Αποτυχημένο χαρακτηρίζεται το πείραμα της μαζικής δωρεάν διανομής νέων κυκλοφοριών από τις δισκογραφικές.
Πριν καν κλείσει χρόνο η κίνηση τους, οι εταιρείες διαπιστώνουν ότι μπορεί προσωρινά να πήραν κάποια καλά χρήματα στα ταμεία τους, όμως αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να σβήσει τον καλλιτέχνη εφόσον ουδείς ασχολήθηκε με έναν δίσκο ο οποίος παρουσιάστηκε σαν να μην άξιζε αρκετά ώστε να ακολουθήσει άλλη πορεία πέραν της δωρεάν διανομής.
Στο παρελθόν έχουμε αναφερθεί στο ότι η ένθεση ακύρωνε όλη τη διαδικασία προώθησης του δίσκου, άρα και του καλλιτέχνη. Στην χώρα μας έχει και μια άλλη επίδραση όπως διαπιστώσαμε – ο Έλληνας όσο και αν διαμαρτύρεται για τις τιμές, δεν παύει να θεωρεί κάτι που μοιράζεται μαζική δωρεάν ως κάτι ευτελές.
Με αυτή λοιπόν την τακτική οι δισκογραφικές (και οι καλλιτέχνες μαζί – δεν ήταν αμέτοχοι), κατάφεραν μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να προκαλέσου πολύ μεγαλύτερη ζημιά από ό,τι είχαν ποτέ φανταστεί.
Οι περισσότερες εκ των δισκογραφικών δηλώνουν πλέον ότι μόνο σε πολύ ιδαίτερες περιπτώσεις θα συζητούσαν πλέον ένθεση νέας κυκλοφορίας σε εφημερίδα, τόσο ιδιαίτερες που οι ίδιες οι εφημερίδες θα τις απέκλειαν λόγω των οικονομικών συνθηκών της εποχής.
Τη φιλοσοφία αυτή δεν φαίνεται να ασπάζεται μια πολυεθνική, της οποίας τα υψηλόβαθμα διεθνή στελέχη θεωρούν καμμένη την αγορά στην Ελλάδα, είναι απολύτως πεπεισμένοι ότι οδεύουμε σε καταστροφή, και επιθυμούν όσο πιο γρήγορα μπορούν να κάνουν “αρπαχτή”, μαζεύοντας όσα περισσότερα μπορούν – και καταστρέφοντας μαζί όλη την αγορά.
Η συγκεκριμένη δισκογραφική φαίνεται να είναι διατεθιμένη να συζητήσει όχι μόνο όλες τις ελληνικές, αλλά και όλες τις διεθνείς τις κυκλοφορίες, και όχι μάλιστα για ιδιαίτερα ποσά.
Είναι τέτοια η καταστροφική λογική, που θα έλεγε κανείς ότι φαίνεται να αντιπαθούν την χώρα στην οποία δραστηριοποιούνται σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θέλουν να την σπρώξουν μια ώρα αρχύτερα στην πορεία που προσπαθεί να αποφύγει.
Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα αποδώσει η τακτική αυτή, όταν οι περισσότερες εφημερίδες απομακρύνονται από τις ενθέσεις δώρων.
Βέβαια την ίδια στιγμή όπως διαβάζουμε στις Τυπολογίες η Καθημερινή προχωρά στην πιο ακριβή διανομή δισκογραφικού δώρου που έχει κάνει ποτέ – ίσως να εντοπίζει ότι η δυσκολία ρευστότητας που μπορεί να ακουμπά και το Πρώτο Θέμα δημιουργεί ευκαιρίες, ακόμα και αν αυτές έχουν σχέση μόνο με τον εντυπωσιασμό και όχι με την ουσία.
Την ίδια στιγμή που η IFPI εμφανίζεται ιδιαίτερα απογοητευμένη από το κόστος συνεργασίας της με το Music Control της Nielsen και ετοιμάζεται να διακόψει την επιδότηση της λειτουργίας του, μια ακόμη εταιρεία, η Creativepulse δίνει σε λειτουργία μια αντίστοιχη υπηρεσία, το www.mediascanner.gr
Σημαντική διαφοροποίηση ότι εκτός από τα τραγούδια καταγράφει και όλα τα διαφημιστικά που παίζουν 36 ραδιοφωνικοί σταθμοί στην Αθήνα, ενώ το γεγονός ότι μπορεί κάποιος εύκολα να αγοράσει credits για πρόσβαση στο σύστημα, σημαίνει ότι δεν θα είναι ένα εργαλείο προσβάσιμο οικονομικά μόνο σε μεγάλες εταιρείες με ακριβά ετήσια συμβόλαια, αλλά ακόμα και σε καλλιτέχνες οι οποίοι επιθυμούν οι ίδιοι να παρακολουθούν για ένα χρονικό διάστημα την προώθηση τους.
