Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για το παραδεκτό των αιτήσεων με ψήφους 16 υπέρ και 9 κατά φανερώνει μια μεγάλη απόσταση. Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός δικαστών που απάντησαν στο ερώτημα πως οι προσφυγές των τηλεοπτικών σταθμών καθώς έχουν κατατεθεί, παρά την περί αντιθέτου εισήγηση από τον εισηγητή Γεώργιο Παπαγεωργίου. Το φυσιολογικό και το αναμενόμενο θα ήταν οι προσφυγές αυτές να συζητηθούν και να κριθούν επί της ουσίας και όχι να απορριφθούν για τυπικούς λόγους. Αυτό θα δημιουργούσε σκιές…
Τώρα απομένει η επί της ουσίας συζήτηση που είναι συνέχεια της προηγούμενης διαδικασίας σε ένα κλίμα εξαιρετικά πολωμένη και με καταστάσεις που προκαλούν έκπληξη. Οι δικαστές στέλνουν με την απόφασή τους ένα μήνυμα και μάλιστα ισχυρό προς την κυβέρνηση. Μπορεί να συνιστά πρόκριμα για την τελική απόφαση; Είναι δύσκολο να αγνοήσει κανείς τη διαφορά των ψήφων (16-9) όπως και την προηγούμενη μεγάλη απόφαση του ΣτΕ για την ΕΡΤ. Υποχρεώσε την κυβέρνηση να συνεχίσει να μεταφέρει το σήμα του δημόσιου φορέα , μετά το λουκέτο της ΕΡΤ, στη συνέχεια όμως αποφάνθηκε πως το κράτος δεν έχει υποχρεώση να διατηρεί κρατική ραδιοτηλεόραση. Στην περίπτωση αυτή δεν δικαιώθηκε από τους δικαστές ο αγώνας των εργαζομένων, αλλά οι υπογραφές των Γιάννη Στουρνάρα και Σίμου Κεδίκογλου
Η κυβέρνηση έκανε σοβαρά λάθη ως σήμερα στη διαδικασία δημοπρασίας των αδειών, κυρίως διότι έδωσε την εντύπωση πως η υπόθεση τελείωσε με την καταβολή των πρώτων δόσεων κυρίως παραγνωρίζοντας την ισχύ των συμφερόντων που έχει καταγγείλει ως διαπλεκόμενα και τη δυνατότητα τους, να επηρεάσουν τις καταστάσεις.
Τώρα η υπόθεση των αδειών από την κυβέρνηση μεταφέρεται στο ΣτΕ στους “αρχιμουρλούς” τους δικαστές, όπως τους αποκαλούσε περιφρονητικά ο Άδωνις Γεωργιάδης, ως βουλευτής του ΛΑΟΣ, με αφορμή την υπόθεση Βοτανικού Βωβού.
