Παρόλες τις προσπάθειες από πλευράς Ψυχάρη να συγκρατηθούν οι εκδότες στον τομέα των προσφορών, το πλιάτσικο στη μουσική συνεχίζεται, με ευθύνη όμως των δισκογραφικών.
Οι διευθυντές των εταιρειών δείχνουν να μην καταλαβαίνουν τι συνέβη χρόνια πριν, και ενώ ανησυχούν για την πτώση των φυσικών πωλήσεων, και τη μικρή πρόοδο των λίγων νόμιμων ψηφιακών υπηρεσιών, την ίδια στιγμή συνεχίζουν με εντατικούς ρυθμούς να εκπαιδεύουν μια ολόκληρη κοινωνία να θεωρεί ότι η μουσική δεν έχει καμία αξία από μόνη της, και ότι προσφέρεται “δωρεάν” με κάτι άλλο.
Όταν λοιπόν με τέτοιο σχολαστικό τρόπο οι διευθυντές των εταιρειών καταστρέφουν μια ολόκληρη αγορά, γιατί θα πρέπει να μας φαίνονται παράλογες οι αντιδράσεις σε όλο το ελληνικό internet κατά της σύλληψης των διαχειριστών του site gamato.info το οποίο δεν διακινούσε πειρατικό υλικό, αλλά “απλά” έδειχνε που μπορεί κανείς να το βρει?
Αν οι διαχειριστές του gamato.info “σκοτώνουν τη μουσική” επειδή δείχνουν που μπορεί κανείς να τη βρει σήμερα χωρίς να πληρώσει, η μόνη διαφορά των διευθυντών των πολυεθνικών είναι ότι σκοτώνουν την κάθε πιθανότητα επιβίωσης της στο μέλλον στη χώρα μας.
Το εντυπωσιακό είναι ότι επί της αρχής μέχρι και οι ξένοι προϊστάμενοι τους διαφωνούν, όμως επειδή αυτοί θεωρούν τη δική μας αγορά πλήρως αδιάφορη, ενδιαφέρονται περισσότερο για το τι χρήματα μπορούν να μαζέψουν σήμερα, από το αν με την πρακτική μας αυτή εμείς οι ίδιοι βγάζουμε τα μάτια μας.
Κοιτώντας πίσω, μετά από χρόνια, όταν εκατοντάδες τραγουδιστές, μουσικοί, συνθέτες και στιχουργοί, θα αδυνατούν να βγάλουν τα απαραίτητα προς το ζην, και θα απορούν γιατί κανένας δεν δίνει χρήματα για το προϊόν της εργασίας τους, η απάντηση θα πρέπει να αναζητηθεί στις σημερινές πρακτικές και στους ισολογισμούς των δισκογραφικών.
Και επειδή αρκετά συχνά μας αρέσει να κατηγορούμε είτε κυβερνήσεις και κόμματα, είτε σκοτεινά συμφέροντα πολυεθνικών, για το συγκεκριμένο αποτέλεσμα η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά και μόνο σε συγκεκριμένους, έλληνες διευθυντές, και σε κανέναν άλλο, διότι αυτό που βιώνουμε για δεύτερη φορά τώρα δεν έχει συμβεί σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου!
Τα επόμενα, ολοκαίνουργια άλμπουμ που πρόκειται να διατεθούν δωρεάν με έντυπα είναι των Scorpions, Πρωτοψάλτη, Παπαρίζου, και Τάμτας, όμως όλες οι δισκογραφικές είναι ανοικτές για κάθε συζήτηση – όποιος έχει χρήματα μπορεί να αγοράσει ό,τι θέλει.
Για να αντιληφθεί κανείς την τεράστια διαφορά και ζημιά που προκαλούν οι έλληνες διευθυντές αρκεί να διαβάσει την έρευνα ChildWise η οποία εξετάζει τις καταναλωτικές συμπεριφορές των νεανικών ηλικιών στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Σε μια χώρα λοιπόν με μεγαλύτερη χρήση τεχνολογιών από ό,τι στην Ελλάδα, το cd εξακολουθεί να παραμένει ο δημοφιλέστερος τρόπος κατανάλωσης μουσικής για τα παιδιά, ενώ ακόμα και στο internet οι αγορές από το iTunes υπερτερούν της παράνομης διακίνησης από πειρατικά δίκτυα.
Όλα αυτά κάτι θα πρέπει έστω και καθυστερημένα να μας διδάξουν. Ανεξάρτητα τεχνολογικών δυνατοτήτων ή νομικών κενών, φαίνεται ότι πολύ μεγαλύτερη ζημιά από την πειρατεία μπορεί να κάνουν οι πρακτικές που ακολουθούν τα στελέχη τα οποία ρυθμίζουν μια αγορά.
Το γεγονός αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στη χώρα μας στο χώρο της μουσικής, αρκεί όμως να δούμε ότι σε ακόμα μεγαλύτερες βιομηχανίες όπως αυτή του γάλακτος ή της κινητής τηλεφωνίας, προσωπικές αποφάσεις έχουν κοστίσει πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε πράξη πολιτικού.
