Στα χέρια του ΕΣΡ είναι η απόφαση για την επιβολή τιμήματος στους τηλεοπτικούς σταθμούς για τα έτη 2015 ,2016 και 2017. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από τη συνέντευξη που παραχώρησε ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής Νίκος Παππάς στην “Αίθουσα Σύνταξης” (ΕΡΤ1), το απόγευμα της Παρασκευής.Η απόφαση 95/2017 της Ολομέλειας του ΣτΕ που αναγνωρίζει την πρωτοκαθεδρία του ΕΣΡ στη Ραδιοτηλεόραση μεταφέρει και αυτή την αρμοδιότητα για το τίμημα χρήσης συχνοτήτων. Συνεπώς η εκκρεμότητα αυτή που η κυβέρνηση ήθελε να καλύψει, πρέπει πλέον να θεωρείται πως ανήκει στο ΕΣΡ.
Σε ερώτηση της Κατερίνας Ακριβοπούλου αν προτίθεται η κυβέρνηση να επιβάλει κάποιο τίμημα στους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς για τη λειτουργία τους ως τη διεξαγωγή του νέου διαγωνισμού, ο Ν. Παππάς απάντησε πως “Δεν έχει καμία νομική δυνατότητα να ορίσει τίμημα για τη λειτουργία των σταθμών ως το διαγωνισμό. Τέτοια νομική δυνατότητα υπάρχει στο ΕΣΡ” Και απαντώντας και σχετικό ερώτημα του Σ. Κοτρώτσου, συμπλήρωσε ότι “κανένας από αυτή την κυβέρνηση δεν θα υπέγραφε το αίσχος των «βεβαιώσεων προσωρινής λειτουργίας»”
Με τα νέα δεδομένα της απόφασης του ΣτΕ η καταβολή τιμήματος εκ μέρους των τηλεοπτικών σταθμών, που λειτουργούν σήμερα, για το διάστημα ως το νέο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες δεν μπορεί να επιβληθεί χωρίς –σε καμία περίπτωση- τη σύμπραξη του ΕΣΡ.
Κι αυτό, διότι υπάρχουν δύο συγκεκριμένες παράμετροι:
-Για την αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών απαιτείται, βάσει νόμου, η σύμφωνη γνώμη του ΕΣΡ για τον καθορισμό τιμήματος.
-Με βάση την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ (95/2017) έχει κριθεί ότι απαιτείται σύμπραξη ΕΣΡ και κυβέρνησης ως προς τους βασικούς όρους της αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών, μεταξύ των οποίων είναι και το τίμημα.
Με βάση και τα παραπάνω, μια πράξη μονομερούς επιβολής τιμήματος για «προσωρινές» άδειες από μέρους της Πολιτείας θα κατέπιπτε ενώπιων των αρμόδιων δικαστηρίων. 
Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την ψηφιακή μετάβαση το ΕΣΡ, επί προεδρίας Λασκαρίδη κατά την διακυβέρνηση της χώρας από τη συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που μοίρασε βεβαιώσεις «νομίμου λειτουργίας» στα κανάλια, χωρίς φυσικά να λάβει κανένα οικονομικό αντάλλαγμα.
