ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Θοδωρής Ζαγοράκης, αρχηγός της Εθνικής ομάδας που κατέκτησε το EURO στις 4 Ιουλίου 2004, μίλησε στην ΕΡΑσπορ 101.8, στην εκπομπή «Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε» με τους Πέτρο Μαυρογιαννίδη και Μπάμπη Παπάζογλου, για τη μεγαλύτερη επιτυχία του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Ο Θοδωρής Ζαγοράκης, μεταξύ άλλων, είπε:
Για το αν είχε κάνει πρόβα την ημέρα του τελικού για την απονομή: «Τέτοια πράγματα ήταν απαγορευτικά (σ.σ. γέλια). Υπήρχε καταστατικό που τηρούνταν με ευλάβεια. Συγκεκριμένα πράγματα, σε συγκεκριμένη στιγμή. Ένα από τα στοιχεία που χαρακτήριζε αυτή την ομάδα ήταν η ταπεινότητα. Γνωρίζαμε τι σήμαινε αυτό που κάναμε για όλους μας και όλη την Ελλάδα. Συνεχίσαμε ταπεινά γιατί έτσι μπορείς να πετύχεις. Η φιλοσοφία μας “χαμηλά την μπάλα”, ήταν ό,τι έπρεπε. Ήμασταν προσηλωμένοι στο στόχο, παίξαμε με μία ομάδα την οποία είχαμε κερδίσει στην πρεμιέρα στη χώρα της, οπότε η προσοχή μας έπρεπε να είναι πολύ μεγαλύτερη από τα προηγούμενα παιχνίδια».
Για την ασίστ στον Άγγελο Χαριστέα στο νικητήριο γκολ απέναντι στη Γαλλία: «Έγιναν όλα τέλεια, λες και το ζωγράφισε κάποιος. Από τον Μπασινά, που κάνει την πάσα με το κεφάλι, μέχρι την κεφαλιά του Χαριστέα, έγιναν όλα όπως έπρεπε να γίνουν».
Για την ανάδειξή του σε MVP στη διοργάνωση: «Ήταν κάτι πολύ σημαντικό, αλλά και οι 23 έχουν μερίδιο από τη δική μου διάκριση και νομίζω ότι έπρεπε να μοιραστεί ισομερώς και στους 23. Εγώ δεν ήμουν ποδοσφαιριστής επιπέδου Ζιντάν, ήμουν το γρανάζι μίας ομάδας. Κι αυτή η διάκριση ήταν ομαδική».
Για το στόχο που είχε η Εθνική όταν ξεκινούσε το EURO: «Σίγουρα δεν ήταν στόχος η κατάκτηση, αλλά είχαμε ως οδηγό το 1994. Πολλοί συνέκριναν την ομάδα με εκείνην που είχε πάει στο Μουντιάλ το 1994. Έλεγαν ότι είμαστε γερασμένοι. Καμία σχέση, μόνο δυο-τρεις ήμασταν πάνω από 30. Και λέγαμε, “μάγκες πάμε όπως τα προηγούμενα δύο χρόνια”. Διότι αν θυμάστε, είχαμε ξεκινήσει με δύο ήττες στα προκριματικά και κάναμε δέκα σερί νίκες. Ξέραμε ποιοι ήμασταν πλέον. Ήμασταν μία ομάδα που δύσκολα θα μας κέρδιζαν και θα φεύγαμε από το γήπεδο κουρασμένοι. Κι αυτό συνέβη. Αυτή ήταν η φιλοσοφία μας. Δεν μπορούσαμε να ντριμπλάρουμε τέσσερις, πέντε παίκτες, ούτε να βασιζόμαστε σε έναν παίκτη. Ήμασταν ένα σύνολο. Συνετέλεσε και η τύχη, αλλά την προκαλέσαμε. Ήμασταν 40 μέρες μαζεμένοι 23 μαντράχαλοι, δεν ήταν εύκολη η συμβίωση».
Για τη στιγμή που του έχει μείνει περισσότερο χαραγμένη: «Μία στιγμή μας έχει μείνει σε όλους. Είναι στα τελευταία λεπτά του αγώνα με τη Ρωσία. Έγινε μία παράλληλη σέντρα στην περιοχή μας και έχουν πέσει πέντε παίκτες της Ρωσίας στα δίχτυα μας. Αν είχαν βάλει εκείνο το γκολ, θα συζητούσαμε άλλα πράγματα σήμερα. Αυτό μας έχει μείνει έντονα. Όπως επίσης και το σφύριγμα της λήξης στον τελικό. Εκεί αδειάζεις και βλέπεις 23 χαζοχαρούμενα σε ένα γήπεδο, που γελάνε, χωρίς να έχουν καταλάβει ακόμη τι ακριβώς έχει γίνει».
Για τη στιγμή που είδε μπροστά του την κούπα: «Δεν το έχω πει δημόσια. Πήγα τελευταίος και ήθελα να αγκαλιάσει την κούπα η ελληνική σημαία. Ήθελα να φανεί παντού, ότι η Ελλαδάρα πήρε την κούπα».
Για την υποδοχή στο Καλλιμάρμαρο: «Εκεί ήταν δύσκολα. Δεν είχαμε κοιμηθεί, αλλά όλη η χαρά του κόσμου μάς γέμισε τις μπαταρίες. Φανταστείτε ότι και το βράδυ βγήκαμε».
Για την ήττα με τέσσερα γκολ από την Ολλανδία σε φιλικό πριν από το EURO: «Έπαιξε ρόλο, ίσως το έκανε και κάπως έξυπνα ο Ρεχάγκελ. Γιατί στο ημίχρονο ήμασταν 0-0 και ανακάτεψε λίγο την τράπουλα».
Για τον Ρεχάγκελ: «Έκανε πολλά πράγματα. Τον ξέραμε, μας ήξερε. Είναι μία χαρά. Πριν μου είπε να πάμε όλοι μαζί για έναν καφέ και του είπα κόουτς έχει 40 βαθμούς, έχε το νου σου. Είναι όπως ήταν και ακόμη καλύτερα».
Για τον Φερνάντο Σάντος: «Είναι στην ίδια κατηγορία. Είναι φιλέλληνας. Ενδιαφέρεται και ρωτάει και για μας και για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ακόμη και σήμερα λένε ότι έρχονται σε ένα μέρος που αισθάνονται οικείο και ξέρουν ότι τους περιμένει πάντα μία αγκαλιά. Είναι κάτι που το αξίζουν».
Για τις προτάσεις, που είχε μετά το EURO: «Εκτός από την Μπολόνια είχε έρθει πρόταση κι από εκεί που πάνε οι ποδοσφαιριστές στα γεράματα (σ.σ. γέλια). Εκείνη την εποχή είχαμε άλλα μυαλά. Επέλεξα την Μπολόνια και δεν το έχω μετανιώσει».
Για το παιχνίδι απόψε απέναντι στην Πορτογαλία: «Τα χρόνια περνάνε, τα μαλλιά ασπρίζουν. Έχουν φέρει και πιτσιρικάδες οι Πορτογάλοι, δεν θα τους κυνηγάμε εμείς (σ. σ. γέλια). Γι’ αυτό έχουν έρθει κι άλλα παιδιά στην Εθνική. Ο Θεούλης δεν υπολόγισε ότι είμαστε μεγάλοι σε ηλικία και θα έχει ζέστη (σ. σ. γέλια). Μιλούσαμε με τον Ντέκο και είπαμε να τους κάνουμε μία ξενάγηση για να είναι κομμάτια το βράδυ (σ. σ. γέλια). Το πιο σημαντικό είναι ότι ο αγώνας γίνεται για φιλανθρωπικό σκοπό κι ο κόσμος πρέπει να το στηρίξει».
Για την Εθνική ομάδα σήμερα: «Είναι στενάχωρη η εικόνα της Εθνικής. Είναι φυσιολογικό κάποια στιγμή να μην είναι στο τοπ, όπως έχει γίνει και με άλλες χώρες, όπως παλιότερα με το Βέλγιο και την Ολλανδία. Το ανησυχητικό είναι ότι υπάρχει διάρκεια σ’ αυτό για την Εθνική μας. Επίσης, βλέπω συμπεριφορές που δεν αρμόζουν σε Εθνικές ομάδες και ενοχλούν τον κόσμο, γιατί αγαπάει την ομάδα. Να ξέρουν τα παιδιά που είναι τώρα στην Εθνική πως ό,τι λένε, ακούγεται σε όλο τον κόσμο, όχι μόνο σε μία μερίδα που διοικούν το ποδόσφαιρο ή την ΕΠΟ. Πρέπει να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί, να μιλάμε περισσότερο στο γήπεδο απ’ ό,τι στις κάμερες και τα καφενεία για να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα. Κι εμείς χάσαμε παιχνίδια. Κι από την Αλβανία χάσαμε μετά το EURO, αλλά το κακό είναι ότι αυτές οι ήττες έχουν διάρκεια. Κι έχουμε κάνει ήττες που δεν αξίζαμε ως χώρα».
Για τις δηλώσεις που έκανε ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος μετά τον αγώνα με την Αρμενία: «Ο Σωκράτης είναι από τα καλύτερα παιδιά που έχουν περάσει από την Εθνική, αλλά ήταν άστοχο αυτό που έκανε στο τέλος του παιχνιδιού και κυρίως, το ότι δεν πιστεύει ο ίδιος ότι μπορεί να περάσει η Εθνική. Εγώ πιστεύω ότι έχουμε ελπίδες. Με ένα διπλό στη Φινλανδία αλλάζουν όλα. Τους έχουμε όλους μέσα και είναι στο χέρι μας. Ένα παιχνίδι με την Ιταλία είναι δύσκολο. Ας το χάσεις, αλλά μην πάμε με κατεβασμένα τα χέρια. Δεν πρέπει να το δείχνουμε αυτό. Μπαίνεις στα αποδυτήρια, πλακώνεσαι με όλους και το δείχνεις εκεί, χωρίς να βγει τίποτα έξω. Ένας λόγος παραπάνω όταν είσαι αρχηγός».
Για το πρώτο του γκολ στην Εθνική με τη Δανία στο Καραϊσκάκη, όταν είχε πιάσει απροετοίμαστο τον αντίπαλο γκολκίπερ: «Έκανα νόημα στον Κολίνα (σ.σ. διαιτητής του αγώνα) για να εκτελέσω το φάουλ και μου έδειξε ότι μπορούσα να το εκτελέσω. Είπα μέσα μου «θα σουτάρω κι όπου πάει» και μπήκε γκολ. Έπαιζα με 40 πυρετό εκείνη την ημέρα και πέτυχα το πρώτο μου γκολ, στην εκατοστή μου συμμετοχή. Δεν γίνονται αυτά».
Για το «πειραχτήρι» της Εθνικής: «Ο καθένας είχε το ρόλο του. Ο πιο διασκεδαστής ήταν ο Τάκης Φύσσας. Είναι φοβερός μίμος. Να κάνει τον Ρεχάγκελ, τον έναν, τον άλλο, μετά το φαγητό, ήταν στιγμές που αποφορτίζεσαι. Και ήταν κάτι που γινόταν χρόνια. Ο Τάκης ήταν μία κατηγορία πάνω απ’ όλους μας, γιατί έδινε κάτι που έλειπε. Το γέλιο, το χαβαλέ. Το έκανε σε όλους και ακόμη κι αυτό μας έκανε ομάδα. Ξεκινήσαμε τρεις, τέσσερις, γίναμε δέκα και μετά 23. Πέφταμε όλοι κάτω από τα γέλια. Χρειάζονται κι αυτά οι ομάδες, γιατί στην Εθνική βρίσκεσαι μία φορά το μήνα ή το δίμηνο. Κι επειδή ο Τάκης κατεβαίνει και για βουλευτής, να πω ότι χρειαζόμαστε ανθρώπους του αθλητισμού στο Ελληνικό Κοινοβούλιο».
ΕΡΑσπορ 101,8… Σταθερή αξία!
