Η δεύτερη ψηφιακή μετάβαση της τηλεόρασης ελεύθερης λήψης μέσω των δύο παρόχων δικτύου (ΕΡΤ και Digea) επαναφέρει στο προσκήνιο τις δύο και τρεις ψηφιακές ταχύτητες για τους κατοίκους της χώρας. Ενώ οι πολίτες καλούνται να επανασυντονίσουν τις συσκευές τους στις νέες συχνότητες που δίνουν οι πάροχοι δικτύου, σχεδόν μισό εκατομμύριο Έλληνες συνεχίζουν να μην έχουν πρόσβαση στο τηλεοπτικό σήμα.
Το γνωστό πρόβλημα των «λευκών περιοχών» παραμένει, αφού στα μικρά χωριά, στις περιοχές κοντά στα σύνορα και σε μεγάλο μέρος των νησιών της χώρας οι πολίτες δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τηλεόραση, γιατί το κράτος έδωσε τη δυνατότητα στον ιδιώτη πάροχο να καλύπτει το 95% του πληθυσμού και όχι της χώρας, ενώ το λουκέτο στην ΕΡΤ το 2013 εξαφάνισε από τον χάρτη τα 900 και πλέον κέντρα εκπομπής του τότε αναλογικού σήματος της κρατικής τηλεόρασης.
Επτά χρόνια μετά την παράδοση όλων των συχνοτήτων στην Digea και τρία χρόνια μετά τη ρύθμιση του Νίκου Παππά για την καθολική κάλυψη της χώρας με τηλεοπτικό σήμα, ελάχιστες περιοχές της χώρας έχουν καλυφθεί. Και αυτές με τα πιάτα της Cosmote, για τα οποία η επιδότηση είναι μικρότερης διάρκειας. Η διαδικασία επιδότησης καθυστέρησε λόγω της χρονοβόρας διαδικασίας ένταξης μέσω Δήμων, ενώ η επιδότηση αφορά κάλυψη για τέσσερα έτη αν επιλεχθεί η Cosmote και οκτώ έτη αν επιλεχθεί η Digea. Ο ιδιώτης πάροχος ωστόσο έβαλε ως προϋπόθεση για την τοποθέτηση αναμεταδότη τη συμπλήρωση τουλάχιστον 120 νοικοκυριών, που σε πολλές περιοχές δεν ήταν δυνατόν να καλυφθεί. Σήμερα πολλά νησιά και περιοχές της χώρας συνεχίζουν να έχουν μαύρο στην ψηφιακή τους οθόνη. Στη δεύτερη ψηφιακή μετάβαση οι Δήμοι ανακοινώνουν και πάλι τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων για καθολική κάλυψη, καλώντας τους να κάνουν αίτηση στον Δήμο για τη σύμβαση με την Cosmote ή να αναμένουν την έλευση της Digea. Κάπως έτσι, λοιπόν, η ψηφιακή ανισότητα συνεχίζεται.
