Μια σοβαρή προσπάθεια να ρυθμιστεί το χαοτικό καθεστώς με τη διάθεση της κρατικής διαφήμισης στα ΜΜΕ επιχειρεί η κυβέρνηση το διάστημα αυτών των τριών ετών, χωρίς ωστόσο να έχουν απαλειφθεί τα παράπονα.
Το αντίδοτο στον προβληματικό ν. 2328/1993 του Ευάγγελου Βενιζέλου, που παρέπεμπε τη λύση των προβλημάτων στο μέλλον με την έκδοση προεδρικών διαταγμάτων, είναι ο ν. 4339/ 2015 του Νίκου Παππά, βάσει του οποίου δημιουργήθηκε το Μητρώο Online Media και το Συμβούλιο Εθνικής Επικοινωνιακής Πολιτικής. Με την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 50/2015 έγινε υποχρεωτική η έγκριση των διαφημιστικών προγραμμάτων από τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας. Η υπηρεσία έχει την υποχρέωση να εξετάσει το περιεχόμενο του φακέλου αποκλειστικά από επικοινωνιακής άποψης με συγκεκριμένα κριτήρια στόχευσης και ανάλυση και τεκμηρίωση από κάθε φορέα (δήμος, υπουργείο, πού και γιατί γίνονται οι επικοινωνιακές δράσεις).
Έχουν εγκριθεί περισσότερα επικοινωνιακά προγράμματα μετά την ΠΥΣ, πολλοί νέοι φορείς έβγαλαν κωδικούς κατάθεσης προγραμμάτων στη ΓΓΕΕ, καθώς υπάρχει κίνδυνος ακυρότητας των δαπανών που δεν έχουν δηλωθεί στη ΓΓΕΕ από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Παράλληλα υπάρχει και η υποχρέωση δημοσιοποίησης διαφημιστικών δαπανών των τραπεζών σύμφωνα με τον ν. 4374/2016 με πρωτοβουλία του Γιάννη Δραγασάκη. Ακόμη προβλέπονται κυρώσεις για τη μη τήρηση του 30%, που θα εφαρμοστούν στα τέλη του 2018, ενώ αναμένονται και πρόστιμα σύμφωνα με τον ν. 4487/2017. Μάλιστα ελέγχεται πλέον και η κρατική διαφήμιση στο διαδίκτυο, η οποία είχε αποκλειστεί από τους προηγούμενους νόμους στα ΜΜΕ.
Εξ άλλου είναι σε εξέλιξη ο διαγωνισμός για το barcode στα έντυπα, το μητρώο περιφερειακού Τύπου, ενώ έχουν εκδοθεί περισσότερες από δέκα εγκύκλιοι στους φορείς του Δημοσίου για την τήρηση των υποχρεώσεών τους ως προς τα επικοινωνιακά προγράμματα του Δημοσίου από τον Νίκο Παππά και τον Λευτέρη Κρέτσο. Τέλος υπάρχει και η παράταση δημοσίευσης διακηρύξεων του Δημοσίου στον περιφερειακό Τύπο μέχρι το 2021.
Το πρόβλημα πάντως για τη διάθεση της κρατικής διαφήμισης σε όλα τα ΜΜΕ με τα ίδια κριτήρια παραμένει, ενώ χρήσιμη θα ήταν και η παρουσίαση συγκεντρωτικών και αναλυτικών στοιχείων για τη διαφήμιση του Δημοσίου και των τραπεζών στην ιστοσελίδα του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής.
