ΘΑΡΡΑΛΕΑ
Του Μάκη Κουρή
-Από πού θα προκύψουν; Από… ζήτουλες που μας κατάντησαν ΟΛΟΙ οι πολιτικοί, χθεσινοί και σημερινοί, θα γίνουμε Γη της Επαγγελίας;
Η εικόνα που σχηματίζεται από όσα κουβεντιάζουν πίσω από τις κλειστές πόρτες των διαπραγματεύσεων για το… τέλος των Μνημονίων, με τις ακριβές δεσμεύσεις που έχουν επιβάλει οι δανειστές μέχρι το 2060, είναι ότι το αντίτιμο της καθαρής εξόδου θα είναι πάρα πολύ τσουχτερό, οδυνηρό για τη χώρα και τους πολίτες. Μια πρώτη, πολύ πικρή γεύση περιμένει τους συνταξιούχους με το καλημέρα του 2019: Η περικοπή των ήδη καταληστευμένων συντάξεων, συν τον λογαριασμό που θα έρθει σε όλους τους φορολογουμένους με τη μείωση του αφορολογήτου.
Απώλειες που θα βουλιάξουν ακόμη περισσότερο το εισόδημα της μεγάλης πλειονότητας του ελληνικού λαού, με την επιβίωση να γίνεται πλέον εφιαλτική. Θριαμβολογεί η κυβέρνηση ότι από του χρόνου και μέχρι το 2022 θα έχουμε όχι απλώς πλεονάσματα αλλά υπερπλεονάσματα – από 866 εκατ. που είναι ο στόχος θα πάει στα 3,5 δισ. ευρώ (5,2% του ΑΕΠ). Και άρχισε από τώρα τη… μοιρασιά! Εκλογές έρχονται, η συνήθης τακτική επαναλαμβάνεται…
Αυτό που ξεχνούν, όμως, οι οικονομικοί εγκέφαλοι της κυβέρνησης είναι ότι δεν έχει κανένα κόστος το να προσθέτεις αριθμούς και να κάνεις υπολογισμούς, που στον τελικό λογαριασμό, όταν θα έχεις το τι πλήρωσες και τι εισέπραξες, σε μεγάλο ποσοστό δεν θα επαληθευθούν και το Ταμείο θα είναι μείον. Και όχι απλώς μείον. Θα έχει και θύματα. Και τα θύματα θα είναι άνθρωποι, που είναι η κύρια προϋπόθεση για να υπάρξουν οι αριθμοί. Και αυτό ισχύει διαχρονικά. Έχει μείνει στην Ιστορία η φράση του Γεωργίου Παπανδρέου, του «Γέρου της Δημοκρατίας»: «Ευημερούν οι αριθμοί και δυστυχούν οι άνθρωποι»!
Αυτή την παράμετρο, που δείχνει την ωμή πραγματικότητα, την έχουν βάλει στο τραπέζι των συσκέψεων και των προσθαφαιρέσεων ο πρωθυπουργός και πρωτίστως ο υπουργός Οικονομικών, που έχει τα κλειδιά του θησαυροφυλακίου του κράτους μας;
Τι σημαίνει η αφαίμαξη από την Αγορά και από την τσέπη των νοικοκυριών 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ; Από πού θα τα μαζέψουν, όταν μάλιστα το Δημόσιο, δηλαδή η κυβέρνηση, δεν μπορεί να πληρώσει τα φέσια που έχει βάλει σε επιχειρήσεις και γενικά στον ιδιωτικό τομέα, στερώντας του το οξυγόνο που είναι αναγκαίο για να αποτρέψει τα λουκέτα;
Κανείς δεν είναι αντίθετος στο να μένουν λεφτά στο Ταμείο από τη λειτουργία του κράτους, αφού όμως έχει καλύψει ΟΛΕΣ τις υποχρεώσεις που έχει κάθε ευνομούμενη χώρα απέναντι στους πολίτες της, όπως δημόσια υγεία, παιδεία, ασφάλεια κ.λπ.
Και βέβαια τα περισσευούμενα λεφτά δεν πρέπει να προέρχονται από την καταλήστευση των φορολογουμένων και των ασφαλισμένων ούτε οι συντάξεις να είναι φιλοδώρημα.
ΥΓ.: Η διαδρομή της αφαίμαξης…
Σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022, το υπερπλεόνασμα φέτος θα φτάσει στα 111 εκατ. ευρώ, του χρόνου θα οκταπλασιασθεί, ανεβαίνοντας στα 866 εκατ., θα… ψηλώσει το 2020 στο 1,287 δισ. ευρώ, θα εκτιναχθεί στα 2,112 δισ. το 2021 και θα φτάσει στα 3,582 δισ. ευρώ το 2022.
Απορία: Αν αυτοί οι στόχοι που είναι στα χαρτιά γίνουν πράξη, τι θα συμβεί; Όταν μάλιστα, όπως δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης, το 2020 το 75% του πλεονάσματος θα δοθεί σε φοροελαφρύνσεις και το 25% σε… παροχές (άγνωστο ποιες) και στη συνέχεια το 50% σε φοροελαφρύνσεις και το 50% σε… παροχές.
Ακόμη, δηλαδή, δεν το είδαμε και η κυβέρνηση μοιράζει ελπίδα, με αντάλλαγμα προφανώς την ψήφο στην κάλπη…
