Την εβδομάδα που πέρασε, είχαμε μια από τις πιο σημαντικές τεχνολογικές εξελίξεις στο χώρο της μουσικής. Τόσο σημαντικά καθοριστική για την μουσική βιομηχανία, που ίσως μετά από μερικά χρόνια να την συγκρίνουμε ακόμα και με την παρουσίαση του πρώτου iPod από την Apple τον Οκτώβριο του 2001.
Μια υπηρεσία μουσικής στην οποία αναφερόμαστε συχνά τους τελευταίους μήνες, το Spotify, παρουσίασε τη νέα του πλατφόρμα, πάνω στην οποία επιτρέπει τρίτους να αναπτύξουν εφαρμογές για αυτό.
Εκ πρώτης κάτι τέτοιο ακούγεται πολύ τεχνικό, και όχι ιδιαίτερα εντυπωσιακό.
Όμως στην πραγματικότητα πρόκειται για μια φρέσκια, αναπάντεχη, και απόλυτα ανατρεπτική προσέγγιση στη μουσική, όσο ανατρεπτικό ήταν το “application store” της Apple για όλη την αγορά της κινητής τηλεφωνίας.
Με την κίνηση του αυτό το Spotify, και σίγουρα με την ευλογία των δισκογραφικών εταιρειών, παίρνει κάτι που μέχρι σήμερα μπορεί να θεωρούνταν “μονοδιάστατο”, τον τεράστιο αδειοδοτημένο μουσικό κατάλογο, και του δίνει τη δυνατότητα να αποκτήσει αμέτρητες μορφές, όσες η φαντασία οποιουδήποτε τρίτου προγραμματιστή φαντάζεται.
Όποιος έχει μια έξυπνη ιδέα για μια “εφαρμογή” η οποία να έχει μέσα της και μουσική, δεν πρόκειται πλέον να βρει εμπόδιο του τις αμέτρητες διαδικασίες εγκρίσεων των πολλών διαφορετικών δισκογραφικών, ή να βρει αξεπέραστο εμπόδιο τις όποιες χρηματικές εγγυήσεις αυτές θα του ζητούσαν.
Δουλεύοντας πάνω στην πλατφόρμα του Spotify, και μέσα σε αυτή, θα μπορεί να φτιάξει μια εφαρμογή που να έχει πρόσβαση σε όσα τραγούδια από τον υφιστάμενο κατάλογο επιθυμεί.
Έχει για παράδειγμα κάποιος την ιδέα να φτιάξει ένα μουσικό κουίζ, όπου ο χρήστης ακούει κάτι και καλείται να μαντέψει τι είναι? Θέλει κάποιος άλλος να φτιάξει εφαρμογή στην οποία ο κόσμος θα ψηφίζει και θα διαμορφώνει ένα ημερήσιο chart? Ή ακόμα και αν ένα δημοφιλές κλαμπ θέλει να κάνει μια δική του εφαρμογή όπου κάθε εβδομάδα να ακούει και να ψηφίζει ποιόν καλλιτέχνη θα ήθελε να δει να εμφανίζεται ζωντανά?
Όλα αυτά, και ακόμα περισσότερα επιτρέπει η πλατφόρμα αυτή. Σε πρώτη, δοκιμαστική φάση, το Spotify διαθέτει μερικές ενδιαφέρουσες εφαρμογές.
Η εφημερίδα Guardian, όπως και το περιοδικό Rolling Stones διαθέτουν σε μορφή εφαρμογών τις κριτικές άλμπουμ, μέσα στις οποίες μπορεί κανείς να ακούσει όλα τα τραγούδια.
Το Songkick σκανάρει ποιούς καλλιτέχνες ακούς συχνότερα από το Spotify, και ενημερώνει για νέες κυκλοφορίες τους ή συναυλίες που έχουν.
Το Soundrop δίνει τη δυνατότητα σε μια παρέα φίλων που έχουν Spotify να ακούσουν όλοι μαζί τα ίδια τραγούδια, ο καθένας από το σημείο που βρίσκεται.
Το Billboard έχει τη δική του εφαρμογή, όπου μπορεί κανείς να ενημερωθεί και να ακούσει τα διάσημα chart του.
Οι εφαρμογές δείχνουν μια εικόνα για τις αμέτρητες δυνατότητες που έχει μια τέτοια πλατφόρμα.
Με δεδομένο ότι για να μπορέσει να τις χρησιμοποιήσει κανείς, πρέπει να είναι ήδη συνδρομητής του Spotify, αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εμμέσως όλοι όσοι φτιάχνουν εφαρμογές μετατρέπονται σε προωθητές και πωλητές του ίδιου του Spotify.
Σαν αποτέλεσμα θα έχει να δούμε μια σταθερή αύξηση της συνδρομητικής βάσης του, και μόνος περιορισμός θα είναι η γεωγραφική παρουσία της υπηρεσίας.
Εμμέσως το Spotify μετατρέπεται στον μεγαλύτερο “licensor” ολόκληρης της μουσικής βιομηχανίας, εφόσον θα επιτρέπει νόμιμα σε τρίτους με συνοπτικές διαδικασίες, να χρησιμοποιούν νομίμως τον τεράστιο δισκογραφικό κατάλογο.
