Γράφει ο
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΝΕΑΡΧΟΥ
Πρέσβυς ε.τ.
Η κυβέρνηση εξαγγέλλει για το νέο έτος, ως δείγμα μιας «τολμηρής» μεταρρυθμιστικής πολιτικής, την εισαγωγή των ιδιωτικών Πανεπιστημίων, με καθεστώς μη κερδοσκοπικού νομικού προσώπου, και της επιστολικής ψήφου. Αφήνει την ίδια στιγμή να αιωρείται, για την προετοιμασία της κοινής γνώμης, ότι θα έρθει, στη συνέχεια, προφανώς αιφνιδιαστικά, μια άλλη «μεγάλη μεταρρύθμιση»: ο γάμος και η τεκνοθεσία ομοφύλων.
Η εισαγωγή των ιδιωτικών πανεπιστημίων, πάνω σε άλλη νομική βάση, που παρακάμπτει το εμπόδιο του άρθρου 16 του Συντάγματος, επιτελείται χωρίς σοβαρή αντίδραση, αλλά και ουσιαστική συζήτηση για τις προϋποθέσεις και τους όρους με τους οποίους πρέπει αυτό να γίνει για να αποκλεισθούν Δούρειοι Ίπποι και αθέμιτα παιχνίδια στον χώρο της Ανωτάτης Εκπαιδεύσεως, που μπορούν να αποδειχθούν εθνικά επικίνδυνα. Ο γνωστός Σόρος, π.χ., ίδρυσε στην Ουγγαρία ένα δικό του Πανεπιστήμιο, για να προαγάγει, μέσα από αυτό, τις γνωστές ιδέες και πρακτικές του για τη δήθεν «ανοικτή κοινωνία» και τη χειραγώγηση του πολιτικού συστήματος στη χώρα αυτή.
Ήρθε σε σύγκρουση με τον Ούγγρο ηγέτη Όρμπαν, που δεν συμμερίζεται τις ιδέες και τις πολιτικές του για τη λαθρομετανάστευση, την εθνική αποδόμηση και τον Νεοταξικό ακραίο δικαιωματισμό. Ο Όρμπαν έκλεισε το Πανεπιστήμιο του Σόρος στη Βουδαπέστη και απαγόρευσε στη χώρα του τις γνωστές δραστηριότητες Σόρος.
Οι Έλληνες πολιτικοί, αρχής γενομένης από τον Κώστα Σημίτη και τον Γιώργο Παπανδρέου, άφησαν ασύδοτο τον Σόρος να αναπτύσσει τις δραστηριότητές του στην Ελλάδα, να προωθεί και να στηρίζει με κάθε τρόπο τη λαθρομετανάστευση και να προάγει, ως δήθεν ριζοσπαστικό «νεωτερισμό», τον εθνομηδενισμό, την παγκοσμιοποίηση και τον ακραίο Νεοταξικό δικαιωματισμό. Ο Σόρος δεν είχε κανένα πρόβλημα να ιδρύσει τρεις δικές του Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) στην Ελλάδα με την επωνυμία της Ανοικτής Κοινωνίας. Στη μία απ’ αυτές προΐσταται, μάλιστα, συγγενής του πρωθυπουργού. Βρήκε, επίσης, ανοικτές πόρτες για να διεισδύσει στους δύο μεγαλύτερους Δήμους της χώρας, των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης, με το προσωπείο του «φιλανθρώπου» που δίνει χρήματα για να αγορασθεί πετρέλαιο για τη θέρμανση ορισμένων σχολείων της Πρωτοβάθμιας Εκπαιδεύσεως.
