Ακούμε τις κυβερνητικές εξαγγελίες και τις διαφημίσεις που μοιράζει αφειδώς το αρμόδιο υπουργείο για τα διάφορα προγράμματα που διευκολύνουν τον κόσμο να επισκευάσει το σπίτι του, να αλλάξει ηλεκτρικές συσκευές, να βάλει κουφώματα τα οποία δεν επιτρέπουν την απώλεια θερμότητας κ.λπ. και νομίζουμε πως όντως πρόκειται για φιλολαϊκά μέτρα, που θα βοηθήσουν τον κόσμο.
Μετά, όμως, από καταγγελίες τις οποίες πληροφορηθήκαμε και από συζητήσεις που είχαμε με ωφελουμένους των προγραμμάτων και κατασκευαστές – εργολάβους, διαπιστώσαμε ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Και ότι μάλλον… βραχνάς είναι η επιδότηση παρά διευκόλυνση. Το βασικό πρόβλημα των ωφελουμένων είναι ότι δεν γνωρίζουν πότε θα πάρουν ολόκληρη την επιδότηση.
Προϋπόθεση για να μπει κάποιος στο πρόγραμμα είναι να καταβάλει την ίδια συμμετοχή, που κυμαίνεται από 30% μέχρι 45%. Αν δεν έχει χρήματα, παίρνει το ποσό με δάνειο. Κι αν δεν μπορεί να πάρει δάνειο, όπως οι περισσότεροι, δεν μπαίνει στο πρόγραμμα. Ουσιαστικά, αποκλείονται όσοι είναι στον «Τειρεσία» και ταλαιπωρούνται με παλαιά δάνεια, δόσεις κ.λπ. Εκείνοι, κατά συνέπεια, που χρειάζονται πραγματικά βοήθεια, δεν την έχουν. Και για να μη χαθούν τα λεφτά του προγράμματος, ανεβάζουν οι αρμόδιοι υπουργοί τα εισοδηματικά όρια, με αποτέλεσμα να έχουν τη διευκόλυνση όσοι δεν τη χρειάζονται και να αποκλείονται όσοι την έχουν ανάγκη. Το πρόγραμμα, λοιπόν, λειτουργεί, αλλά δεν εξυπηρετεί τον σκοπό του. Γιατί το παίρνουν εκείνοι που δεν το έχουν ανάγκη και όχι εκείνοι στους οποίους στοχεύει.
Διαβάστε τη συνέχεια στο paron.gr
