Άρθρο στο “Π” των
ΣΑΒΒΑ Γ. ΡΟΜΠΟΛΗ
Ομότ. Καθηγητή Παντείου Πανεπιστημίου
και
ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Γ. ΜΠΕΤΣΗ
Δρος Παντείου Πανεπιστημίου
Η πρόσφατη (22/1/2021) επίσκεψη του πρωθυπουργού στο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, σε συνδυασμό με τα τρία βασικά σημεία (επίσπευση έκδοσης των 440.000 συνολικών εκκρεμών αιτήσεων συνταξιοδότησης, έγκαιρη κατάρτιση και κατάθεση των δύο νομοσχεδίων για την περαιτέρω απορρύθμιση της εργασιακής νομοθεσίας και την κεφαλαιοποίηση της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης στο Κοινοβούλιο) της ομιλίας του, σηματοδοτεί, ιδιαίτερα η αναφορά στα δύο σχέδια νόμου, αφενός την πλήρη αποκαθήλωση των εργασιακών σχέσεων και αφετέρου το κύκνειο άσμα της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης.
Πιο συγκεκριμένα, η νομοθετική διεύρυνση όλων των μορφών ευελιξίας (απασχόλησης, εισοδήματος, χρόνου εργασίας –απλήρωτη υπερωριακή απασχόληση–, εργασιακών δικαιωμάτων κ.λπ.), καθώς και η απόπειρα κεφαλαιοποίησης της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης, συνοδευόμενα από λανθασμένα επιχειρήματα για την αναγκαιότητα θεσμοθέτησής τους, οι εννοιολογικές συγχύσεις, οι ποσοτικοποιημένες παραλείψεις και οι σοβαρές θεσμικές παρεκκλίσεις του Συντάγματος και της σχετικής διεθνούς και εθνικής εργασιακής και κοινωνικοασφαλιστικής νομοθεσίας αποτελούν, μεταξύ των άλλων, το τέταρτο μνημόνιο κατάργησης θεμελιωδών εργασιακών και κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων.
Ιδιαίτερα στις σημερινές οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες της πανδημίας και της διεύρυνσης των ανισοτήτων συνιστούν, μεταξύ των άλλων, μια ανησυχητική κοινωνικοοικονομική πρόκληση, με την έννοια της επώασης συνθηκών υψηλής εργασιακής αβεβαιότητας, εισοδηματικής ανασφάλειας (δίδυμη ανασφάλεια) και κοινωνικών εκρήξεων, με ό,τι αυτό αρνητικά συνεπάγεται για τον βηματισμό και την πορεία της ελληνικής οικονομίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 2020 – 2030.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο paron.gr
