ΘΑΡΡΑΛΕΑ
Του Μάκη Κουρή
-Καμία λιποταξία δεν είναι ανεκτή…
Δεν μας αξίζουν οι στίχοι
του ποιητή μας Κώστα Βάρναλη:
«Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!»…
Το πεπρωμένο μας έχει τη σφραγίδα του Σπαρτιάτη, του Λεωνίδα, με ανεξίτηλη την υπογραφή του στο πεδίο της μάχης: «Μολών λαβέ». Αιώνια κληρονομιά κάθε ελληνικής γενιάς… Στον αιώνα τον άπαντα. Τιμώντας τη γη των πατέρων μας, την οποία πρέπει να παραδώσουμε ακέραιη, όπως την παραλάβαμε, ούτε σπιθαμή μικρότερη…
Είναι η υποθήκη που έχει χρέος να διαφυλάσσει κάθε πολίτης της Ελλάδας. Όποιος κι αν είναι ο αντίπαλος, το… αρπακτικό που λιγουρεύεται την πατρίδα μας, η οποία ποτέ δεν αλλαξοπίστησε. Ακόμη και στα δύσκολα χρόνια της σκλαβιάς, η Ελλάδα έμεινε όρθια…
Δεν προσμένουμε «κάποιο θάμα», Κώστα Βάρναλη… Ούτε δειλοί ούτε άβουλοι είμαστε… Όσο κι αν κάνει τον νταή ο τούρκος γείτονας, που θέλει όλη τη γειτονιά δική του. Μέχρι και την Αγία Σοφία «ξήλωσε» για να μη θυμίζει Ελλάδα. Με την αφωνία, δυστυχώς, των μεγάλων, που αποδείχθηκαν πολύ μικροί, για να μη χάσουν από πελάτη τους την Τουρκία, ενώ την Ελλάδα τη θεωρούν χωράφι τους. Και με κάποιους από τους δικούς μας να φτάνουν στο σημείο να λένε «ναι σε όλα» για να μη χάσουν την καρέκλα. Ναι, έτσι είναι…
Πικρή η αλήθεια…
Ζει κρίσιμες ώρες η γη που μας γέννησε…
Έχει ανοίξει η όρεξη του Σουλτάνου. Κυκλοφορεί στα σαλόνια των συμμάχων του (και… συμμάχων μας!) και με τσαμπουκά απαιτεί, παίζοντας το κομπολόι του, αναμένοντας να αυξηθούν οι… χάντρες. Αλλιώς θα στείλει τη φρεγάτα του. Πήρε, όμως, την απάντηση που έπρεπε. Πιστός στην Ιστορία της γης που τον γέννησε ο κυβερνήτης της φρεγάτας μας, της «Λήμνου».
OΛΟΚΛΗΡΟ το άρθρο ΕΔΩ
