«Μαύρο σκοτάδι»… έπεσε στα πειρατικά δίκτυα διαμοιρασμού ταινιών και σειρών στην Ελλάδα και αυτή τη φορά δεν πρόκειται για ένα ακόμα τεχνικό «μπλοκάρισμα της στιγμής». Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, τις τελευταίες ημέρες, δεκάδες παράνομες πλατφόρμες εμφανίζονται και εξαφανίζονται, αλλάζουν ονόματα, μετακινούνται σε νέα domains και προειδοποιούν οι ίδιες τους χρήστες τους ότι η πρόσβαση δεν είναι πλέον δεδομένη. Το φαινόμενο έχει χαρακτηριστικά γενικευμένου black out και αποτυπώνει κάτι βαθύτερο: την αποδιοργάνωση ενός ολόκληρου οικοσυστήματος που για χρόνια λειτουργούσε με την ψευδαίσθηση της ασυλίας.
Για πρώτη φορά, οι διαχειριστές πειρατικών δικτύων δεν επιχειρούν να καθησυχάσουν το κοινό τους. Αντιθέτως, όπως αποτυπώνεται και στο στιγμιότυπο – ντοκουμέντο μεγάλου πειρατικού δικτύου, ενημερώνουν ανοιχτά ότι τα μπλοκαρίσματα είναι συνεχόμενα, ακόμα και να κάνουν «υπομονή» ημερών ή εβδομάδων για να επανέλθει η πρόσβαση. Με απλά λόγια, παραδέχονται πως δεν μπορούν να εγγυηθούν ούτε τη λειτουργία ούτε την ασφάλεια των χρηστών τους. Αυτό από μόνο του συνιστά ρήγμα στο αφήγημα της «εύκολης και ακίνδυνης πειρατείας» που κυριάρχησε επί χρόνια.
Το νέο τοπίο δεν διαμορφώνεται τυχαία. Η εφαρμογή αυστηρότερου νομοθετικού πλαισίου, σε συνδυασμό με τεχνικές και επιχειρησιακές παρεμβάσεις, έχει αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού. Η πειρατεία δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο ως πρόβλημα παράνομης διανομής, αλλά και ως ζήτημα χρήσης. Ο τελικός χρήστης, που μέχρι πρότινος θεωρούσε ότι κινείται «αόρατος», αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι το παράνομο περιβάλλον στο οποίο συνδέεται είναι ασταθές, επισφαλές και δυνητικά επιβαρυντικό, με χιλιάδες ευρώ διοικητικά πρόστιμα. Το black out στα πειρατικά δίκτυα δεν σημαίνει απλώς ότι μια σειρά ή μια ταινία δεν φορτώνει. Σημαίνει ότι υποδομές καταρρέουν, δεδομένα εκτίθενται και δραστηριότητες καθίστανται ιχνηλάσιμες.
Η καταφυγή σε VPN αναφέρουν ειδικοί, δεν αποτελεί ασπίδα νομιμότητας ούτε φυσικά αποτελεί αποτελεσματικό «εργαλείο ανωνυμίας» του τελικού χρήστη. Αντιθέτως, αποτελεί μία ακόμη επιβαρυντική απόδειξη σαφούς γνώσης του χρήστη για την παρανομία που διαπράττει και παράλληλα ανώφελης προσπάθειας εκ μέρους του να αποφύγει τον κίνδυνο ανακάλυψής του από τις διωκτικές αρχές και την επιβολή των εις βάρος του των ποινικών και διοικητικών κυρώσεων του νόμου.
Επομένως, οι νέες προβλέψεις του νόμου φέρουν προ των ευθυνών τους όχι μόνο τους διαχειριστές αλλά και όσους συνεχίζουν να κάνουν χρήση αυτών των υπηρεσιών. Η συγκυρία αυτή φέρνει τον τελικό χρήστη μπροστά σε μια καθαρή επιλογή. Από τη μία πλευρά, η νόμιμη πρόσβαση σε περιεχόμενο, με σταθερότητα, ποιότητα και ασφάλεια. Από την άλλη, η παραμονή σε δίκτυα που λειτουργούν αποσπασματικά, προειδοποιούν για προβλήματα, ζητούν τεχνικές παρακάμψεις και αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεπειών. Η πειρατεία παύει να είναι «βολική συνήθεια» και μετατρέπεται σε ρίσκο.
Το γεγονός ότι τα ίδια τα πειρατικά sites μιλούν πλέον για blackout, για αναγκαστικές αλλαγές και για αβεβαιότητα, αποτελεί ίσως το πιο ισχυρό μήνυμα ευαισθητοποίησης. Όταν ένα παράνομο δίκτυο δεν μπορεί να σταθεί ως «υπηρεσία», τότε καταρρέει και η ψευδαίσθηση κανονικότητας που το συνόδευε. Το σκοτάδι που έπεσε στην πειρατεία δεν είναι παροδικό. Είναι προειδοποίηση.
Παράλληλα, σύμφωνα με πληροφορίες από καλά ενημερωμένες πηγές, στο μικροσκόπιο των αρμόδιων αρχών βρίσκονται πλέον δεκάδες πειρατικά δίκτυα διαμοιρασμού ταινιών και σειρών, τα οποία ερευνώνται ως προς τη δομή και τη λειτουργία τους ενώ ειδικό βάρος πλέον δίδεται και στην ανακάλυψη και στην επιβολή κυρώσεως κατά όσων συνειδητά στηρίζουν το οικοσύστημα της πειρατείας οπτικοακουστικού περιεχομένου, ήτοι τους τελικούς χρήστες αυτών. Το νέο νομοθετικό περιβάλλον, σε συνδυασμό με τα τεχνικά δεδομένα που προκύπτουν από τα συνεχή blockings, φαίνεται να δημιουργεί συνθήκες αυξημένου ελέγχου, οι οποίες αλλάζουν ριζικά το σκηνικό και καταρρίπτουν πανηγυρικά την μέχρι σήμερα ψευδαίσθηση ανωνυμίας που κυριάρχησε κατά τα προηγούμενα χρόνια.
