Σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι βρίσκονται τα ελληνικά media. Η κυβέρνηση καλείται να αποφασίσει αν θα ενισχύσει περαιτέρω τις αφορολόγητες στην Ελλάδα πολυεθνικές επιχειρήσεις ψηφιακού περιεχομένου ή θα διασώσει τα ελληνικά media.
Τα μέτωπα είναι δύο:
– Το πρώτο μέτωπο αφορά την απόδοση των νόμιμων πνευματικών δικαιωμάτων στους έλληνες εκδότες από την Google και τις άλλες πολυεθνικές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με την έρευνα της Grant Thorton για τον ΟΣΔΕΛ, τα έμμεσα έσοδα της Google στην Ελλάδα ανήλθαν σε 534 εκατ. ευρώ το 2022 και τα έμμεσα έσοδα από διαφημίσεις σε 424,5 εκατ. ευρώ. Οι εκδότες διεκδικούν το 10% των έμμεσων εσόδων της Google, που αντιστοιχεί σε έως και 45 εκατ. ευρώ, αν και μια συμφωνία για 25 – 30 εκατ. ευρώ θα θεωρούνταν ικανοποιητική. Από την άλλη πλευρά, η πολυεθνική εταιρεία επιθυμεί να αποδώσει ένα ποσό τραγικά μικρότερο και πιέζει προς αυτήν την κατεύθυνση.
Αν η Google, τελικά, κερδίσει την αναμέτρηση, ο έντυπος Τύπος θα καταρρεύσει άμεσα, καθώς οι εκδότες δεν θα μπορέσουν να αντέξουν την πίεση που ασκεί ο πληθωρισμός, σε συνδυασμό με τις χαμηλές πωλήσεις και το υψηλό κόστος παραγωγής. Οι συνέπειες θα είναι άμεσες και για τις ηλεκτρονικές εκδόσεις που στηρίζονται στην ύλη των εντύπων, η οποία στη συνέχεια αναπαράγεται χωρίς άδεια από την Google.
– Το δεύτερο μέτωπο που έχει ανοίξει εδώ και καιρό στα ΜΜΕ είναι αυτό των υπηρεσιών streaming. Ο ανταγωνισμός που αντιμετωπίζουν οι αδειοδοτημένοι σταθμοί εθνικής εμβέλειας είναι αδυσώπητος. Κάθε μήνα, στις υπηρεσίες streaming υπάρχουν κατά μέσο όρο 40 πρεμιέρες ταινιών, σειρών και ντοκιμαντέρ. Οι υπηρεσίες αυτές δεν φορολογούνται στην Ελλάδα, αλλά στην Ιρλανδία, ενώ οι συνδρομές των πελατών γίνονται απευθείας συνάλλαγμα.
Αντιθέτως, οι σταθμοί πληρώνουν ετήσιο ενοίκιο 3,5 εκατ. ευρώ στο Ελληνικό Δημόσιο για την άδεια τους, αποδίδουν εταιρικούς φόρους, ΦΠΑ και εισφορές προς τον ΕΚΦΑ και τον ΕΔΟΕΑΠ.
Η κυβέρνηση, για να μη στεναχωρήσει τις πολυεθνικές επιχειρήσεις επικοινωνίας ζητώντας τους να πληρώσουν τα νόμιμα τέλη ή φόρους, προσπαθεί να δίνει επιδοτήσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό (ΕΔΟΕΑΠ, ΕΚΚΟΜΕΔ, κατάργηση ενοικίου συχνοτήτων) και δεν λύνει το πρόβλημα. Όμως, αυτήν τη φορά, τα περιθώρια έχουν στενέψει δραματικά.
