Μοναδικό κινηματογραφικό ντοκουμέντο, από το αρχείο των Γιώργου και Ηρώς Σγουράκη, είναι η 5ωρη ταινία που αφιερώνεται στη ζωή, την πορεία και το έργο του Μίκη Θεοδωράκη.
Η Ελλάδα αναγνωρίζει στο έργο του το πρόσωπό της. Όμως και όλοι οι λαοί της γης τον θεωρούν ως τον εκφραστή οραμάτων, ελπίδας, ειρήνης, ελευθερίας και δικαιοσύνης. Γαλούχησε τις γενιές του περασμένου, του 20ου αιώνα, και συνεχίζει ν’ αποτελεί το σημείο αναφοράς της νέας γενιάς κι ασφαλώς όσων ακόμα ακολουθήσουν. Έδωσε το στίγμα και την ταυτότητα του ήθους, της αληθινής δημιουργίας και μιας πολιτιστικής και πολιτικής έκφρασης η οποία αναγνωρίστηκε ως η πραγματική αντίληψη της ελληνικότητας.
Η απόφαση των δημιουργών της 5ωρης ταινίας «Μίκης Θεοδωράκης-αυτοβιογραφία», αποτέλεσε για τον Γιώργο και την Ηρώ Σγουράκη χρέος απέναντι στην ιστορική αλήθεια και χρέος για τις επόμενες γενιές που ασφαλώς θα θελήσουν να διερευνήσουν το διαχρονικό του έργο και ν’ ανακαλύψουν τη δική τους ελληνική μοναδικότητα στην οικουμένη, την οποία απλόχερα μας δίνει το έργο, η στάση ζωής και η πορεία του παγκόσμιου Έλληνα, του Μίκη Θεοδωράκη.
Η καταγραφή της πολύωρης ταινίας ξεκίνησε το 1983 (τότε ο Μίκης ήταν μόλις 58 ετών) και συνεχίστηκε με καταγραφές σε συναυλίες σταθμούς στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε αρχαία στάδια, σε γήπεδα, σε θέατρα, σε αίθουσες συναυλιών, σε πλατείες και γειτονιές.
Μοναδικές καταγραφές πραγματοποιήθηκαν συνθέτουν ένα ολοκληρωμένο και τεκμηριωμένο ντοκουμέντο για τον άγρυπνο στοχαστή, τον αγωνιστή καλλιτέχνη και δημιουργό, που για μια ζωή ολόκληρη φλέγεται απ’ το πάθος να προσφέρει στο λαό και να ανυψώσει την τέχνη με το αίσθημα, το φρόνημα, τη μνήμη και την πείρα του λαού μας. Για όλα αυτά δίκαια χαρακτηρίστηκε ως: ο εθνικός μας συνθέτης, με την παγκόσμια αναγνώριση και καταξίωση. Ο οικουμενικός Μίκης Θεοδωράκης.
Παράγοντες δημιουργίας της σειράς: παραγωγός Γιώργος Σγουράκης, σκηνοθεσία Ηρώ Σγουράκη, φωτογραφία Νίκος Γαρδέλης – Στάθης Γκόβας, ηχοληψίαΠαύλος Σιδηρόπουλος, μοντάζ-μίξη ήχου Σταμάτης Μαργέτης, διεύθυνση παραγωγής Κώστας Στυλιάτης – Στέλιος Σγουράκης.
ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ
Οι πέντε ωριαίες ταινίες ακολουθούν την χρονολογική σειρά της πορείας του Μίκη Θεοδωράκη και περιέχουν:
1η ταινία 1925-1949 – Ρίζες, καταγωγή οικογένειας, η εφηβεία, μουσικό τοπίο 1949-1950, μουσικές ασκήσεις, Κατοχή-Ωδείο Αθηνών, γνωριμία με την Μυρτώ, Απελευθέρωση-παρανομία, εξορίες-Ικαρία και Μακρόνησος, το λαϊκό τραγούδι, Γαλατάς Χανίων.
2η ταινία 1949-1966 – Χανιά, Αθήνα, γάμος με την Μυρτώ, Παρίσι, «Επιτάφιος», το μπουζούκι, τα λαϊκά τραγούδια, η μελοποιημένη ποίηση, Γιώργος Σεφέρης, Ιάκωβος Καμπανέλλης-«Μαουτχάουζεν», «Το τραγούδι του νεκρού αδελφού», «Το Άξιον Εστί», Brendam Beham, «Όμορφη Πόλη», «Μαγική Πόλη», φιλμ «Ζορμπάς», οι Λαμπράκηδες, «Ρωμιοσύνη».
3η ταινία 1066-1970 – «Ρωμιοσύνη», Δικτατορία, η σύλληψη, Ασφάλεια (Μπουμπουλίνας), ο πατέρας Γιώργος Θεοδωράκης, φυλακές «Αβέρωφ», στρατόπεδο Ωρωπού, Μανώλης Χιώτης, «Ο Ήλιος και ο Χρόνος» και τα «Επιφάνια-Αβέρωφ», Βραχάτι, «Κατάσταση πολιορκίας», Ζάτουνα Αρκαδίας.
4η ταινία 1968-1971 – Ζάτουνα 1, Ζάτουνα 2-Αρκαδία, Ζάτουνα 3-«Τα Λιανοτράγουδα», Ζάτουνα 4-«Πνευματικό Εμβατήριο», Ζάτουνα 5-Αλέκος Παναγούλης, Ζάτουνα 6, Βραχάτι, νοσοκομείο «Σωτηρία», Η απαγωγή-ο Σρεμπέρ- η απελευθέρωση, Παρίσι, ΠΑΜ, Συναυλίες όπου γης.
5η ταινία 1971-2000 – Συναυλίες όπου γης, «Πνευματικό Εμβατήριο», εκδηλώσεις κατά της χούντας, οι κινηματογραφικές ταινίες, «Canto General», επιστροφή στην Ελλάδα 1974, Βραβείο Λένιν, σκέψεις για τη μουσική, από το1983 στο 1993, ο Φιντέλ Κάστρο.
