ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Μετά από τις δύο 24ωρες απεργίες που κήρυξε το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, γεννιέται σε όλους μας το ερώτημα. Πως συνεχίζουμε; Θα κλιμακωθεί η αγωνιστική διεκδίκηση;
‘Η θα μένουμε στην αδράνεια στο όνομα των υποσχέσεων των εργοδοτικών οργανώσεων ΕΙΤΗΣΕ και ΕΙΗΕΑ για συναντήσεις με την ΕΣΗΕΑ χωρίς ουσιαστικό αντίκρυσμα;
Θα αφήσουμε να κυριαρχεί ανενόχλητη η άρνηση και η κοροϊδία της εργοδοσίας για υπογραφή ΣΣΕ; Όπως και η επιταγή της που επιβάλλεται μέσω των διευθυντικών στελεχών με εντατικοποιημένες συνθήκες δουλειάς που “χτυπούν κόκκινο” στο όνομα των κρίσιμων εξελίξεων, τις οποίες θέλουν να παρουσιάζουν με βάση τα συμφέροντά τους;
‘Η θα απαντήσουμε στην εργοδοσία με την αγωνιστική δύναμη των ανθρώπων που χωρίς αυτούς δεν μπορεί να υπάρξει ενημέρωση;
Θα αφήσουμε στο απυρόβλητο την αντεργατική και φιλοεργοδοτική κυβέρνηση αναμένοντας την απάντησή της σε μια επιστολή της πλειοψηφίας του ΔΣ όταν γνωρίζουμε ότι δίνει απραγματοποίητες υποσχέσεις;
Η πλειοψηφία του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ) κλείνει τα αυτιά στις φωνές των εργαζόμενων δημοσιογράφων και στα δίκαια αιτήματα για την διεκδίκηση Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες και με ωράρια ανθρώπινα και όχι εξοντωτικά, όπως εκφράστηκε στις συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς και καταγράφεται μέσα από τη μεγάλη συμμετοχή στις 24ωρες απεργίες.
Στις οποίες δεν έκαναν το παραμικρό για την οργάνωση συγκέντρωσης και πορείας των συναδέλφων στα υπουργεία και στα γραφεία των εργοδοτικών Ενώσεων.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Στις συνεδριάσεις του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ στις παρεμβάσεις της η “Δημοσιογραφική Συνεργασία” θέτει συνεχώς θέμα να αποφασιστεί κλιμάκωση του αγώνα που σημαίνει εντατική προετοιμασία μέσω των συνελεύσεων στους χώρους δουλειάς και την οργάνωσή τους από κοινού του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ και του Μεικτού χωρίς την παρουσία διευθυντικών στελεχών.
Με παραστάσεις στα υπουργεία Τύπου και Εργασίας και συγκεντρώσεις πανδημοσιογραφικές, βάζοντας μπροστά τις τεράστιες ευθύνες τους για τη μη υπογραφή ΣΣΕ με εφαρμογή μνημονιακών νόμων. Με παραστάσεις σε κάθε εργοδότη, ακόμη και με συγκεντρώσεις που να συνοδεύονται από στάσεις εργασίας και συμμετοχή όλων των εργαζομένων έξω από τα γραφεία των επιχειρηματικών ομίλων ιδιοκτητών ΜΜΕ.
Με συγκεντρώσεις έξω από τα γραφεία των εργοδοτικών Ενώσεων.
Και όλα αυτά να γίνονται μετά από αποφάσεις των ίδιων των εργαζόμενων δημοσιογράφων. Με απολογισμό μετά από κάθε ενέργεια και αποφάσεις για τις επόμενες κινήσεις που θα καταλήγουν και σε απεργιακές κινητοποιήσεις.
Όλα αυτά δηλαδή, που θα έπρεπε χρόνια τώρα να οργανώνει το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ και δεν το έκανε γιατί δεν θέλει να εναντιωθεί στον πραγματικό αντίπαλό μας την εργοδοσία, το κράτος και τις κυβερνήσεις. Που δεν θέλει τη διεκδίκηση των συμφερόντων μας και μάλιστα με εμάς στο αγωνιστικό προσκήνιο.
Όλα τα παραπάνω αποτελούν εμπειρία από τις διεκδικήσεις ΣΣΕ πολλών εργατικών σωματείων, κλαδικών και επιχειρησιακών που υπέγραψαν ΣΣΕ, μετά από πολύμηνες μάχες με τη συμμετοχή όλων των εργαζομένων από τους χώρους δουλειάς και δικές τους αποφάσεις σε συνελεύσεις τους, με δικές τους επιτροπές αγώνα κλπ.
Τι απαντούν στις παρεμβάσεις της “Δημοσιογραφικής Συνεργασίας” τα μέλη της πλειοψηφίας;
Αρνούνται να συζητούν το θέμα “επειδή δεν υπάρχουν νεότερα από τις εργοδοτικές οργανώσεις”, παίζοντας ουσιαστικά το παιχνίδι τους στο γήπεδό τους.
Κάνουν τα στραβά μάτια στους ιδιοκτήτες των καναλιών που δηλώνουν πως δεν συζητούν για ΣΣΕ μέχρι το 2028 και φτάνουν στο σημείο να δικαιολογούν την αδιαλλαξία των ιδιοκτητών των εφημερίδων με επιχείρημα ότι δεν έχουν μεγάλα κέρδη.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι παρατάξεις της Νέας ΕΣΗΕΑ και της ΚΕΔ που μακριά από την ουσιαστική συζήτηση του θέματος, με άσφαιρες αντιπαραθέσεις στα ΔΣ πετούν την μπάλα στην εξέδρα, τη γνωστή μέθοδο αποπροσανατολισμού που βγάζει από το κάδρο τους εργοδότες και θάβει τα συμφέροντα των εργαζομενων, ενώ οι συνδικαλιστικές αυτές παρατάξεις απείχαν από όλες τις συνελευσεις και τις απεργιακές συγκεντρώσεις.
Αυτός είναι ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός που μπαίνει εμπόδιο στις διεκδικήσεις μας. Αυτός που συνεννοείται μόνο με τα αφεντικά αντί να οργανώνει αγώνες για αξιοπρεπείς μισθούς και για την καλυτέρευση των όρων εργασίας των εργαζόμενων τους οποίους υποτίθεται υπηρετούν.
Συναδέλφισσες συνάδελφοι
Η “Δημοσιογραφική Συνεργασία” και οι ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ Τύπου & ΜΜΕ καλούμε τους δημοσιογράφους σε συμπόρευση με τους συναδέλφους τεχνικούς και τους διοικητικούς για να πάρουμε στα χέρια μας την υπόθεση του αγώνα γυρίζοντας την πλάτη στις συμβιβασμένες πλειοψηφίες.
Όλα όσα προτείνουμε για την κλιμάκωση καθώς και άλλες σκέψεις από συναδέλφους, που μπορούν να ακουστούν και να συζητηθούν, να αποφασιστούν σε γενικές συνελεύσεις σε κάθε χώρο, χρειάζεται να τα οργανώσουμε εμείς οι ίδιοι από τα κάτω με τη συμβολή του μεικτού που θα πλαισιωθεί και με άλλες συναδέλφισσες ή συναδέλφους κάθε Μέσου αποτελώντας επιτροπή των εργαζομένων.
Οι προτάσεις μας για ΣΣΕ σας είναι γνωστές αλλά τις επαναλμβάνουμε για άλλη μιά φορά :
Παλεύουμε για την υπογραφή νέας ΣΣΕ με:
- Αύξηση μισθών τουλάχιστον στο 28%, για την πλήρη ανάκτηση των απωλειών από τις περικοπές της τελευταίας 15ετιας και τον πληθωρισμό, που «ροκανίζει» τους σημερινούς μισθούς. Την ίδια στιγμή η πλειοψηφία των Ενώσεων «διεκδικούν» αυξήσεις μόλις 10%.
- Σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο 7ωρο-35ωρο-5νθήμερο, κατάργηση της εργασίας με μπλοκάκι και κάθε άλλης ευέλικτης μορφής δουλειά, όπως συμβάσεις ορισμένου χρόνου κλπ.
- Πρώτο κατώτατο μισθό 1.560 ευρώ (μεικτά) λέμε εμείς συν τις προσαυξήσεις από τριετίες, επιδόματα κ.α, την ίδια στιγμή που ζητάνε εισαγωγικό μισθό μόλις 1.250 ευρώ, πρακτικά περίπου ένα 1000ρικο.
- Ζητάμε ειδική ασφαλιστική κάλυψη στα μέτωπα του πολέμου, ειδικό επίδομα και για εμπόλεμες περιοχές και για περιοχές με φυσικές καταστροφές στα 1000 ευρώ, την ίδια ώρα που μιλάνε για ημερήσια αποζημίωση 350 ευρώ για αποστολές σε εμπόλεμες περιοχές και 250 ευρώ για τις περιοχές που πλήττονται από φυσικές καταστροφές
- Να πληρώσουν όλοι οι εργοδότες τις εισφορές στα Ασφαλιστικά Ταμεία και το 2% στον ΕΔΟΕΑΠ, την ίδια στιγμή που έχουν δημιουργηθεί μεγάλα χρέηστα ταμεία. Επίσης να πληρώνουν στα ασφαλιστικά ταμεία κράτος και εργοδοσία.
- Να έχουμε παροχές υγείας αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν.
- Άμεσα μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων στους τόπους δουλειάς και στα ρεπορτάζ, ιδιαίτερα σε συνθήκες όπως φωτιές, σεισμούς και πλημμύρες με λιγότερες ώρες δουλειάς και εναλλαγή συνεργείων, με γιατρούς εργασίας και μηχανικούς ασφάλειας από το δημόσιο, αλλά και στις εμπόλεμες περιοχές, με ευθύνη της εργοδοσίας και του κράτους
- Γονικές άδειες, άδειες μητρότητας, επιδόματα, νυχτερινά κλπ δεν τίθενται από τις Ενώσεις
- Προστασία των συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων
- Καθολικό, αποκλειστικά δημόσιο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης. Σύνταξη με 30 χρόνια δουλειάς. Ηλικιακό όριο συνταξιοδότησης τα 60 χρόνια για τους άνδρες και τα 55 χρόνια για τις γυναίκες.
- Κύριες και επικουρικές συντάξεις τουλάχιστον στο ύψος που ήταν το 2009.
- Κατοχύρωση όλων των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε τυχόν αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος, πτώχευσης κλπ.
- Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Ο χρόνος ανεργίας να υπολογίζεται ως συντάξιμος χρόνος. Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε αυτούς και τις οικογένειές τους.
- Κατάργηση νόμων και άρθρων που φιμώνουν την ενημέρωση.
- Ενημέρωση για το λαό και όχι για τα συμφέροντα των καπιταλιστών.
