ΕΠΙΣΤΟΛΗ της δημοσιογράφου Εύας Νικολαϊδου, προς το ΔΣ του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π.
Κύριοι Συνάδελφοι,
Υπηρετώ τη δημοσιογραφία επί 40 χρόνια και είμαι ασφαλισμένη στον ΕΔΟΕΑΠ περίπου 35. Ενημερώνομαι τακτικά από το διαδίκτυο για τα νέα και τις εξελίξεις του Οργανισμού μας.
Με έκπληξη διάβασα τις αλλεπάλληλες αναρτήσεις, μελών Δ.Σ., τις κατηγορίες για δήθεν αλλοιώσεις των πρακτικών των συνεδριάσεων, καταγγελίες, εισαγγελικές παραγγελίες κλπ.
Ανεξάρτητα από το αν υφίσταται τέτοιο θέμα, η τακτική αυτή χωρίς να έχει διερευνηθεί σε βάθος η υπόθεση, απάδει και προσβάλει το δημοσιογραφικό λειτούργημα. Αυτοεξευτελιζόμεθα.
Ξέρουμε ότι όταν υπάρχουν υπόνοιες ή στοιχεία για μια παράνομη συμπεριφορά, την καταγγέλλουμε. Γίνεται προανάκριση με ΑΚΡΑ ΜΥΣΤΙΚΟΤΗΤΑ, γίνεται ανάκριση με ΑΚΡΑ ΜΥΣΤΙΚΟΤΗΤΑ, απαγγέλλονται κατηγορίες με μυστικότητα και ασκείται φανερά πλέον η ποινική δίωξη. Μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεση μπορεί να υπάρχουν κατηγορούμενοι αλλά όχι ένοχοι. Διαπίστωσα λοιπόν από τις ανακοινώσεις που διάβασα ότι αυτοί που καταγγέλλουν την αλλοίωση των πρακτικών, προτρέχουν να καταδικάσουν, αγνοώντας όλη αυτή τη διαδικασία. Τη στιγμή μάλιστα που το θέμα μπαίνει προς συζήτηση στο Δ.Σ. του ΕΔΟΕΑΠ αυτοί οι ίδιοι αποχωρούν. Ο επιεικέστερος χαρακτηρισμός θα ήταν «τα παιδία παίζει».
Δεν έχει κανένας δικαίωμα ανεξέλεγκτα να εκτοξεύει κατηγορίες διότι αυτό συνιστά συκοφαντική δυσφήμιση. Ο θόρυβος αυτής της διένεξης στο Δ.Σ. είναι υπερμεγέθης, τον έχουν αναγάγει σε μείζον θέμα και αναρωτιέται κανείς άραγε αυτό να οφείλεται στην ευθιξία, σε μικροσυμφέροντα, στην αποκατάσταση της νομιμότητας ή στην απροκάλυπτη πλέον εχθρότητα;
Τέτοιες ακραίες συμπεριφορές ευτελίζουν τους σκοπούς του ΕΔΟΕΑΠ και μας οδηγούν ώστε να στρεφόμαστε εναντίον του δικού μας οργανισμού.
Αντί λοιπόν να διαβάσω μια ανακοίνωση από τον Οργανισμό ΥΓΕΙΑΣ μας, για τον καρκίνο του μαστού, που ο μήνας Οκτώβρης είναι παγκοσμίως αφιερωμένος σ’ αυτή τη νόσο, με όλα αυτά που συμβαίνουν εμφανίζουμε εικόνα Πύργου της Βαβέλ, διασπασμένη, χωρίς σοβαρότητα, χωρίς συνεννόηση. Όνειδος κύριοι συνάδελφοι.
Με τιμή
Εύα Νικολαΐδου
