Αλλαγές στο ραδιοφωνικό μέτωπο του ομίλου Αλαφούζου, καθώς φαίνεται να εξαντλήθηκε η υπομονή με το πείραμα του Freedom. Ο σταθμός ήταν μια πολύ ιδιαίτερη πρόταση, την οποία πίστεψε τόσο πολύ ο Νίκος Νικολακόπουλος ώστε να οδηγηθεί ακόμα και σε ρήξη με τον Πέτρο Κωστόπουλο.
Στο Φάληρο του δόθηκε η δυνατότητα να το πραγματοποιήσει, και παρόλο που τα νούμερα ακροαματικότητας ήταν σημαντικά, η απόφαση του Γιάννη Αλαφούζου είναι να δοκιμάσουν κάτι το οποίο να μπορέσει να τους φέρει στις πρώτες θέσεις της ακροαματικότητας.
Λόγω του ότι στις συνελεύσεις της ΕΙΙΡΑ υπάρχει κοινό μέτωπο Αλαφούζου-Κωστάκη στο θέμα των μετρήσεων, πολλοί υπέθεσαν ότι στη συχνότητα του Freedom θα ξεκινούσε η μετάδοση του Hot FM, όμως φαίνεται ότι το μοντέλο που θα ακολουθήσουν θα είναι κοντά σε αυτό του Λάμψη, ή ακόμα και του Ρυθμού.
Προς αναζήτηση νέων εσόδων γυρίζει η Nielsen στην Ελλάδα, καθώς η IFPI ζήτησε και πέτυχε να μειώσει σημαντικά το κόστος της υπηρεσίας Music Control, εφόσον το τελευταίο χρονικό διάστημα υπάρχουν πολλές ελληνικές εταιρείες που προσφέρουν αντίστοιχες υπηρεσίες.
Η Nielsen δεν φαίνεται να βρίσκει πελάτες για το chart πωλήσεων CD, και διερευνά πλέον το ενδεχόμενο να φτιάξει chart για τις ψηφιακές πωλήσεις, το οποίο ελπίζει ότι τουλάχιστον οι τηλεπικοινωνιακές εταιρείες θα πληρώσουν.
Το ερώτημα είναι τι πραγματικά θα μετρούσε ένα τέτοιο chart, αφού υπηρεσίες ψηφιακής μουσικής εμφανίζονται και εξαφανίζονται πολύ πριν καταφέρει οποιοσδήποτε να τις εντάξει σε ένα σύστημα μέτρησης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το we7, μια από τις μεγαλύτερες αγγλικές υπηρεσίες συνδρομητικής μουσικής, την οποία όλοι παρουσίαζαν ως τη νέα μεγάλη ψηφιακή πλατφόρμα η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει το “αγγλικό” Spotify.
Η we7 ανακοίνωσε σημαντικές ζημιές εκατομμυρίων λιρών, και “ελαφρά” αλλαγή στο μοντέλο της, προς την παροχή “ραδιοφωνικών προγραμμάτων”, με την λογική του Last.FM και του Pandora.
Αυτό το οποίο (και) αυτοί διαπιστώνουν, είναι ότι αν προσφέρεις άπειρες επιλογές στον καταναλωτή αυτός δεν καταναλώνει τίποτα, πιθανόν διότι σε μεγάλο βαθμό δεν έχει το χρόνο για να ανακαλύψει ο ίδιος καλή μουσική. Αποτέλεσμα είναι ότι πολύ σύντομα φτάνει να αναρωτιέται γιατί να πληρώνει μια συνδρομή Χ με πρόσβαση σε εκατομμύρια κομμάτια, όταν τελικά ακούει μόνο αυτά που ξέρει, και τελικά διαγράφεται από την υπηρεσία.
Αυτό σημαίνει ότι και αυτό το μοντέλο υπηρεσίας “άπειρου streaming” το οποίο ήταν “the big thing” το 2010, φαίνεται να οδηγείται προς το τέλος του, και αυτό που θα μας απασχολήσει όλο το 2011 είναι τα Pandora-like services.
Αν αυτό πάντως το οποίο συμβαίνει στην Αμερική αποτελεί προπομπό του τι θα συμβεί και στον υπόλοιπο πλανήτη, αξίζει να δώσουμε λίγη παραπάνω προσοχή στο Pandora, γιατί ίσως αυτό να είναι κάτι διαφορετικό τελικά.
Σύμφωνα με έρευνα της Edison Research, το 20% των ηλικιών 12-24 άκουσε μουσική από το Pandora τον τελευταίο μήνα, και μόνο 6% από κάποιο ραδιοφωνικό σταθμό!
Τα παραδοσιακά μέσα, κάθε χώρου πρέπει να ανησυχούν όχι γιατί αντικαθιστώνται, αλλά γιατί εκεί που ήταν μόνα τους, τώρα θα πρέπει να στριμωχτούν για να χωρέσουν και άλλοι. Αυτό σημαίνει πως όλοι θα πρέπει να βρουν τρόπο να δουλεύουν με λιγότερο κόστος, διότι η διαφημιστική πίτα δεν θα μεγαλώσει αναλογικά.
