ΠΟΣΠΕΡΤ: Την Πρωτομαγία δεν “αργούμε”, διεκδικούμε

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

“…Ολοι οι σοσιαλισταί και οι υπό μισθόν πάσχοντες θα συναθροισθώσι να υπογράψωσι ψήφισμα προς τη Βουλή, διά του οποίου θα ζητώσι α) τας Κυριακάς όλα τα καταστήματα γενικώς να ήναι κλειστά προς ανάπαυσιν των πολιτών,β) τον περιορισμόν των εργάσιμων ωρών εις 8 καθ’ εκάστην κατ’ ανώτατον όριον και ολιγώτερον διά τας κοπιώδεις και ανθυγιεινάς εργασίας και διά τους παίδας και τας γυναίκας γ) απονομήν συντάξεως εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των και εις τας οικογενείας των εν τη εργασία φονευομένων…»

(Εφημερίδα «Σοσιαλιστής» Μάιος 1893)

Εφτά χρόνια μετά τη σφαγή του Σικάγο, την επομένη της πρωτομαγιάς  του 1893 για πρώτη φορά  μαζεύτηκαν απ΄ολη την  Αθήνα οι εργάτες και οι εργάτριες  μπροστά  στο στάδιο, όχι για  να γιορτάσουν αλλά  για να διεκδικήσουν  το δικαίωμα  της  ύπαρξής τους  ως ανθρώπινα  πρόσωπα, το δικαίωμα  της συμμετοχής τους  σε ένα κράτος  που  δεν  υπάρχει απλά για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων ισχυρών  αφεντικών.

Πέρασαν από τότε  126 χρόνια και  η  ίδια αριστοκρατία σήμερα,  με την κίβδηλη  υπόσχεση  μιας  αόριστης «ανάπτυξης», ευαγγελίζεται την κατάργηση   ακόμα και  θεμελιωδών  εργατικών δικαιωμάτων. Για αυτούς  π.χ το 8ωρο, η κυριακάτικη απλήρωτη εργασία, η  πρόσθετη αμοιβή των επικίνδυνων και ανθυγιεινών  εργασιών, η σταθερή δουλειά  κλπ  είναι «παλιομοδίτικα  βαρίδια»  που εμποδίζουν την ανάπτυξη της …χώρας.