Μέχρι τα σπίτια φτάνει ο έλεγχος για την πειρατεία του οπτικοακουστικού περιεχομένου. Η αίσθηση πως δεν υπάρχουν στοιχεία για την παράνομη θέαση εντός σπιτιού ή ακόμη και ηλεκτρονικά αποτυπώματα δεν ισχύει.
Η ανακάλυψη από την ΕΛΑΣ των πελατολογίων κατά τη σύλληψη των μεσαζόντων στην κλοπή του τηλεοπτικού σήματος έχει δημιουργήσει μια μεγάλη λίστα με όσους έχουν υποπέσει στο αδίκημα αυτό. Και ορισμένες από τις υποθέσεις αυτές φτάνουν και στα δικαστήρια για την παραβίαση των διατάξεων του ΠΔ 343/2002 περί προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων.
Στη Θεσσαλονίκη, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης οκτώ μηνών, με τριετή αναστολή, καθώς και σε χρηματική ποινή για τα έξοδα της δίκης ένας κάτοχος πειρατικού τηλεοπτικού περιεχομένου, ο οποίος παρακολουθούσε τα προγράμματα εντός του σπιτιού του, στο σαλόνι και στο υπνοδωμάτιο. Είναι η πρώτη φορά που ο έλεγχος για την απόδοση του νόμου φτάνει εντός των σπιτιών, καθώς μέχρι τώρα περιοριζόταν στις καφετέριες και στα μπαρ.
Ο κατηγορούμενος, στην ακροαματική διαδικασία, επισήμανε ότι τελούσε σε πλάνη, επειδή είχε συνάψει σύμβαση με εταιρεία πειρατικών συνδρομών μέσω διαδικτύου, που θεωρούσε ότι είχε τα νόμιμα δικαιώματα.
Το δικαστήριο έκρινε πως ο κατηγορούμενος δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη του επειδή δεν ήξερε ή επειδή φάνηκε αφελής, δείχνοντας πως η παρακολούθηση πειρατικού περιεχομένου, ακόμη και σε επίπεδο θεατή, συνιστά ποινικά διωκόμενη πράξη. Η υπόθεση εκδικάστηκε με την προηγούμενη νομοθεσία, ενώ με τη νέα περί διοικητικών κυρώσεων ο κατηγορούμενος θα είχε βρεθεί αντιμέτωπος και με σημαντικό πρόστιμο για τη χρήση πειρατικού περιεχομένου. Υπενθυμίζεται πως ο νόμος πλέον προβλέπει διοικητικά πρόστιμα για τους τελικούς χρήστες και όχι μόνο για τους διανομείς ή παρόχους παράνομου σήματος. Η απόφαση του Ε’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης δημιουργεί δεδικασμένο, ενώ το κακουργηματικό σκέλος της υπόθεσης έχει οριστεί για τις 8 Ιουνίου 2026.
