Σε ποινή φυλάκισης 8 μηνών με τριετή αναστολή, καθώς και σε χρηματική ποινή για τα έξοδα της δίκης καταδικάστηκε κάτοικος της Θεσσαλονίκης για θέαση πειρατικού τηλεοπτικού περιεχομένου σε δύο χώρους του διαμερίσματός του στις 8 Μαΐου 2025, εκδικάστηκε από το Ε’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Η υπόθεση αφορούσε παραβίαση των διατάξεων του Π.Δ. 343/2002 περί προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων και το ο πλημμεληματικό σκέλος είχε διαχωριστεί από το κακουργηματικό για να μην παραγραφεί.
Ο κατηγορούμενος στην ακροαματική διαδικασία, υποστήριξε ότι τελούσε σε πλάνη, επειδή είχε συνάψει σύμβαση με εταιρεία πειρατικών συνδρομών μέσω διαδικτύου που θεωρούσε ότι είχε τα νόμιμα δικαιώματα. Η υπεράσπιση πρόβαλοε ως αυτοτελή νομικό ισχυρισμό τη συγγνωστή πλάνη, χαρακτηρίζοντας τον κατηγορούμενο ως “χρήσιμο ηλίθιο“ , δηλαδή ως κάποιον που, χωρίς δόλο, χρησιμοποιήθηκε εν αγνοία του από άλλους και ότι δεν γνώριζε.
Ωστόσο, το Δικαστήριο, με την καθοριστική συμβολή της Εισαγγελέως, απέρριψε τη λογική της “άγνοιας ως άφεση”. Κρίθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη του επειδή “δεν ήξερε” ή επειδή φάνηκε αφελής
Η υπόθεση αυτή υπογραμμίζει με έμφαση ότι η παρακολούθηση πειρατικού περιεχομένου, ακόμη και σε επίπεδο “θεατή”, συνιστά ποινικά διωκόμενη πράξη. Δεν αρκεί η επίκληση «δεν ήξερα», ούτε η προβολή ρόλου θύματος. Η ευθύνη βαραίνει τον τελικό χρήστη που επιλέγει να παρακάμψει τους νόμιμους παρόχους. Το κακουργηματικό σκέλος της υπόθεσης έχει οριστεί για τις 8 Ιουνίου 2026, και ηδίκη λειτουργεί πλέον ως προάγγελος των ισχυρισμών που θα επανεμφανιστούν.
Σημειώνεται ότι, αν η ίδια υπόθεση είχε λάβει χώρα μετά την εφαρμογή της νέας νομοθεσίας περί διοικητικών κυρώσεων, ο κατηγορούμενος θα είχε βρεθεί αντιμέτωπος και με σημαντικό πρόστιμο για τη χρήση πειρατικού περιεχομένου. Ο νόμος πλέον προβλέπει διοικητικά πρόστιμα για τους τελικούς χρήστες, και όχι μόνο για τους διανομείς ή παρόχους παράνομου σήματος.
