Άρθρο στο “ΠΑΡΟΝ” του
ΠΕΡΙΚΛΗ ΝΕΑΡΧΟΥ
Πρέσβυς ε.τ.
Ο εορτασμός των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821 θα έπρεπε λογικά να είναι ο απολογισμός της πορείας του έθνους από την παλιγγενεσία του και τη σύσταση του Νεοελληνικού κράτους μέχρι σήμερα και ο στρατηγικός προγραμματισμός για το μέλλον, μέσα στον σημερινό περίπλοκο κόσμο.
Παρατηρεί όμως κανείς ότι η ίδια η κυβέρνηση, που είναι επιφορτισμένη με την ευθύνη του εορτασμού, έσπευσε να αναθέσει αυτό το έργο σε μια Επιτροπή Προσωπικοτήτων, επικεφαλής της οποίας έθεσε την πρώην Πρόεδρο της Επιτροπής για την οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα Γιάννα Αγγελοπούλου.
Η ίδια η Πρόεδρος δεν έχει οποιαδήποτε ιδιαίτερη γνώση και κατάρτιση για την Ελληνική Επανάσταση, ούτε είναι η καταλληλότερη για να εκφράσει συμβολικά μια ορισμένη ιδέα της Επαναστάσεως. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι επελέγη για τις οργανωτικές της ικανότητες και για την άνεση με την οποία κινείται στον διεθνή χώρο και μπορεί να προβάλλει διεθνώς πράγματα και στη συγκεκριμένη περίπτωση την εικόνα της Ελλάδος.
Ποια είναι όμως η εικόνα της Ελλάδος, που θέλει ή που της έχει ανατεθεί να προβάλει; Πριν από μερικές μέρες, η Γιάννα Αγγελοπούλου κατέπληξε το πανελλήνιο με μια «καινοτόμο» ιδέα για τον εορτασμό των 200 χρόνων από το 1821. Ανεκοίνωσε ότι είχε συνάντηση με τον πρέσβυ του Μπαγκλαντές στην Αθήνα και ότι συζήτησε μαζί του τον συνεορτασμό της Ελληνικής επετείου με την επέτειο των 50 χρόνων από την ανεξαρτησία του Μπαγκλαντές.
Είναι βέβαιο ότι θα έψαξε να βρει βολικές ημερομηνίες και για το Πακιστάν, ενδεχομένως και το Αφγανιστάν, αλλά τελικά της βγήκε μόνο το Μπαγκλαντές. Θα έλεγε επίσης κανείς ότι η Γιάννα Αγγελοπούλου ελαύνεται από την πολιτική διπλωματία, που αναγνωρίσθηκε εσχάτως και στην Ελλάδα ως σημαντική παράμετρος της εξωτερικής πολιτικής.
Διαβάστε την σύνεχεια του ενδιαφέροντος άρθρου στο paron.gr
