Η κυβέρνηση αυτή έκανε μια επιλογή. Αποφάσισε να έρθει σε ρήξη με το κατεστημένο των ΜΜΕ. Για πρώτη φορά στην ιστορία των ΜΜΕ ο αρμόδιος υπουργός Νίκος Παππάς αποφάσισε να μην ανανεώσει την παράταση λειτουργίας των τηλεοπτικών σταθμών, εφαρμόζοντας κατά γράμμα την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ περί αντισυνταγματικής λειτουργίας των ΜΜΕ. Επίσης αποφάσισε να εφαρμόσει την “παγωμένη” νομοθετική πρόβλεψη για την είσπραξη του ειδικού φόρου τηλεόρασης, μετά την απόφαση της κυβέρνησης Σαμαρά να μην επεκτείνει την παράταση αναστολής.
Επίσης εξάντλησε και το διάλογο για τη συγκρότηση του ΕΣΡ και την εφαρμογή του νόμου 4339/2015 αποκαλύπτοντας τη συμπαράταξη των κομμάτων της αξιωματικής αντιπολίτευσης με την εγχώρια διαπλοκή. Η άρνηση της ΝΔ να συμπράξει στη συγκρότηση του ΕΣΡ και η μή έγκαιρη αντιμετώπιση του ζητήματος, οδηγεί τώρα την κυβέρνηση σε μια παρακινδυνευμένη απόφαση. Να παραχωρήσει την αρμοδιότητα διεξαγωγής του διαγωνισμού στο υπουργείο Επικρατείας, μεταφέροντας τη σχετική αρμοδιότητα από το ΕΣΡ. Μέχρι και την προηγούμενη τροπολογία που έδινε στη Βουλή την αρμοδιότητα να αποφασίσει για τις άδειες, ο κίνδυνος αντισυνταγματικότητας, ήταν μικρός. Τώρα δυστυχώς με την απόφαση αυτή, δίνεται η δυνατότητα σε όσους δεν επιθυμούν να χορηγηθούν οι άδειες, να προσφύγουν στο ΣτΕ, στην Επιτροπή Αναστολών και να σταματήσουν τη διαδικασία. Ακόμη και τώρα υπάρχει η δυνατότητα, μέσα από τη Βουλή και τη Διάσκεψη των Προέδρων να υπάρξει λύση, παρά την αντίθετη προσδοκία και βούληση της ΝΔ.
Η κυβέρνηση δηλώνει επίσης πως θέλει να αλλάξει το τοπίο. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει με συγχώνευσεις. Οι συγχωνεύσεις είναι η άλλη λέξη για τις απολύσεις. Έχουμε την άποψη πως ανάμεσα στις 4 άδειες εθνικής εμβέλειας Υψηλής Ευκρίνειας που θέλει να χορηγήσει η κυβέρνηση και στα 16 της ίδιας κατηγορίας που δηλώνει η ΕΙΤΗΣΕΕ πως χωράνε υπάρχει περιθώριο για την εξεύρευση λύσης. Ειδικά από τη στιγμή που η τιμή εκκίνησης για τη δημοπρασία για σταθμό εθνικής εμβέλειας θα είναι χαμηλή στα 3,5 εκατ. ευρώ, είναι σαφές πως μπορούν να υπάρξουν περισσότερα έσοδα από την εκπομπή περισσότερων καναλιών. Επιπλέον σε ένα ενδεχόμενο κλείσιμο ενός σταθμού εθνικής εμβέλειας ελλοχεύει πάντοτε ο κίνδυνος να υπάρξει μια ΕΡΤ από την άλλη πλευρά, με καταγγελίες περί περιορισμού του δημοκρατικού δικαιώματος στην ενημέρωση (όσο άθλια και αν είναι αυτή σήμερα) και την πληροφόρηση.
Υπάρχει τρόπος και χρόνος, ακόμη για να διορθωθούν τα σφάλματα και να καλυφθούν τα κενά.
ΒΚ
