήτησης στη «συνέλευση» δείχνει τον ξεπεσμό της πλειοψηφίας της διοίκησης ΕΣΗΕΑ. Την ώρα που χιλιάδες συνάδελφοι ζουν με την αγωνία πότε και αν θα μπει ο μισθός του μήνα… Την ώρα που δεν ξέρουν αν θα έχουν δουλειά τον επόμενο… Την ώρα που η εντατικοποίηση τσακίζει κόκκαλα και η εργοδοσία ξεσαλώνει στους χώρους δουλειάς… Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΕΣΗΕΑ ασχολείται με το πώς θα μειωθεί το «εργατικό κόστος» των συναδέλφων που εργάζονται στο κτήριο της Ακαδημίας, τι θα γίνει με τον …7ο όροφο, ποιος συνδικαλιστικός παράγοντας είναι πιο διεφθαρμένος, τι θα γίνει με τα εκατομμύρια των αποθεματικών!

Η σαπίλα τους είναι η άλλη όψη της «δράσης» τους

Αυτή η σαπίλα που αποτυπώθηκε στη «Συνέλευση» είναι η φυσική συνέχεια της υπονόμευσης της αγωνιστικής δράσης στην οποία εξασκείται διαχρονικά η πλειοψηφία ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ που είναι στο τιμόνι της ΕΣΗΕΑ. Είναι η άλλη όψη των υπόγειων “διαβουλεύσεων και συνεννοήσεων” με υπουργούς και εργοδότες, πάντα στην πλάτη των εργαζομένων του κλάδου, που οδήγησαν σε επαναλαμβανόμενες οδυνηρές ήττες.

Σαν να μη αρκούν τα παραπάνω, φτάνουν με θράσος να αναπαράγουν το δηλητήριο της «αναποτελεσματικότητας των αγώνων». Των αγώνων που μια ζωή υπονομεύουν, υποκαθιστώντας τους με «αγωγές» και «διαπραγματεύσεις».

Αντί να οργανώσουν την πάλη για την υπογραφή ΣΣΕ, την προστασία των θέσεων εργασίας, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εγκλωβισμένων εργαζόμενων του ΠΗΓΑΣΟΥ, του ΔΟΛ και του MEGA, την αποτροπή των αντεργατικών σχεδιασμών σε STAR και ALPHA, την κάλυψη των ανέργων για όλο το διάστημα της ανεργίας, την υπεράσπιση των συντάξεων και των κοινωνικοασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, φρόντισαν και φροντίζουν με εργώδη προσπάθεια, για:

Την «ανακούφιση» της εργοδοσίας, με τη μείωση των εισφορών της, όπως έγινε με την κατάργηση του Αγγελιόσημου και τη μείωση του Φόρου Τηλεόρασης
Την επιτάχυνση της διανομής του «πακέτου» με τα μέτρα στήριξης του Τύπου, δηλαδή με τα κονδύλια που θα πάνε στην τσέπη των μεγαλοεκδοτών
Τη μείωση του ΦΠΑ για τις -γαλέρες για τους εργαζόμενους και τα δικαιώματα τους– διαδικτυακές επιχειρήσεις.

Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ξανά ότι δεν υπάρχουν σωτήρες «από τα πάνω». Οτι μόνο ένα κίνημα στον κλάδο μαζικό, σε κατεύθυνση σύγκρουσης με εκδότες, καναλάρχες, μεγαλοδημοσιογράφους, κυβερνητικούς και εργοδοτικούς συνδικαλιστές, που θα παλεύει για την ανάκτηση των απωλειών και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων, μπορεί να βάλει φρένο στην επίθεση, να αποσπάσει κάποιες κατακτήσεις.

Οχι άλλη ανοχή! Η παγίωση της φτώχειας δεν είναι «έντιμος συμβιβασμός»! Τα παραμύθια των «κόκκινων γραμμών» της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και των βαστάζων τους στις Ενώσεις βαδίζουν στο τέλος τους. Οι μάσκες πέφτουν!

Καμμιά μοιρολατρία ! Ο θυμός, το μπούχτισμα, η αποστροφή για τους επαγγελματίες – καρεκλοκένταυρους συνδικαλιστές να γίνει ενέργεια που θα τροφοδοτήσει ένα κίνημα μαζικό, οργανωμένο, σε σύγκρουση με την εργοδοσία, το κράτος και τις κυβερνήσεις της, την ΕΕ και τους «θεσμούς» της.

Που θα παλεύει για όλα τα προβλήματα των εργαζόμενων.
Που θα συνδέει τους καθημερινούς αγώνες με την πάλη για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, μαζί με όλους τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Που θα συνδέει άρρηκτα τον αγώνα των εργαζόμενων δημοσιογράφων, με τον αγώνα για ολόπλευρη και ουσιαστική ενημέρωση του ελληνικού λαού, ενάντια στη χειραγώγηση και τον αποπροσανατολισμό.

Μόνο με αυτή τη γραμμή πάλης μπορεί να ανασυνταχθεί το κίνημα, να γίνουν αποτελεσματικοί οι αγώνες μας. Πάνω σε αυτή τη γραμμή επιδιώκουμε την ενότητα όλων των εργαζόμενων, ανεξάρτητα από πολιτικές – ιδεολογικές αντιλήψεις.

Ωριμάζει η ανάγκη για ενιαίο Σωματείο Τύπου και ΜΜΕ ανοιχτό στους εργαζόμενους, κλειστό στους εργοδότες

Το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ, οι συνάδελφοι που συσπειρώνονται σε αυτή την αγωνιστική γραμμή θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις σε αυτήν την κατεύθυνση.

Θα συμβάλλουμε, όσο περνάει από το χέρι μας για να σπάσει η αδράνεια, για να οργανωθούν μέσα στους τόπους δουλειάς Επιτροπές Αγώνα, που θα παίρνουν στα χέρια τους την οργάνωση της πάλης. Για να συντονίζεται η δράση τους.

Είναι ακόμα πιο ώριμη η ανάγκη να συγκροτηθεί Σωματείο Τύπου και ΜΜΕ, που θα σηματοδοτήσει το διαζύγιο που παίρνουν οι υγιείς δυνάμεις του κλάδου με τη συνδικαλιστική σαπίλα του χθες. Σωματείο που θα είναι ανοιχτό για όλους τους συναδέλφους – εργαζόμενους του κλάδου, ανεξάρτητα από ειδικότητα και σχέση εργασίας, αλλά κλειστό σε εκδότες, διευθυντικά στελέχη, μεγαλοδημοσιογράφους παχυλών συμβολαίων. Σωματείο που θα είναι σε πόλεμο με όλους τους εργοδότες του κλάδου και τις κυβερνήσεις, που θα τους στριμώχνει, βασισμένο στην ενότητα των εργαζομένων από τα κάτω. Που δεν θα εξαντλείται σε «προειδοποιήσεις», σε εξώδικα και σε «εθυμοτυπικές συναντήσεις», σαν αυτές με τον Νεφελούδη. Που θα οργανώνει αγώνες, με ζωντανές διαδικασίες. Με τους εργαζόμενους του κλάδου πρωταγωνιστές και όχι θεατές.

Το ΠΑΜΕ Τύπου & ΜΜΕ καλεί σε ανυποχώρητο αγώνα για:

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας στα ιδιωτικά και κρατικά ΜΜΕ, «παραδοσιακά» και «new media».

Κατάργηση των ατομικών συμβάσεων και κάθε μορφής «ελαστική» σχέση εργασίας.

Ουσιαστικά μέτρα προστασίας των ανέργων. Επίδομα ανεργίας σε όλους και όσο διαρκεί η ανεργία και να υπολογίζεται ο χρόνος αυτός ως συντάξιμος. Δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε αυτούς και τις οικογένειές τους. Αναστολή πληρωμών των δανείων.