Άρθρο του Σταύρου Καπάκου, στο left.gr
Η διάσωση του ΕΔΟΕΑΠ, του ταμείου ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και επικουρικής ασφάλισης των εργαζομένων στην ενημέρωση, και όχι αποκλειστικά των δημοσιογράφων, όπως λανθασμένα αναφέρεται, είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη για τον πολύπαθο, τα τελευταία χρόνια, χώρο της ενημέρωσης.
Κατά πρώτον, εξαλείφει την αβεβαιότητα των ασφαλισμένων του, περίπου 18.000 σήμερα, ως προς την παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και την καταβολή της επικουρικής σύνταξης, που είχαν διακοπεί.
Κατά δεύτερον, ενοποιεί, επιτέλους, όλους τους εργαζόμενους στην ενημέρωση, δημοσιογράφους, διοικητικούς, τεχνικούς και λοιπό προσωπικό, σε έναν φορέα περίθαλψης. Αύριο περίπου 30.000 άνθρωποι της ενημέρωσης θα είναι ασφαλισμένοι στον ΕΔΟΕΑΠ. Η ενοποίηση αυτή αποτελεί ουσιαστικά μια στρατηγικής σημασίας ρύθμιση σε έναν εξωφρενικά απορρυθμιζόμενο χώρο, όπως η ενημέρωση. Η ρύθμιση αυτή δίνει πλέον τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να διεκδικήσουν ενωμένοι συλλογικές συμβάσεις και γενικότερα να υπερασπιστούν τα εργασιακά τους δικαιώματα, που πλήττονται βάναυσα τα τελευταία χρόνια.
Η διάσωση του ΕΔΟΕΑΠ είναι σημαντική γιατί βάζει τέλος στο τζάμπα των εργοδοτών, που καλούνται επιτέλους να πληρώσουν ό,τι τους αναλογεί για την περίθαλψη των εργαζομένων. Ενώ, την ίδια ώρα, επιβαρύνει λιγότερο τα μικρότερα μέσα, συμβάλλοντας έτσι στον πλουραλισμό. Αξίζει να επισημανθεί ότι η διάσωση του ΕΔΟΕΑΠ δεν επιβαρύνει το δημόσιο, παρά μόνο στον βαθμό που είναι εργοδότης, όπως π.χ. στην ΕΡΤ, με τις αντίστοιχες εισφορές που θα καταβάλλονται.
Η διάσωση του ΕΔΟΕΑΠ και η ένταξη σε αυτόν όλων των εργαζόμενων στην ενημέρωση αποτελούσε καθολικό αίτημα το τελευταία διάστημα, καθώς το ταμείο έμενε χωρίς έσοδα, αφού καταργήθηκε το αγγελιόσημο, ενώ το Ταμείο Τύπου, δηλαδή η κύρια ασφάλιση, εντάχθηκε στον ΕΦΚΑ. Στη διεκδίκηση αυτού του καθολικού αιτήματος πρωτοστάτησε η Συσπείρωση Δημοσιογράφων-Δούρειος Τύπος, παίρνοντας πρωτοβουλίες και καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις, πολλές εκ των οποίων, όχι όλες, υιοθετήθηκαν τελικά από την κυβέρνηση. Η εξέλιξη αυτή είναι θετική. Σύντομα θα έρθει και η στιγμή που θα γίνει γνωστό το ειδικό ενδιαφέρον και η επιρροή που άσκησαν για την εξεύρεση λύσης ο Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όσο και η συμβολή των άλλων πολιτικών αρχηγών.
Η απόφαση για τη διάσωση του ΕΔΟΕΑΠ, είναι το πρώτο βήμα που πρέπει να ολοκληρωθεί με τη συγκατάθεση των ασφαλισμένων, οι οποίοι θα κληθούν να πάρουν την τελική απόφαση για την αλλαγή του καταστατικού του ΕΔΟΕΑΠ, σε Γενική Συνέλευση και σε ψηφοφορία με κάλπη. Και η μάχη αυτή πρέπει να κερδηθεί για να έχει τη δημοκρατική νομιμοποίηση των ασφαλισμένων, όπως ακριβώς δεσμεύτηκε το προεδρείο της ΕΣΗΕΑ, όταν ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση και τους εργοδότες.
Η διάσωση του ΕΔΟΕΑΠ αποτελεί μια θετική διάκριση για τον ευαίσθητο χώρο της ενημέρωσης που αποτελεί λειτουργία της δημοκρατίας, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά κατάλοιπο αριστοκρατικής αντίληψης. Άλλωστε, οι παροχές είναι ανάλογες των υπολοίπων ασφαλισμένων και μάλιστα χωρίς τη θαλπωρή της κρατικής εγγύησης. Χωρίς αυτή τη θετική διάκριση οι εργαζόμενοι θα ήταν περισσότερο ανυπεράσπιστοι απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τις πιέσεις κάθε είδους εξουσίας και παραεξουσίας και οι Ενώσεις θα διέθεταν ισχνότερα μέσα διεκδίκησης των δικαιωμάτων.
Η διάσωση του ΕΔΟΕΑΠ, ανοίγει τον δρόμο για τη διεκδίκηση σύμβασης εργασίας, τη διεκδίκηση πνευματικών δικαιωμάτων, που θα αποτελέσουν τονωτική ένεση, ιδιαίτερα για τα έντυπα μέσα, και τελικά όλα αυτά να αποτελέσουν την έναρξη μιας μακράς και επίπονης διαδικασίας για την ανάκτηση της αξιοπιστίας της ενημέρωσης, που πρέπει να αποτελεί τον στρατηγικό στόχο των Ενώσεων Συντακτών. Άλλωστε, όταν διεκδικείς την αναγνώριση της ενημέρωσης, ως σημαντικής λειτουργίας της δημοκρατίας, οφείλεις να θέτεις ως πρώτιστο το καθήκον την αποκατάσταση της αξιοπιστίας της, εδραιώνοντας έναν κοινωνικό ρόλο αποδεκτό από την κοινωνία.
*Ο Σταύρος Καπάκος είναι Γενικός Γραμματέας ΔΣ ΕΣΗΕΑ
ΥΓ: Παρά τις προσωπικές επιθέσεις εναντίον μου όλο το διάστημα της διαπραγμάτευσης, απέφυγα να απαντήσω σε αμετροεπείς κατηγορίες και σε λοιδορίες ορισμένων, που αρέσκονται στον ρόλο του δημόσιου κατήγορου αδιαφορώντας για τα πραγματικά συμφέροντα των ανθρώπων της ενημέρωσης. Τους αφήνω στη χλεύη των μάχιμων δημοσιογράφων, οι οποίοι με γνωρίζουν καλύτερα. Παραμένω μάχιμος δημοσιογράφος και δεν θα γίνω υπηρετικό προσωπικό της εξουσίας και των μικροξουσιών. Καταλαβαινόμαστε τώρα… Οι «αρουραίοι» του Διαδικτύου, ας παραμείνουν με τα βοθρολύματά τους.
