«Και γιατί οι δημοσιογράφοι είμαστε τουλάχιστον …αφελείς»
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Εδώ και μερικούς μήνες το αγγελιόσημο καταργήθηκε και τα Ταμεία (ΕΤΑΠ – ΜΜΕ και ΕΔΟΕΑΠ) στηρίζονται (!) πλέον οικονομικά μόνο στις εισφορές των (ολίγων) εργαζόμενων. Τι έγιναν όμως έκτοτε τα χρήματα που οι επιχειρήσεις και οι διαφημιζόμενοι δαπανούσαν για να πληρώνουν το αγγελιόσημο; Σταμάτησαν να τα πληρώνουν ;
Όχι, συνέχισαν να τα πληρώνουν, μόνο που τώρα ενσωματώνονται στην συνολική διαφημιστική δαπάνη τους.
Με άλλα λόγια, αν μία εταιρεία πλήρωνε 80 ευρώ διαφήμιση και 20 ευρώ αγγελιόσημο,σύνολο 100 ευρώ, τώρα απλώς πληρώνει και πάλι 100 ευρώ διαφήμιση, καθώς τα διαφημιστικά πακέτα σαν συνολικό “κόστος” για τον διαφημιζόμενο παρέμειναν όσο ήταν και πριν την κατάργηση του αγγελιοσήμου(!).
Εξωφρενικό; Το αγγελιόσημο “καταργήθηκε” ως οιονεί εργοδοτική εισφορά για να μετατραπεί σε καθαρό επιπλέον έσοδο για τους ιδιοκτήτες (κυρίως καναλάρχες) των ΜΜΕ.
Πως αποδεικνύεται αυτό; Οι αριθμοί και εδώ είναι απολύτως ειλικρινείς.
Όπως γνωρίζουν, εδώ και μερικούς μήνες οι συνάδελφοι της ΕΠΗΕΑ, (που εργάζονται στα λογιστήρια των ΜΜΕ και κατά συνέπεια γνωρίζει το προεδρείο της Ένωσής τους),οι αριθμοί που καταγράφουν τις συναλλαγές που αφορούν στην διαφήμιση εμφανίζουντην συγκεκριμένη “ενσωμάτωση” του αγγελιοσήμου σχεδόν στο 100% των διαφημιζόμενων.
Και όχι μόνο αυτό.
Όλες οι διαπραγματεύσεις που αυτή την περίοδο έγιναν ή γίνονται (κοντεύουν να ολοκληρωθούν) για τα διαφημιστικά πακέτα του 2017 επιβεβαιώνουν την συγκεκριμένη “αριθμητική”.
Μια αριθμητική η οποία λέει ότι οι εργαζόμενοι (δημοσιογράφοι και διοικητικοί υπάλληλοι) με την κατάργηση του αγγελιοσήμου έχασαν την ασφάλισή τους, για να αυξηθούν κατά 20% περίπου τα έσοδα των ιδιοκτητών ΜΜΕ.
Μετά από όλα αυτά χρειάζεται να εξηγήσουμε κάτι άλλο;
Τι δεν καταλαβαίνουμε;
- Δεν καταλαβαίνουμε οτι η περιβόητη διαπραγμάτευση που “συνεχίζεται” εδώ και έξι μήνες τουλάχιστον, για τον περιβόητο νέο “πόρο” είναι – εν γνώσει τωνπρωταγωνιστών αυτής της ιστορίας – μία κοροϊδία;
- Δεν καταλαβαίνουμε ότι ενώ έχουμε “μέλη/ασφαλισμένους/μετόχους” που ταγνωρίζουν όλα αυτά (γιατί τα χειρίζονται σαν υπάλληλοι των ΜΜΕ), ορισμένοι συνδικαλιστές τους συνεχίζουν μανιωδώς να επιμένουν για “διαπραγματεύσεις”με τους εργοδότες με στόχο “να τους πιέσουμε να δεχθούν να μας παραχωρήσουν ένα ποσοστό επί της διαφήμισης ή επί του τζίρου”, κατά τα άλλα απολύτως ανεπαρκές για την διατήρηση του ΕΔΟΕΑΠ;
- Δεν καταλαβαίνουμε ότι αυτή η διαπραγμάτευση δεν έχει να κάνει με καμία παραχώρηση, αλλά στην πραγματικότητα με την “παραχώρηση” ενός μέρους από το αγγελιόσημο που αυτοί συνεχίζουν να εισπράττουν;
- Δεν καταλαβαίνουμε ότι αυτή η ιστορία δεν θα μπορούσε να συνεχίζεται αν δεν είχε εξ αρχής πίσω της την συνεργασία κυβέρνησης – ιδιοκτητών (και όχι απλά υπουργών που “δεν καταλαβαίνουν” ή “φοβούνται την τρόικα”);
- Δεν καταλαβαίνουμε ότι η συνδικαλιστική “παράτα” ειδικά από το προεδρείο τηςΠΟΕΣΥ (που τώρα ετοιμάζεται να αρχίσει συνομιλίες πέρα από την κυβέρνηση και με την αντιπολίτευση) δεν μπορεί να πάει άλλο;
Ειλικρινά (ως κλάδος) τι δεν καταλαβαίνουμε ;
Γιάννης Αγγέλης
Πόπη Χριστοδουλίδου
Μέλη του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ.
